KievitsbloemKievitsbloemKievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Jason


Hieronder staan de berichten 41 tot en met 17 van de 116 berichten.
Schrijf een berichtje voor Jason


Bericht

Ik heb net jullie verhaal zitten lezen...geweldig zoals jullie hier mee om gaan.Fantastisch om zo een plekje voor en van Jason te hebben.Het is een verhaal dat je even met bijde voeten op de grond wordt gezet.Zelf hebben we wat problemen met de kinderen,maar na het lezen van zo'n verhaal stelt dat allemaal niks voor.
Als ik nu naar de lucht kijk,waar de wolken voorbij gaan....denk ik aan Jason....jullie engeltje!
liefs irene
Geschreven door
irene op 24 juni 2003 om 12:59 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Jason,

je hebt je rust verdiend. Wie weet ben je wel mijn zoontje Jörgen tegengekomen in de hemel. Hij is ook als babytje overleden nl als gevolg van een hersenbloeding die zijn centraal zenuwstelsel helemaal had beschadigd. Wij kwamen 22 jaar geleden ook voor die moeilijke keuze te staan als jouw dappere ouders. Ik weet zeker dat je zult waken over papa, mama en je zusjes aan wie ik bij deze een dikke knuffel geef.
Geschreven door
Wilga op 11 juni 2003 om 11:08 AMe-mailadres
Eigen website
http://poppenhuis.tripod.com/Wilga.html

Bericht
Hai Pieter & Yvette, ik blijf kippenvel houden bij jullie verhaal. En toch.....toch spreekt er een heel groot stuk vrede uit, een rust voor de rust die Jason heeft gekregen. Dat er moeilijke tijden zijn, dat mag.....praat erover....verdriet wordt iets minder scherp, maar gaat niet weg.

Heel veel positiviteit voor jullie en jullie twee meiden.

Knuffels Marion (Schildklier)
Geschreven door
Marion Postma op 7 juni 2003 om 1:02 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.danytha.nl

Bericht
hallo,
Is dat even schrikken.
ik heb een zoon die ook jason heet en op de een of andere manier brengt dit je wel weer even met je voetjes op de vloer.
Gelukkig ben ik iemand die het leven van haar kindjes niet voor lief neemt en nooit denkt dat kan mij niet gebeuren.
ik vind het ontzettend knap hoe jullie dit hebben doorstaan.
ik wens jullie veel geluk en rust en liefs toe.
Ria
Geschreven door
ria op 23 mei 2003 om 00:25 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Jason,je papa en mama hebben een pagina voor jou gemaakt om jou nooit meer te vergeten, maar hoe kan iemand nou zo'n mooi lief klein kereltje vergeten niemand toch.
Mag je in de hemel een goed leven hebben, dat is echt iets wat ik je gun.
Liefs, en vele knuffels Ella
Geschreven door
Ella Wieringa op 17 april 2003 om 12:28 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/LauraW/index.html

Bericht
Hoi lieve Pieter, Yvette, Manon en Janouk,
Nou eindelijk heb ik dan nu ook jullie site kunnen bekijken.
Ik vind het geweldig dat je op deze manier je verhaal kwijt kan en het tegelijk met de rest van de wereld kunt delen. Ieder verwerkt dit op zijn eigen manier, ik heb het ook heel moeilijk gehad, maar dat is niets in vergelijk met jullie pijn. Ik zal deze site vaak gaan bezoeken al is het maar om even weer dat lieve dappere ventje te zien.
Al zit hij voor altijd in mijn hart.
Nooit zal ik de prachtige afscheidsdienst vergeten,hij zou het zelf ook heel mooi gevonden hebben.
Allemaal heel veel kusjes en knuffeltjes van
Angelina, Ayla, Mikel en ook van Rob natuurlijk.
Geschreven door
Angelina Sudmeier op 8 april 2003 om 10:46 PMe-mailadres

Bericht
Hallo Yvette en gezin,

Ik ben via de Schildkliergroep bij jullie website over jullie zoon Jason gekomen. Wat een emotioneel, ontroerend en intens verdrietige gebeurtenis moet dit zijn geweest voor jullie. Ik vind het heel knap van je je ervaringen en gevoelens zo hebt kunnen verwoorden op deze site en wens jou, je man en 2 meiden heel veel geluk en liefde toe voor de toekomst. Misschien kom ik je nog een keer tegen bij de Schildkliergroep.

Lieve groetjes,
Linda Remiens
Geschreven door
Linda Remiens op 5 april 2003 om 6:25 PMe-mailadres

Bericht
Ik wil een ieder die hier wat heeft achter gelaten voor ons daar heel erg voor bedanken en het doet mij goed dat ons mannetje zo toch een beetje bekend word bij mijn vrienden echt heel erg bedankt daar voor

Yvette mama van Manon Jason* en Janouk

Geschreven door
mama van Manon,Jason* en Janouk op 21 maart 2003 om 8:29 PMe-mailadres

Bericht
mensen, wat een ontroerend mooi verhaal over jullie kleine kanjer, die je niet mocht houden.

Ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen en ik heb veel bewondering voor de kracht die er uit jullie verhaal spreekt
Jullie zijn sterke mensen!

Ik wens jullie veel geluk met je dochters

Ik kan me erg goed indenken in jullie gevoel: Jason hoort nog steeds bij jullie.
Geschreven door
omaatje nova (Annet) op 14 maart 2003 om 6:33 PMe-mailadres

Bericht
ik heb met een brok in me keel dit allemaal gelezen ,
wat ontzettend mooi en wat een mooi mannetje is jason
echt een kanjer
bedankt voor de link naar dit
groetjes en knuffels van karin zwart (kakadino)
Geschreven door
hallo op 14 maart 2003 om 5:20 PMe-mailadres

Bericht
Geschreven door
hallo op 14 maart 2003 om 5:18 PMe-mailadres

Bericht
Ik had het vorige week met Henske over lieve engeltjes en zij maakte me attent op jullie verhaal op deze site.
Ik (Zoef)wist wel van het verdrietige verlies van Jason, maar ben er toch weer stil van.Knap om het zo te verwoorden en wat geweldig dat jullie de andere kinderen er zo in betrekken.
Een mooi mannetje van mooie mensen...

liefs, Joke
Geschreven door
Joke Muntoni op 11 maart 2003 om 12:14 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Yvette en Pieter,

Wat mooi, om zó Jason te herinneren...

Heel veel liefs,
Henske
Geschreven door
Henske op 11 maart 2003 om 09:25 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Yvette en man,
Ik heb met bewondering jullie verhaal gelezen. Wat maakt zo'n verhaal een ongelovelijke indruk. Ik wens jullie alle kracht van de wereld toe om dit verlies te kunnen dragen. De liefde voor een kind is niet te beschrijven. Daar ben ik pas achter gekomen sinds ikzelf moeder ben geworden. Heel veel sterkte toegewenst. Veel liefs Alien
Geschreven door
Alien (Lientie) op 16 februari 2003 om 1:37 PMe-mailadres

Bericht
Wat een prachtig mannetje. Dat hij in bad zo heeft liggen genieten, lijkt me zo waardevol voor jullie.
Met zoveel vertrouwen de eerste uurtjes aan zijn bedje zitten, en dan in de loop van de weken zoveel tegenslagen krijgen. Dat is verschrikkelijk.
Ik vind het knap zoals jullie zijn zusje bij zijn overlijden hebben betrokken. Heel erg goed voor haar, denk ik. En dat jullie alles voor haar op videoband hebben gezet.
De twee zusjes van Jason zullen hem zeker nooit vergeten, en ook veel anderen niet.
Geschreven door
Gertrud, mama van Loes*, Jort* en Lout op 24 januari 2003 om 2:41 PMe-mailadres

Bericht
Hoi Yvette, heb je verhaal gelezen. Blijft oneerlijk dat kindjes niet bij ons mogen blijven. Maar het verhaal zo op internet is een mooi gedenkplaatsje voor Jason.
Alle goeds, gezondheid en geluk voor jou en je gezin
Geschreven door
Gisela* op 7 januari 2003 om 10:32 AMe-mailadres
Eigen website
http://members.lycos.nl/gwmdehaan

Bericht
Bedenkt dat jullie niet alleen zijn en dat we nog steeds aan JASON denken en ook aan jullie.
Geschreven door
Ome Aad Sudmeier op 1 januari 2003 om 6:43 PMe-mailadres

Bericht
Lieve yvette en pieter,

Ik lees net jullie verhaal,
Wat een mooi kereltje.
En wat vergelijkbaar.

Ik ben de moeder van Luca Noah*
Luca* is ook te vroeg geboren, met 26 weken en 4 dagen.
Hij woog 1070 gram.
Hij heeft 3 weken gevochten voor zijn leven, de arten vochten mee, maar wij verloren.
Op 3 oktober 2002 is hij overleden aan onrijpe longen en een infectie.

Jullie zijn nu 3 jaar verder lees ik.
Ik hoop dat Jason een heel mooi plekje in jullie hart heeft gekregen.

Liefs Astrid,
moeder van Luca*
Geschreven door
Astrid op 27 december 2002 om 2:08 PMe-mailadres

Bericht
Hoi Yvette en Pieter,

Ik las net jullie verhaal over Jason.
Hoe intriest het moet geweest zijn om de beslissing te nemen om hem te laten sterven.
Ons zoontje "Trevor*"werd vorig jaar doodgeboren op 12 juli 2001 na 31 weken zwangerschap.Ook door een hersenbloeding.
Ikzelf ben blij dat ik de keuze tussen leven en sterven niet heb moeten maken,dat Trevor*zelf gekozen heeft om te sterven in mama's buik.
Maar aan de ene kant had ik Trevor toch levend in m'n armen liever gehad.
Momenteel mail ik nu op LE2.
Ondertussen heeft Trevor* ervoor gezorgd dat wij op 13.11.02 laatstleden opnieuw mama en papa werden van een flinke dochter "Griffin".
Nu pas beseffen we wat we vorig jaar gemist hebben.

Heel veel sterkte vandaag en ons engeltje Trevor* zal zeker in de sterretjes spelen met Jason* !!

Liefs,Francine,Stefaan,Trevor*en Griffin
Geschreven door
Francine op 9 december 2002 om 1:14 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Ouders van jason

Wat een lief engeltje is jason.
ik vindt het een dapper besluit wat jullie hebben genomen
ik weet ook hoe het is om zoiets te moeten doen.
liefs van monique mama van kasper 11 jr colin 9 jr leukemiepatientje waar mee we met de behandeling zijn gestopt.naomi* 27-6-1997
Geschreven door
monique op 9 december 2002 om 11:51 AMe-mailadres

Bericht
Lieve mensen
Wat een lief klein engeltje jullie Jason .Maar ook wat een verdriet om zo,n klein mensje .Onze dochter(26 jaar) overleden met haar vriend op 19 april 2002!
Groet in verbondenheid.
Johan
Geschreven door
Johan Aikema op 9 december 2002 om 11:44 AMe-mailadres
Eigen website
http://home.uni-one.nl/gedichten/Ingezonden/johan/emmy.htm

Bericht
3 jaar al weer wat vliegt de tijd We zullen je altijd blijven missen maar gelukkig overheersd nog steeds het gevoel dat we blij zijn dat we je meer pijn hebben mogen besparen Ik ben er van overtuigd dat dit het beste was voor jou en daar moeten wij ons bij neer leggen.En dat doen we dan maar.
Geschreven door
mama en pappa en je zussen op 9 december 2002 om 08:45 AMe-mailadres

Bericht
Geschreven door
mama op 6 december 2002 om 07:54 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Yvette,
Wat een mooie site heb je gemaakt voor Jason kun je trots op zijn.
Met ontroering heb ik je verhaal gelezen en wat een mooie herinnering voor je dochters.

liefs van Christien.
Geschreven door
Christien op 3 december 2002 om 3:24 PMe-mailadres

Bericht
Lieve mensen
Weet dat ook Jason uniek is.
Weet dat je natuurlijk hem nooit vergeet.
Maar weet ook dat de pijn minder wordt maar nooit helemaal verdwijnt.
Bij ons is het nu 14j geleden en af en toe kom ik terug naar deze site om te merken dat het helaas steeds weer voorkomt en dat de pijn dezelfde is voor iedereen die dit meemaakt.
Koester Jason in je gedachten maar leef ook voor je andere kindjes.
Veel sterkte
Geschreven door
Joan op 26 november 2002 om 11:57 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 17 oktober 2008 2Berichtjes van op/voor 23 april 2005 3Berichtjes van op/voor 8 oktober 2004 4 5Berichtjes van op/voor 26 november 2002