KievitsbloemKievitsbloemKievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Bas en Stan


Hieronder staan de berichten 23 tot en met 1 van de 123 berichten.
Schrijf een berichtje voor Bas en Stan


Bericht
Een keer gun je niemand, je ergste vijand niet. Wat moet je bij 2 keer nog zeggen, ik weet het niet want alle woorden schieten te kort. Ook wij hebben een engeltje dus weten hoe zoiets voelt doen we ook wel. Onze Danny is 5 weken geworden en het verhaal is weer anders en toch voor ons zo herkenbaar.
Kinderen groeien niet onder het hart, maar erin
Hopelijk zien jullie de zon weer schijnen, dan zijn de sterretjes nog veel mooier.

Waar liefde is, is hoop
waar hoop is, is leven

Veel sterkte en ook weer geluk wensen wij jullie,

Paul en Therese Goffin,
trotse ouders van Danny*
Geschreven door
Paul en Therese Goffin, Danny* op 18 januari 2003 om 12:02 AMe-mailadres

Bericht
Het is zo moeilijk mijn gevoelens tegen het gebeuren wat jullie is overkomen op papier te zetten. Het voelt aan als onmacht. Er is dan een wil om bepaalde gebeurtenissen in het verleden recht te zetten. Het is en feit. En daar hebben wij heel veel respeckt voor positief zijn in heel julie doen en laten en ik hoop dat jullie opkomst zijnde baby jullie veel liefde en vreugde zak geven waar jullie twee keer eerder te weinig van hebben kunnen genieten. Ik hoop dat wat ik wilde zeggen goed heb uitgedrukt want dat is niet een van mijn sterkste punten.

Groetjes Ingrid, Rob, Bobby (hlhs)
Geschreven door
rob op 14 januari 2003 om 8:30 PMe-mailadres

Bericht
ik kan maar 1 ding zeggen...WAT EEN PRACHTIGE MANNETJES!!
Geschreven door
rebecca op 14 januari 2003 om 1:32 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Bas en Stan en mama en papa en kruimeltje?
Ik weet wat jullie door maken, onze Daphne* wordt de 23e 1 jaar oud, maar alleen niet bij ons.
Ze zal het vieren met al haar vriendjes in de hemel.
Daphne had een erfelijke hartafwijking die pas naar de operatie bekent werdt.
Wij hebben 3 maanden van haar mogen genieten, samen met haar grote broer Chris.
De pijn en het verdriet, maar ook het gemis wat iedere dag er is ,daar is geen medicijn voor.
Het enigste medicijn dat misschien werkt is dat we zoveel mogelijk over onze engeltjes blijven praten, denken en huilen.

Geschreven door
Nathalie, mama van Chris en Daphne* op 10 januari 2003 om 11:18 AMe-mailadres

Bericht
Lieve jongens we kregen een mooi gedichtje en we wilde jullie het laten weten. Nog een paar uren de laatste van dit jaar. Helaas zijn we op deze avond niet allemaal bij elkaar. Want onze engeltjes, groot en klein zullen er alleen in onze gedachten zijn. Bij iedere pijl die de lucht in gaat voel ik hoe mijn hart zijn slagen slaat. Wat is het dan fijn om te dromen zou die pijl bij jullie aan komen? Ik zou jullie een berichtje sturen en jullie laten weten dat wij jullie zo vreselijk mis. Maar we weten allemaal dat dat niet kan en dat de werkelijkheid helaas anders is. Toch willen wij jullie een heel fijn nieuwjaar wensen en het overschaduwd toch door jullie gemis, maar hier zullen alle engeltjes in onze gedachten zijn. Heel veel liefs van ons allemaal.
Geschreven door
Pap en mam op 6 januari 2003 om 12:22 AMe-mailadres

Bericht
Ik vindt t`heel erg en leef ook erg mee.
Geschreven door
Chantalle 13 jaar op 5 januari 2003 om 4:21 PMe-mailadres

Bericht
** met dit sterretje willen wij jullie laten weten
Dat wij aan jullie denken,
en jullie niet zijn vergeten!

Sfeervole kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar en vlieg veel bij ons aan.

Heel veel liefs ons allemaal.
Geschreven door
Mam en Pap op 14 december 2002 om 10:58 PMe-mailadres

Bericht
Dag lieverds van ons,
Ik wilde jullie even schrijven omdat we bij een hartjes dokter zijn geweest en ze vertelde ons dat jullie nieuwe broertje of zusje gezond is. Nu zijn jullie samen en kunnen jullie van boven naar benee van ons genieten. Want we denken dat jullie ook blij zijn dat een klein kruimeltje net als jullie wel bij ons mag blijven. We houden jullie in ons hart en een nieuw kruimeltje bij ons.
Heel veel liefs Mam.
Geschreven door
mam op 1 december 2002 om 1:38 AMe-mailadres

Bericht
dag lieve ouders van bas en stan,en ?,
ben erg ontroerd door jullie verhaal -wat is het ondanks al het verdriet toch zo mooi geworden .Ik hoop dat jullie zoontjes vanop afstand je heel veel kracht geven om verder te gaan voor hun broertje of zusje... kristien en eliasje(hrhs)
Geschreven door
kristien op 26 november 2002 om 9:58 PMe-mailadres

Bericht
Lieve mensen,

Tranen rollen over mijn wangen als ik het verhaal lees van jullie mooie knullen. Zelf hebben we ook een dochtertje aan HLHS verloren in mei dit jaar. Ze is er een van een tweeling. Ook wij missen haar enorm en voelen een grote leegte. Haar verhaal staat bij de tweelingengeltjes. Veel sterkte en moed voor de komende tijd

Esther van Strien
Mama van Anne* en Fenne
Geschreven door
esther van Strien op 11 november 2002 om 2:09 PMe-mailadres

Bericht
Hoi allemaal, ik heb jullie verhaal gelezen via de link die je mij hebt gegeven via de pagina HLHS ik heb je daar ook een berichtje terug gestuurd. Toch wil ik jullie zeggen dat jullie een mooie site hebben gemaakt voor bas en stan.

Ook wij halen een hoop liefde en troost uit onze hond Kellie. De vriend die je alle liefde geeft en die geen onzinnige dingen zegt.
Jullie zijn nu in verwachting van jullie derde kindje en alles ziet er goed uit. Voor bas en stan heb ik een gedachtenknuffel gegeven. En je buik krijgt een aai.
Liefs Jessica
Geschreven door
Jessica op 9 november 2002 om 8:51 AMe-mailadres

Bericht
Ik ben eergisteren moeten bevallen van Tibian, mijn zoon. Ik was 22 weken en wist dat er hypoplasie van linkerkamer was vastgesteld. Het was een pijnlijke bevalling en emotioneel ben ik ten onder. Ik voel met jullie mee, want ik kan mij voorstellen als je dit tweemaal meemaakt dat dit niet menselijk is. Veel sterkte toegewenst. groetjes Heidi.
Geschreven door
Vanholder Heidi op 9 november 2002 om 1:55 AMe-mailadres

Bericht
Ik leef heel veel met jullie mee. Ik ben woensdag 7 november 2002, moeten bevallen van een jongetje Tibian. Ook hij had hypoplasie van zijn linkerhart. Ze hebben ons gezegd dat ze daar geen oorzaak voor hebben. Alles moet nu nog onderzocht worden. Ik zelf voel mij zowel emotioneel en lichamelijk uitgeput. En de vraag op waarom? Daar kan niemand geen antwoord op vinden.Veel sterkte.
Geschreven door
Vanholder Heidi op 9 november 2002 om 12:57 AMe-mailadres

Bericht
Lieve mannetjes van ons, We zijn vandaag naar de dokter geweest en ze zeiden daar dat ons derde kindje heel gezond is. Dus jullie krijgen er een Broertje of een Zusje bij.In maart wordt het verwacht dus nog even vol houden en dan kunnen jullie er ook van genieten. Veel liefs en we houden heel veel van jullie. Dikke kus voor jullie allebei. Pap en mam. En een super kus van Lotje.
Geschreven door
Mamma op 24 oktober 2002 om 6:39 PMe-mailadres

Bericht
lieve jongetjes van mij, wat missen wij jullie nu zeker omdat pap zondag jarig is en ik 21ste ik had me zo verheugd dat we samen waren geweest. Zeker omdat we in het begin van het jaar zwanger waren van Stan en hij zou 3 oktober geboren worden. We hoopte op een speciale verjaardag, Maar hellaas is dat niet zo. Maar als het aan jullie lag waren jullie allebei in levende lijven bij ons, maar hellaas hebben jullie daar geen invloed op. We kijken op onze dag wel naar jullie want we weten zeker dat jullie bij ons zijn heel dicht. Dag dappere jongens van ons. Liefs jullie trotse mamma.
Geschreven door
mamma op 12 oktober 2002 om 1:55 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Stan,

Een jaar na de geboorte en het overlijden van je lieve dappere broer Bas stonden jullie ouders opnieuw voor een vreselijke keuze. Ook jij bleek bij onderzoek het zelfde vreselijke syndroom te hebben.Jou papa en mama namen een beslissing uit liefde voor jou.
Ik heb er geen woorden voor, jullie twee mooie mannetjes zo gewenst en zo welkom.
Mij rest dan ook niet anders dan jullie papa en mama heel veel sterkte toe te wensen.
En Stan, een heleboel kusjes in de wind voor Bas en jou(geven jullie er ook een paar aan Lennart)!
Liefs Geke, mama van Vincent en Lennart*(ook HLHS).
Geschreven door
Geke op 10 oktober 2002 om 10:14 AMe-mailadres
Eigen website
http://home.hccnet.nl/j.elbert/lennart/

Bericht
Lieve ouders van Bas en Stan,

Wat een schrik en wat een herkenning bij het lezen van het verhaal van het veel te korte leventje van jullie Bas.
Wat een prachtig mooi mannetje is jullie lieve dappere Bas.

Ook wij hebben ons zoontje Lennart* verloren door HLHS. Lennart* heeft zeven dagen bij ons mogen zijn, wij wisten de eerste drie dagen van niets,toen kreeg Lennart problemen met zijn ademhaling.s'Middags kregen wij in het AZG de vreselijke diagnose: Hypoplastisch Linkerhart.Ook wij kwamen voor de onmenselijke keuze te staan. Wij hadden Lennart graag een kans willen geven op een leefbaar en menswaardig leven. Maar ons knulletje heeft die kans niet gekregen.Zeven dagen na zijn geboorte is Lennart in onze armen rustig ingeslapen.
Wij hebben nog een zoon: Vincent,we zijn dankbaar dat hij wel gezond is.

Ik wil jullie heel veel kracht, liefde en sterkte toewensen voor de toekomst.
Liefs Geke, mama van Vincent en Lennart*(geb. 15 juni overl 21 juni 2001).
Geschreven door
Geke op 9 oktober 2002 om 10:24 AMe-mailadres
Eigen website
http://home.hccnet.nl/j.elbert/lennart/

Bericht
Iedere keer vol ongeloof lees ik de verhalen.
Weer kindjes met het H.P.L.S.
En bij jullie tot 2 keer toe.
Jongens die o zo gewenst zijn maar niet mochten blijven.

Onze zoon Ryan is bijna 2 jaar geleden geboren en godzijdank hebben wij de eerste 3 dagen niets geweten en op een roze wolk geleefd.
Maar dan slaat het noodlot toe en krijg je dat meest verschrikkelijke nieuws te horen.

wij weten wat jullie doormaken al hadden wij anders besloten voor Ryan maar elke "keuze" is de beste.

Inmiddels hebben wij heel veel info opgedaan en als we ergens mee kunnen helpen stuur gerust een mailtje.

Heel veel sterkte met dit onmogelijke verlies.
Liefs Johan Jell Kimberley & Ryan*
Geschreven door
Johan Jell Kimberley &Ryan* Lomeijer op 4 oktober 2002 om 11:37 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/RyanL

Bericht
Lieve mensen,

Wat triest en wreed dat dit verdriet jullie twee keer is overkomen. Het is ook zo'n rotziekte. Je kindje ziet er zo gezond en sterk uit....en wat een lekker koppie heeft jullie BAS. Zo oneerlijk dat hij niet langer bij jullie mocht blijven.
Wij zijn in november 2001 onze zoon Shane* verloren aan de gevolgen van dezelfde hartafwijking. na een fantastische zwangerschap en thuisbevalling moesten we na drie dagen volkomen onverwachts ons mannetje laten gaan...
Ik herkende veel in jullie verhaal vooral ook de bijzondere herinneringen en mooie gedachtes aan je kindje. Bedankt dat jullie het wilden delen. Veel sterkte gewenst!
Annemiek
mama van Shayreen (20-11-95) en Shane* (17-11-01 - 19-11-01)
Geschreven door
Annemiek op 21 september 2002 om 2:04 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Jacqueline en Wilco,

Ik heb jullie verhaal met veel ongeloof gelezen. 2 kindjes te moeten verliezen aan dezelfde kwaal, lijkt mij heel hard. Ik wens jullie daarom ook heel veel sterkte met het verlies van Bas* en kleine Stan. Bas* en kleine Stan* zijn nu samen en schijnen hun lichtjes op jullie en Lotje.
Ik wens jullie veel sterkte en geluk voor de toekomst.

Lieve groeten van Daniëlle, trotse mamma van Taro*
Geschreven door
Daniƫlle LE16 op 15 september 2002 om 10:15 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/TaroH/index.html

Bericht
Lieve mensen, wat een verdriet om zo iets twee keer mee te maken ook wij hebben 8 weken geleden ons zoontje moeten begraven nadat hij 5 dagen geleefd heeft hij had net als jullie kindjes een hypoplastisch linker hartsyndroom. Wij hadden nog nooit van deze afwijking gehoord en waren met stomheid geslagen. Wij hebben al twee dochtertjes en kregen dus nu een zoon die maar heel kort bij ons heeft mogen zijn.
Als jullie nog iets willen weten moet je maar een mailtje sturen ik vind het fijn gedachten met lotgenoten te delen.

Veel liefs Gerben, Henriet, Janouk, Lotte en Alwin*[20-07-2002]
Geschreven door
Henriet op 13 september 2002 om 11:11 PMe-mailadres

Bericht
pppffff wat een verhaal zeg en dan nog wel 2 keer, ik ben zelf geen lotgenoot, maar wel veel kontakt met lotgenoten,
en alles is nog maar zo kort geleden,
ik heb zelf ook een clubje voor julie als ouders maar er zijn ook mensen net als mij geen lotgenoot maar ook julie willen steunen,
als jullie willen, mag je daar een kijkje komen nemen,
ook jullie kinderen mogen niet worden vergeten,
maar ook julie zelf hebben nu vooral behoefte om te praten,
kom maar gerust kijken waneer jullie het zelf willen
groetjes nolita
Geschreven door
nolita op 12 september 2002 om 11:07 AMe-mailadres
Eigen website
http://vrienden.clubs.nl/engeltjes

Bericht
lieve ouders van bas en stan.
Wat vreselijk dat dit jullie is overkomen en dan wel twee keer.
ik heb er geen woorden voor.
zelf ben ik mamma van een tweeling en besef maar al te goeg dat het niet zo gewoon is om gezonde kindjes op de wereld te mogen brengen
ik wens jullie alle geluk van de wereld
stan en bas zullen als engeltjes over hun pappa en mamma waken
Geschreven door
mamma op 11 september 2002 om 10:26 AMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 24 mei 2017 2Berichtjes van op/voor 25 mei 2005 3Berichtjes van op/voor 15 januari 2004 4Berichtjes van op/voor 23 mei 2003 5