MadeliefjeMadeliefjeMadeliefje

Welkom in het gastenboek van Jamie


Hieronder staan de berichten 43 tot en met 19 van de 68 berichten.
Schrijf een berichtje voor Jamie


Bericht
Lieve, lieve, jamie,

De basis van de vriendschap die ik met jouw moeder heb.... ben jij!!
En soms is dat zo ongeloofelijk moeilijk.
We houden allemaal zo vreselijk veel van jou!
Maar gaan daar allemaal op onze eigen manier mee om.
Maar ik weet dat je over onze schouder "meekijkt" en ons toch steeds weer de goede weg wijst.
Ieder mens veranderd, ook na zoveel jaar probeer je de goede weg te kiezen.
Het valt soms niet mee.... maar dan komt toch dat engeltje weer om de hoek die ons even laat zien dat het anders moet!
Lieverd!!! We doen ons best! We houden van je en we laten jou en elkaar niet in de steek!
Geschreven door
voor jou jamie op 9 september 2003 om 01:31 AMe-mailadres

Bericht
Hoi lieve ouders

Even surfen op het internet...en twee minuten later pik ik jullie verhaal uit de engeltjessite. Het is al lang geleden gebeurd zag ik maar jullie zullen er nog iedere dag mee bezig zijn. Prachtige foto's die misschien schokkend kunnen zijn maar jullie geholpen hebben in jullie verwerking.
Heel veel sterkte gewenst.
Geschreven door
van Bianca op 28 augustus 2003 om 1:14 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Jamie, dapper kereltje,

Ik zie je zo zitten op de foto lekker bij je mama op schoot en ik laat een traan vallen.
Een geweldig mooie foto alleen heb jij je oogjes voor altijd toe.
De uitdrukking op jou mama haar gezicht is de onze.
Kereltje wat heb je geknokt maar dit is zo moeilijk hoe kun je het winnen.
Uiteindelijk wilden jou papa en mama al deze pijn niet meer voor je en lieve knul het is goed zo.
Je hebt zo je best gedaan.

De uitdrukking op je mama's gezicht is de onze ook wij hebben helaas zo gezeten met ons mannetje die ook net zo'n ziek hartje als jij had.
Kijkend naar je mama's gezicht weet ik dat ook zij net als wij nooit meer dezelfde mensen zullen zijn.
Het verdriet de pijn maar het gemis en het grote gat waar je in valt veranderd je volkomen.
Lieve knul ik ben dankbaar dat ik zo af en toe naar je mag blijven kijken.
Dag moppie dikke kus naar de sterren voor jou.

Liefs Jell Johan Kimberley Ryan* & Casey
Geschreven door
Jell Johan Kimberley Ryan* & Casey op 22 augustus 2003 om 9:47 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/RyanL

Bericht
(mooie site) Pieter en Erna.
ik ha um lezen en krieg akut wer un brok ien my'n keel
ut is alwer unskoft lient mar ek far my is dit nog altyd slikke.
Om ut op dize manier te delen my oare measken is tink ik heel goed.
groetsjes en heel volle geluk frederik.
Geschreven door
frederik op 2 augustus 2003 om 7:03 PMe-mailadres

Bericht
Ik ben erg onder de indruk van van jullie verhaal over jullie dappere mannetje Jamie. Ik hoop van harte dat het goed met jullie gaat na dit grote verlies.
Ook al is het nu al weer jaren geleden, ik denk dat het verlies van een kind nooit uit je gedachten is.

Vriendelijke groeten.
Geschreven door
a3 koning op 23 juli 2003 om 4:10 PMe-mailadres

Bericht
IK VINDT HET VERSCHRIKKELIJK WAT JULLIE HEBBEN MOETEN DOORMAKEN,WE HEBBEN ZELF 4 KINDEREN, WAARVAN ONZE TWEEDE, TOEN HIJ 3 JAAR OUD WAS EEN ERNSTIG ONGELUK HEEFT GEHAD, EN WE HEM BOVEN VERWACHTING MOCHTEN HOUDEN. tOEN DACHTEN WE AL DAT DE WERELD WAS VERGAAN. WAAR HEBBEN JULLIE DE KRACHT VANDAAN MOETEN HALEN,MET ZO EEN INTENS VERDRIET?
IK WIL JULLIE ALLEMAAL HEEL VEEL STERKTE WENSEN MET DIT EEUWIG DUREND GEMIS
Geschreven door
heidi op 8 juli 2003 om 11:08 PMe-mailadres

Bericht
wat een aangrijpend verhaal,het is al moeilijk genoeg om je kind af te geven maar op deze manier is wel zeer zwaar.
ik heb respect voor jullie petje af.
Geschreven door
bianca op 26 juni 2003 om 7:38 PMe-mailadres

Bericht
Dag lieverd van me,
Hier weer even een woordje van mij, morgen (bijna dus) word ik weer een jaartje ouder, maar helaas vent zonder jou heb ik geen feestgevoel meer. Het valt niet mee om dan de visite te ontvangen, de mensen bedoelen het goed en dat moet ook zo blijven maar zonder jou is er geen feest meer.
Ik had ook graag jou aan mijn bed gehad met een mooie tekening gemaakt op school maar helaas vent zal dat nooit meer gebeuren.
Davy heeft wel een mooie tekening gemaakt voor me, heb het nog niet gezien maar weet het wel en Shari heeft ook een kadootje gekocht dus verrast word ik wel door je zus en broertje.

Dag vent, ik hou van je

Kusje en een knuffel van Mem.
Geschreven door
Mem op 24 juni 2003 om 00:09 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Jamie,

Jaren geleden�
Heb jij je strijd gestreden.
Vrolijk, opgewekt en vreselijk blij,
En dat�.. staat iedereen nog bij!!
Je hebt heel veel betekend voor heel veel mensen,
Dat is iets wat iedereen zich zal wensen,
In herinnering een heel lief en opgewekt persoon,
Dat is echt niet voor iedereen gewoon!
Je kunt trots zijn op wat je hebt nagelaten
Toen je er nog was had je dat vast niet in de gaten.
Je hebt echt voor heel veel mensen wat betekend en gedaan
En dat zal echt niet zomaar over gaan!
We blijven aan je denken
En in gedachten blijven wij je heel veel liefde schenken
Voor je vader,moeder,zus en broertje zullen wij er zijn,
Al doet het soms toch ook nog heel veel pijn!
Lieve Jamie, waar we altijd in zullen geloven,
Ooit komen we elkaar weer tegen daarboven!
Geschreven door
weten jullie wel op 13 juni 2003 om 00:46 AMe-mailadres

Bericht
Heel veel sterkte, liefde en kracht toegewenst
Geschreven door
Bieke op 7 juni 2003 om 07:54 AMe-mailadres

Bericht
Ik heb jouw ouders op de camping ontmoet en hoorde over het bestaan van "de lieve engeltjes" en wat jullie hebben meegemaakt. Ik heb het verhaal over Jamie gelezen met de foto's erbij en moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben. Wat ontzettend knap zoals jullie er toen mee om zijn gegaan!
Ook namens mij veel sterkte toegewenst bij het verwerken van zo'n groot verlies.
Geschreven door
Gea op 2 juni 2003 om 11:27 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Jamie,

Wat heb jij een mooie pagina gekregen! Je mag echt trots op je mama en papa zijn!
Mooie knul, ik hoop dat je het fijn hebt in de hemel en lekker kan spelen met alle andere engelenkinderen, waaronder *Sabina die je ongetwijfeld al hebt ontmoet.

Liefs en een dikke knuffel van ons allemaal,
Gert, Micky, *Sabina en wondertje
Geschreven door
Gert, Micky, *Sabina & wondertje op 1 juni 2003 om 3:20 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.sabina.to

Bericht
Lieve Erna, Pieter, Shari en Davy,

Wat een ontroerend verhaal over jullie zoon en broertje
Jamie. Dit is de tweede keer dat ik het lees en de tranen lopen weer over m'n wangen.
Ik ken Jamie alleen van verhalen van jou Erna.
Maar wat is het een mooi kereltje en wat heeft hij veel meegemaakt. Een dapper strijdend ventje die het helaas niet
heeft mogen winnen.
Boven aan de hemel staan allemaal sterren, en daarvan is hij er een!
Ik hoop dat jullie er met en voor elkaar mogen zijn!
Geschreven door
Regina op 23 mei 2003 om 11:30 PMe-mailadres

Bericht
beste Pieter,Erna ,Shari en Davy,

Stil en ontroerd heb ik jullie site gelezen.
Hoewel ik Jamie niet persoonlijk heb gekend is hij wel een onderdeel van ons leven geworden.
Samen met Shari en Marrit kunnen we over ons verdriet praten,en proberen we het een plekje te geven.
Het onderstaande gedichtje zegt veel.

Lieve schat,

Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is.


Geschreven door
jannie op 22 mei 2003 om 8:05 PMe-mailadres

Bericht
Met tranen lees ik jullie verhaal. De foto's van Jamie aan de beademing en bij Erna op schoot, lijken zoveel op de foto's van ons zoontje Jasper*. Jasper* is op 2 april 2003 overleden. Jasper* had een aangeboren hartafwijking. Ook wij hebben veel tijd in het ziekenhuis doorgebracht. Jullie verhaal is zo herkenbaar.
Zoals je zegt het is met geen pen te beschrijven zoites te horen als je over je lieve kind dat twee weken oud is. Volgens mij kunnen wij dit alleen voelen. Niemand anders.

Grietjes Coen,Conny en Jasper*
Geschreven door
Coen Mathijssen op 17 mei 2003 om 08:45 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.sterrekindjejasper.nl

Bericht
Voor onze lieve Jamie

Terwijl ik jouw levensloop lees, reis ik in gedachten weer mee,vanaf jouw geboortedag op een bijzondere dag de laatste
van het oude jaar. Een prachtig einde van het jaar ,en ook een begin van een tijd die ons zowel vreugde en verdriet
bracht .Je was een prachtige baby en rustig, alsof je toen al wist wat je moest ondergaan? ik denk dat het was voorbestemt
dat wij moesten leren om het leven niet vanzelfsprekend te vinden . Nu ik jouw korte leven ,maar zo waardevol en met een
liefde van je ouders zus en broer , dit door jouw moeder zo liefdevol omschreven , na vele moeilijke jaren en nu door
contact met Lieve Engeltjes toch de kracht en het gevoel dit te delen met lotgenoten, haar leven weer een doel te geven
daardoor weer een steun te kunnen zijn voor andere gezinnen en hun familie en echte vrienden die er open voor staan.
Jouw verhaal al lezende ,geeft mij het gevoel dat je nog om ons heen zweeft met dat lachje op je gezichtje , ik zie je zo
nog zitten in de kinderstoel bij ons aan tafel, het was niet te zien dat je ernstig ziek was, op jouw goede dagen kon je
genieten als shari bij jouw in de box aan het spelen was,gelukkig hebben we die mogen mee maken , zelfs later in het
ziekenhuis als wij op bezoek kwamen en naar beneden gingen, jij met al de infusen aan het kleine mannetje , maar toch
achter een auto op afstandsbediening aan holde. Al deze kleine dingen die nu al lezende door mij heengaan en toch
tot laatste toe blijven hopen, het niet te durven erkennen dat je de strijd niet zou winnen ,deze was al zo lang geweest
en je was zo dapper , dit tot het laatst toe en je vond het geloof ik op het einde goed ,je was zo rustig en tevreden
dit was voor ons onwerkelijk dat jij niet meer bij ons was ,maar op een plaats waar alles goed is, een plaats waar vrede
rust en respect is ,daar geloof ik heilig in en waar wij ook eens hopen te komen.
Terwijl ik dit nu aan het schrijven ben ,besef ik heel goed dat woorden te kort schieten om jouw korte, maar zo waardevol
leventje goed te kunnen omschrijven wat voor waarde jouw bestaan betekend heeft ,en ook om ons te leren met respect
om een medemens te denken, dit vooral in moeilijke tijden en dat wij daar nog steeds in valen , vooral in woorden dit
blijkt nog steeds niet altijd goed gaan, dat besef ik mij zelf heel bewust.

Lieve Pieter en Erna; dit eerbetoon aan Jamie, want zo ervaar ik dit , is met zoveel liefde en vooral het geduld om dit met
het gevoel van dit wil ik goed doen , heeft mij ontroerd en geeft een gevoel dat is niet onder woorden te brengen ,
vooral die prachtige foto's hebben mij geraakt, maar dit met een goed gevoel, ik heb weer deze jaren in gedachten
opnieuw beleefd de mooie en droevige tijden maar dat is soms weer eens goed ,dan sta je weer wat steviger op beide
benen op de grond ,bij wijze van spreken . ik hou van jullie en je gezinnetje ,denk goed om elkaar, en Erna ik hoop dat
je door deze site nog vele mensen tot steun en denken kan zijn

heel veel kusjes van Mem en Hait.



Geschreven door
Pake en Beppe op 14 mei 2003 om 11:04 PMe-mailadres

Bericht
lieve erna pieter shari en davy

ook wij hebben het verhaal van jamie gelezen en waren er weer van onder de indruk!
ik zeg w��r omdat het verhaal bij ons bekend is omdat hij mijn tante-zegger was.
van heel dichtbij heb ik het meegemaakt.
eens in de week-10 dagen ging ik samen met thomas naar groningen toe om jou, pieter en shari te bezoeken.
thomas bleef bij shari om samen te spelen en ik ging met jullie mee naar jamie.
het viel niet mee om hem zo te zien leiden en ook jullie verdriet was hartverscheurend om te zien!!!!
maar toch hoopte ik jullie steun te kunnen geven door regelmatig bij jamie en jullie allemaal, te komen.
even horen hoe het was, even `kijken bij jamie!!
het werden zware tijden,ook voor familie,ookal kun je ze nooit vergelijken met jullie leed!!!!!
ik zal nooit vergeten,de dag dat je belde dat we moesten komen omdat nu echt het einde in zicht was voor jamie.
dat weekend was shari bij ons en je vroeg ons nog niets te vertellen aan haar, want dat wilden jullie graag zelf doen.
heel begrijpenlijk, maar o zo moeilijk voor ons omdat wij ook opeens van slag waren!!!!!
het verdriet was groot toen we in groningen aan kwamen en jamie al overleden was!
het is een zware tijd voor jullie geweest en dat zal het ook , misschien op een andere manier, wel blijven!
je weet dat mijn computer-talenten erg slecht zijn, maar ik wou jullie toch even zeggen dat de pagina van jamie erg mooi,indrukwekkend en liefdevol vindt!
ook van ons krijgt hij vele kusjes naar boven!!!!!!!!!!
en voor altijd in ons gedachten!!!!!!!!!!!!!!!





kusjes van
je zusje evie hans thomas en kevin




Geschreven door
hans evie en kids op 13 mei 2003 om 8:58 PMe-mailadres

Bericht
Lieve ouders van jamie,

Toen ik naar de pagina van mijn jamie wilde viel mijn oog op nog een jamie die op de zelfde rij stond.Wat een herkenbaar verhaal.Onze jamie is maar 9 maanden oud geworden, maar ook vanaf de geboorte ziek, ziekenhuis opnames afgewisseld met thuis, de hoop op "straks wordt alles beter"Je kind zien lijden en dan niet anders meer kunnen dan je kind verder lijden te besparen.
Ik leef met jullie mee!

veel liefs van karin de KOen.
Geschreven door
karin de koen op 13 mei 2003 om 4:27 PMe-mailadres

Bericht
lieve ouders van jamie.

er zijn geen woorden te vinden die ik nu wil zeggen..alleen maar dat jullie jamie een dapper kindje was.
heel veel sterkte en warme groetjes van tanya.
mama van tygo*wesley,amber*,anna
Geschreven door
tanya op 12 mei 2003 om 12:36 PMe-mailadres

Bericht
Lieve mensen,

Het is inderdaad verschrikkelijk om je kind te laten gaan...je weet wel dat hij de rust verdiend heeft...maar t'is zo oneerlijk dat zo'n kleine, dappere kerel al zo moet vechten om hier te blijven.
Gelukkig hebben jullie ook veel fijne momenten gehad om te koesteren en om je aan op te trekken...veel sterkte om dit verlies samen te dragen !

Lieve Jamie,
Wat was je een prachtig ventje...zo dapper. En ook al was je zo ziek en had je al veel in het ziekenhuis gelegen toch altijd lachen en vriendelijk. Hopelijk ben je nu ergens waar je nooit meer moet ziek worden, nooit meer moet vechten...ergens waar je nu rustig kan spelen met alle andere kindjes die niet mochten blijven...

Nicole (mama van Zan, Robbe* en Bien)
Geschreven door
Nicole op 7 mei 2003 om 10:22 AMe-mailadres
Eigen website
http://lieve-engeltjes.nl/engeltje/RobbeJ

Bericht
lieve ouders van jamie.
wat een mooie stoere bink is hij zeg.
en wat jammer dat hij deze strijd niet kon winnen,er spreekt heel veel liefde uit deze pagina voor jamie zulke ontroerende fotos met je ventje op schoot
ik wens jullie heel veel sterkte en moed om dit grote verlies een plekje te kunnen geven
Geschreven door
een mamma op 6 mei 2003 om 3:26 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Jamie,
Ik ben er helemaal stil van..zo ontroerend..waarom mocht jij niet meer verder leven,zo'n lief,vrolijk,mooi mannetje,zo gevochten...zo oneerlijk
Ik weet dat jouw papa en mama heel veel van je houden en je heel erg missen,we hopen dat je in de hemel zonder strijd en pijn gelukkig bent en speelt met andere engeltjes waaronder mijn binkie *Danilo*,
Lieve Jamie weet dat ik vaak aan je denk,
heel veel liefs,Marianne,mama van Sergio,*Danilo* en Ang�la
Geschreven door
Marianne op 6 mei 2003 om 3:00 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Jamie*,Ik ben er helemaal stil van...zo ontroerend en zo triest dat jij ondanks je harde vechten,je lieve vrolijke karakter niet kon winnen...zo oneerlijk
Ik weet dat jouw lieve Papa en Mama heel veel van je houden en je heel erg missen,wij kunnen alleen maar hopen dat je in de hemel zonder strijd en pijn ook gelukkig bent en speelt met andere engeltjes waaronder mijn binkie *Danilo*
Mooie,vrolijke,lieve Jamie*weet dat ik ook veel aan je denk,
Heel veel liefs,Marianne,mama van Sergio,*Danilo* en Ang�la
Geschreven door
Marianne op 6 mei 2003 om 2:52 PMe-mailadres

Bericht
lieve erna en pieter,
Wat een mooi monumentje is deze site voor jullie Jamie !! Ik herken veel uit jullie verhaal. Vooral het gevoel dat het goed is om je kind los te laten en hem of haar de rust te gunnen na een oneerlijke strijd. Het blijft onbegrijpelijk hoe ouders dit moeten doorstaan. Wij hebben meerdere keren zo'n moment meegemaakt en uiteindelijk gun je het je kind zo dat ze rust krijgt. Onze andere dochter was bijna 4 toen Babette overleed en ging daar zo mooi mee om. Ze zong een zelfverzonnen lied voor haar, over dat ze nu geen pijn meer hoefde te hebben en ondanks dat ze koud aanvoelde bleef ze met haar zus knuffelen zoals ze altijd deed. Veel sterkte en liefs
Geschreven door
iris en bart op 5 mei 2003 om 11:11 PMe-mailadres

Bericht
Ik heb jullie verhaal gelezen. Het ergste wat een ouder kan overkomen, is jullie overkomen. Jullie lieve zoon missen, zo'n mooi manneke.
Ik wens jullie alle mogelijke kracht toe.
Geschreven door
eveline op 5 mei 2003 om 8:54 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 21 januari 2008 2 3Berichtjes van op/voor 5 mei 2003

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 21 januari 2008 2 3Berichtjes van op/voor 5 mei 2003

Schrijf een berichtje voor Jamie

Ga naar het verhaal van Jamie