Kievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Jeanne

Hieronder staan de berichten 32 tot en met 8 van de 57 berichten.
Schrijf een berichtje voor Jeanne

Bericht: Lieve Jeanne, lieve mama en papa van Jeanne,

Ik heb jullie verhaal met stijgende ontroering gelezen .. om persoonlijke redenen wil ik nu niet geloven dat dit kan gebeuren , zo op het einde van een perfecte zwangerschap ....
Maar het moet zijn dat dit ook nog kan gebeuren ...
Vreselijk, onbegrijpelijk .... er zijn geen woorden voor ....

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jullie ergens troost en bemoediging kunnen vinden en een hernieuwd geloof van wat voor jullie "Leven" is ....

Heel veel liefs van Lut
Geschreven door: lut op 26 juni 2002 om 00:20 AM
Bericht: Ik wil jullie ten eerste heel veel sterkte wensen voor de komende tijd.Ook onze zoon is doodgeboren en wel op 16 maart 1999.De oorzaak was een placenta die voor maar 75% functioneerde.3 maanden later was ik opnieuw in verwachting van ons 3e kindje,ik heb in die 3 maanden n.l. ook nog een miskraam gehad met 8 weken.Met de derde zwangerschap heb ik met 7 maanden ernstige zwangerschapsvergiftiging gekregen en met 8 maanden moest met spoed een keizersnede gedaan worden omdat we allebei op het randje waren.Toch is op 29 februari onze dochter kerngezond geboren.Na ruim 2 weken mocht zij naar huis op 16 maart 2000.

De trotse mamma van Wesley* en Charissa
Geschreven door: Angelique op 25 juni 2002 om 00:15 AM
Bericht: Hoi Herma, ik ben vandaag de sites aan het lezen, van de engeltjes van onze mail-groep. Wat een mooi meisje, jullie jeanne, en wat een mooi idee om Jeanne bij haar opa te begraven, zo heb je denk het gevoel dat opa een beetje op Jeanne kan passen.

Groetjes van Mirjam,
mama van Gijs*, Niels, Esther, lieselotte*, Joris en Maaike
Geschreven door: Mirjam de Vos op 19 juni 2002 om 9:37 PM
Bericht: hai jeanne

af en toe kom ik op deze site ,alleen al om even aan mijn kleine meid te denken .
toen ik las wat jullie overkwam moest ik even in je gastenboek kruipen om je te vertellen daT ons echt het zelfde is overkomen ,naar de verloskundige eerste zwangerschap je vertrouwd op de verloskundigen en het gaat mis,ik moest een week voor de uitgerekende datum nog langskomen en ze luisterd even naar de harttonen en dat was het prima zecht ze nog alles oke dus we gingen naar huis een paar dagen later werd me oppeens bewust dat ik de baby de hele dag nog niet had gevoelt maar na bespreken met mijn moeder en vriendinnen waren we ons het erover eens dat dat waarschijnlijk de stilte voor de storm zou zijn,maar goed na 3 dagen tja 3 dagen heeft het bij mij geduurd voor ik dacht er zou toch niets mis zijn heb de verloskundige gebeld mocht meteen langskomen ik ging liggen ze deed dat ding op mijn buik en maar zoeken ,zoeken en nog eens zoeken ik lag al lang te brullen op dat bed dat kon toch niet nee dat was wel echt ik kon niet meer ben met mijn moeder ook naar het ziekenhuis voor dat hartfilmpje en toen werdt me dan verteld de baby was al 3 dagen dood en mijn lichaam begon het vruchtwater al te absorberen.
na sectio was er ook niets gevonden en 1 van de ergste dingen vond ik dat ik mijn kleine meisje niet een keer in de ogen heb kunnen kijken of dat ze me niet een keer heeft kunnen ruiken en voelen weet je wat ik bedoel dat eerste gevoel wat je samen met je kind hebt.
ook weeen opgewekt enzovoort ik wist me geen houding tegeven tegenover mijn man ik voelde me zo schuldig.
en mijn tweede zwangerschap was de zelfde als bij jullie.
ik kon gewoon niet door de zwangerschap komen had geen vertrouwen in mezelf of de artsen.ik heb wel 15 echos en ik weet niet hoeveel hartfilmpjes, niet omdat het slecht met de baby ging maar omdat ik er niet tegen kon om niet teweten hoe het met het kind was oke om een lang verhaal kort temaken ook met 38 weken werdt ze gehaald maar wat mij betreft had dat ook wel eerder gemogen maar daar wouden ze niets van weten.
ik wil je alsnog condoleren en ik weet dat wij deze kleintjes nooit zullen vergeten.

sandra van der werf
Geschreven door: sandra van der werf op 15 april 2002 om 9:15 PM
Bericht: Lieve Jeanne
Ik weet precies hoe jullie je voelen. Mijn dochtertje Chanice* is ook op 26 juni 1998 doodgeboren. Ik vind het echt geweldig dat jullie dit voor haar hebben gedaan.
Heel veel liefs, Claudia mama van Chanice* en Keäno
Geschreven door: claudia op 6 januari 2002 om 11:05 AM
Bericht: Het verhaal is voor mij erg bekend. Wij hebben vrijwel hetzelfde meegemaakt. Wij kregen op 16 december 1998 (precies 2 weken naar ons trouwen)te horen dat ons kindje niet meer leefde. Dit na een zwangerschap van bijna 39 weken. Onze zoon werd op 18 december 1998 geboren. Zijn naam is Sean.
Geschreven door: Annie Buis op 11 december 2001 om 9:23 PM
Bericht: Hallo,
Woorden schieten hier te kort...Wat kan er gezegd worden? In principe niets of toch niet veel...
Ik wens jullie alleszins nog veel sterkte met het verwerken van jullie verdriet en veel vreugde met jullie jongste dochter...
Veel liefs, Melanie
Geschreven door: Melanie op 2 december 2001 om 03:13 AM
Eigen website: http://www.kabukinetz.mynetcologne.de
Bericht: Ik heb net zo als jullie mijn dochtertje op 26-06-98 ter wereld geholpen zonder dat ik van haar heb kunnen genieten, net zoals jullie dat zeggen nooit haar ogen kunnen zien waar ik me zo op verheugde. Ik ben precies 9 maanden later zwanger geworden en ik was uitgestelt op de dag dat zij anderhalf jaar zou zijn geworden. Maar gelukkig is mijn zoon,Këano, geboren op 10-12-99 en dat heeft een heleboel verdriet weggenomen ondanks dar ik nog elke dag een haar denk.Groeten Claudia
Geschreven door: Claudia op 2 december 2001 om 00:56 AM
Bericht: Lieve Jeanne,

Ik wil je toch even feliciteren met je broertje Jarno.
Nu mag ook jij daar boven een feestje bouwen. Ik weet zeker
dat onze engeltjes met je meevieren.
Lief meisje een dikke kus van,
Angelique
Mama van
Joey en Mike*
Anissa
Briènne
Geschreven door: Angelique mama van Mike* op 6 september 2001 om 11:11 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/MikeH
Bericht: Hoi,

Ik heb jullie verhaal zojuist gelezen. Ik was op zoek naar
een verhaal dat past bij het verhaal van het overlijden van
ons zoontje Tim.
Afgelopen 9 augustus ben ik van hem bevallen. Dit was op
een donderdag, 2 dagen ervoor bleek dat hij dood was. Ik
had hem 1 dag niet gevoeld.
Ik was toen ruim 34 weken zwanger.
Het is vreselijk om zo'n klein mensje dat eigenlijk al aan
het leven kon beginnen toch nog te moeten verliezen. Het
verdriet is enorm. Het is ook nog maar pas geleden. Maar ik
denk dat het verdriet altijd zal blijven in bepaalde mate.
Wij zullen hem in ieder geval nooit vergeten.
Op korte termijn zal ik mij aanmelden op deze site.
Mijn e-mail is: yvonne_moors@hotmail.nl

Yvonne.
Geschreven door: Yvonne Moors op 5 september 2001 om 12:54 PM
Bericht: Lieve Jeanne,

Als het moeilijk is iets te zeggen,
wat je diep van binnen voelt.
Als het niet is uit te leggen,
hetgeen je werkelijk bedoelt.
Laat dan het woord maar even rusten,
en zeg maar even niets.
De woorden die je had willen zeggen,
daarvan zegt de stilte iets.

Ik teken de hemel voor jou,
met bloemen in alle kleuren,
alleen maar gras en mooie vlinders,
ik hoop dat je ze vinden zal.
Geschreven door: Karin op 20 juli 2001 om 06:42 AM
Bericht: Hallo herma,

Eindelijk zal ik wat in Jeannes gastenboek proberen te schrijven. Ze ligt hier zo lekker bij je dat je je haast niet kan voorstellen dat ze niet meer leeft.
Ik vind het ook een heel mooi idee om haar bij je vader te begraven. Het liefst zou ik mijn moeders urn nu bij Maartje leggen, maar aangezien ik de enige ben die dat wil, krijgt zij haar eigen plekje.
Ik hoop dat Kruimeltje nu veilig in je bolle buikje zit en dat hij of zij straks lekker met Julia komt spelen.

Heel veel groetjes van Sandra S, moeder van Maartje*, Wouter en Guppy.
Geschreven door: Sandra Stork, LE8 op 5 juli 2001 om 1:11 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/MaartjeM
Bericht: Beste ouders van Jeanne,

Jullie meisje haar geboortedag was gisteren. Heel veel sterkte voor de komende dagen, weken, maanden en jaren.
Hier brandt een kaarsje voor jullie Jeanne.
Geschreven door: Jacqueline op 27 juni 2001 om 12:52 PM
Eigen website: http://www.chassis.nl/loek
Bericht: Na een zwangerschap van 38 weken hebben wij onze zoon Quinten verloren.De hele zwangerschap ging ontzettend goed.Ik had nergens last van behalve van de kwaaltjes die er bij horen.Op een donderdagavond hadden we een afspraak bij de verloskundige en zij zei dat Quinten rond deze tijd ingedaald had moeten zijn.Ik was toen 37 weken zwanger.Hij was nog niet ingedaald en we kregen een verwijsbrief om in het ziekenhuis een echo te laten maken om te kijken waarom hij nog niet was ingedaald.We maakten ons niet echt zorgen dus wij gingen maar rustig afwachten.De dinsdag daarop konden we in het ziekenhuis terecht.De zondag daarvoor braken mijn vliezen om 7.00 uur 's morgens.Ik maakte mijn vriend Erwin wakker en zei dat mijn vliezen waren gebroken.Ik heb de verloskundige gebeld en ze was er na ongeveer 15 minuten.Zij voelde aan mijn buik en zei dat Quinten waarschijnlijk met zijn billen beneden lag.Dit konden Erwin en ik ons bijna niet voorstellen want de hele zwangerschap door lag hij met z'n hoofd beneden,daarbij was Quinten niet zo druk geweest in m'n buik dat ik dacht dat hij zich omgedraaid had.De verloskundige zei dat we voor de zekerheid maar even naar het ziekenhuis moesten gaan ook omdat Quinten nog niet was ingedaald.In het ziekenhuis werd een echo gemaakt en toen zij de gynecoloog dit is niet goed.Hij zei dit is absoluut niet goed.Erwin en ik hadden geen idee waar hij het over had en ik zei,zeg dan maar wat er is.De gynecoloog vertelde dat Quinten holtes in zijn hoofd had en dat hij contact zou nemen met AMC.Op dat moment kregen Erwin en ik een ongelooflijke harde klap in ons gezicht.We wisten niet beter of het ging allemaal zo goed.Quinten bewoog heel goed en ik voelde me heel goed.We gingen ook echt naar het ziekenhuis met het idee dat we met z'n drieën weer naar huis gingen en dat nog wel op vaderdag.
De gynecoloog kwam later terug en zei dat we meteen naar het AMC konden gaan omdat daar de specialisten zitten.Verder wilde hij niks zeggen bang dat hij het bij het verkeerde eind had.
Toen we bij het AMC kwamen werden we heel goed opgevangen en onderweg in de auto zeiden Erwin en ik al tegen elkaar dit is afgelopen we gaan weer met z'n tweeën naar huis.
's Middags werd er in het AMC een echo gemaakt met een paar specialisten en een kinderarts.Daar kregen we te horen dat onze Quinten zoveel vocht in z'n hoofd had dat zijn grote hersenen naar de buitenkant werden gedrukt.Ook al zou Quinten levend geboren worden dan zou hij zo gehandicapt zijn dat hij ons niet zou herkennen als ouders.Dit was natuurlijk verschrikkelijk om te horen.

Later hadden ze bedacht hoe ze Quinten geboren wilden laten worden.Omdat ik absoluut geen keizersnede wilde hebben werd er besloten dat het een vaginale bevalling zou worden.Omdat zijn hoofd zo groot was zou er bij ongeveer 6 tot 7 cm. ontsluiting een drain op zijn hoofdje geplaatst worden zodat er vocht kon worden afgevoerd.Dit deden ze omdat de kans dat Quinten het zou overleven al zo ontzettend klein was.Door de drain werd z'n hoofd kleiner en kon ik gewoon vaginaal bevallen.Ik kreeg wee-opwekkers en een ruggenprik.Quinten is op 19 juni 2001 geboren om 4.48 uur.Achteraf gezien was Quinten al overleden voordat ze die drain inbrachten.Daar zijn Erwin en ik zo dankbaar voor dat hij dat niet gevoeld heeft.De dag voor dat Quinten geboren werd maakte ik geen contact meer met m'n buik en ik voelde Quinten ook niet.Het was net alsof Quinten wilde zeggen,jullie weten nu hoe het zit,hoe het gaat dus ik kan nu wel gaan.En onze lieve mannetje is gegaan.
Over ongeveer zes weken hebben we een afspraak met de gynecoloog van het AMC dan krijgen we de uitslagen van alle onderzoeken.Erwin en ik denken allebij dat het zo heeft moeten zijn en waarom dat weten we niet.We denken allebij dat de uitslagen op niks zouden uitwijzen.
Bij de volgende zwangerschap krijgen we elke week een echo en worden we begeleid in het AMC.
De steun en de hulp die we gekregen hebben in het AMC was zo onzettend geweldig waardoor we nu makkelijker verder kunnen denken.We hebben er allebij ook vrede mee hoe het allemaal is gelopen.Natuurlijk kennen wij ook onze verdrietige momenten,wij hadden ook alles klaar staan maar dat bewaren we dan voor zijn broertje of zusje.Vergeten zullen we Quinten nooit hij zal altijd een speciaal plekje in onze hart krijgen en houden.

Lieve mensen wij willen jullie ontzettend veel geluk toewensen en heel veel sterkte met het grote verlies van jullie oudste dochter.

Groetjes Karin
Geschreven door: Karin Emmelkamp op 26 juni 2001 om 10:50 AM
Bericht: ik wens jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie dochtertje..ik zelf ben mijn zoontje verloren na een zwangerschap van 39 weken..hij was 53cm en 8 en halve pond.ook bij autopsie is bij hem niets gevonden.

Ik wens jullie echt heel veel sterkte en leef enorm mee met jullie met dit onverklaarbare verlies.

een stevige arm voor jullie,liefs Mirella
Geschreven door: Mirella op 12 juni 2001 om 10:56 PM
Eigen website: http://www.sitedisney.myweb.nl
Bericht: Op moederdag, 13 mei ben ik bevallen van een prachtige dochter: Gini, na 39 en een halve week zwangerschap. Alles is perfekt gelopen, die bijna 9 maanden. Op woensdag 9 mei heb ik bij de verloskundige nog haar hartslag gehoord. Die dag maakte ik me wel zorgen, omdat ik haar minder voelde, maar de vroedvrouw zei nog, dat dit normaal was aan het eind van de zwangerschap. Vrijdagochtend maakte ik me grote zorgen; ik voelde helemaal niets meer. Ik belde in paniek de vroedvrouw, toen ze kwam kon ze geen hartslag meer vinden. De wereld ging door, maar dan zonder mij.
Nadat in het ziekenhuis nog eens werd bevestigd, dat Gini echt gestorven was, werden we naar huis gestuurd. We hebben veel gehuild, vooral Roel, mijn vriend.
De dag erna werd ik ingeleid, we hadden de hoop voor moederdag nog ons kindje te krijgen, maar dat lukte dus niet. De bevalling was heel zwaar, ook omdat ik Gini niet wilde laten gaan. Zolang ze in mijn buik zat, kon ik haar beschermen, zo voelde het. Om 6.55 u. werd ze geboren, ze was met de tang gekomen, dus ze had wat verwondinkjes en haar huid had wat losgelaten, omdat ze al een paar dagen dood was, maar voor ons was ze zo mooi en lief en we waren zo trots! Opeens zijn daar dan toch die moedergevoelens, onvoorstelbaar, we waren zelfs even blij en gelukkig met onze eerste! Maar dan komt weer het besef, dat we ook alweer snel afscheid van haar moeten nemen.
Bij mij kwam het echte besef, dat onze Gini niet meer leefde, pas na de bevalling.
We moeten de obductie nog afwachten, maar ik denk niet dat er iets uitkomt. De specialisten hebben ons ook al hiervoor gewaarschuwd.
Nu denk ik heel voorzichtig aan een volgende zwangerschap, maar ik ben heel bang, dat ik mijn gevoelens van angst en onzekerheid overbreng op mijn tweede kindje. Ik zie er sowieso tegenop weer zwanger te worden want zo zorgeloos en gelukkig zal ik dan natuurlijk niet zijn, maar aan de andere kant willen we het heel graag. Net als bij jullie is ook bij ons alles klaar, wij waren ook klaar om voor een kindje te zorgen. Nu wilde ik vragen hoe jullie daarmee zijn omgegaan, met die gevoelens van onzekerheid en angst bij de tweede zwangerschap. Ik weet, dat ik misschien in jullie ogen al veel te hard van stapel loop, maar ik heb die gedachte aan een volgende zwangerschap ook nodig voor de verwerking van de dood van Gini. Als jullie niet willen of kunnen reageren is dit ook goed, ik voel me al een stuk beter nu ik mijn verhaal aan mensen kwijtkon, die hetzelfde is overkomen.
Groetjes: Miranda
Geschreven door: Miranda van Mechelen op 5 juni 2001 om 3:52 PM
Bericht: Lieve Jeanne ik heb voor de zoveelste keer je engelenpage
bezocht en heb nooit de kracht kunnen vinden om er iets in te
schrijven.
Meisje ik ken je moeder nu goed en zou willen vragen aan jou
zou je heel mischien heel goed op jullie kleine zusje en
jullie lieve kleine broertje of zusje willen letten.
Jou papa en mama gaan een nieuw broetje of zusje krijgen die
jij zeker voor hen hebt uit gezocht.
Lieve Jeanne je bent een prachtig engeltje en ik hoop dat je
het boven samen met opa goed kunt vinden bij al onze
engeltjes.!!
Heel veel liefs van Mieke.***
En een kus in de wind lieve Jeanne dan komt hij zeker aan.
Geschreven door: Mieke valenteijn. op 22 mei 2001 om 09:08 AM
Bericht: Voor een lief klein meisje wat al heel snel haar eigen wet
koos. Wat is het toch moeilijk te verteren. Ook onze Sascha
was zo'n lief meisje. Heel veel sterkte en ook heel veel
geluk voor de toekomst die nog komen gaat.
Geschreven door: yvonne postema op 15 mei 2001 om 11:34 PM
Bericht: ik ben in januari 18 geworden en 9 februari is ons
dochtertje melissa geboren
omdat ik nog zo jong was ben ik in de zwangerschap vaak
bang geweest, ook voor zoiets wat jullie hebben meegemaakt
ik zou mijn dcohtertje voor geen goud willen missen
ik leef heel erg met jullie mee
veel geluk en liefde met z;n 3 tjes
4jes sorry.
groetjes suzan uit groningen
Geschreven door: suzan genc op 13 mei 2001 om 10:17 AM
Eigen website: http://www.icqmail.com
Bericht: Mooie, Lieve Jeanne,

Alleen het zien van jou, je mooie koppie, je zo gaaf
lichaampje, compleet mooi, lief kind...
WAAROM, WAARVOOR,
Niet te rijmen in weten, voelen, hart en ziel....

Lieve ouders, kan me niet alleen inleven in jullie
verdriet, maar ook invoelen, omdat ik in een iets vroeger
stadium afscheid heb moeten nemen van mijn twee zoontjes,
1970 en1972 en van een kleindochter 1995 en 2000.

Soms denk je er bijna niet zo veel meer aan en is de pijn
zo zoet dat die als troost voelt.

Dan zijn er ook weer dagen, dat de pijn zo hevig is alsof
het is dat je je kindjes en kleinkindje op dat moment weer
afgeeft...

Tijd zal nooit de pijn voor altijd kunnen verzachten!!!

Heel veel liefs van Mama en Oma Nelly.
Geschreven door: Nelly op 22 april 2001 om 01:42 AM
Bericht: lieve jeanne en ouders, ik vindt het erg aangrijpend om te
zien. Ik heb zelf net mijn kindje verloren met 4 en een
halve maand en weet niet hoe verder te gaan. Petje af voor
jullie en veel geluk nog voor de toekomst. Veel liefs anne-
christa en de kleine.
Geschreven door: anne-christa op 20 april 2001 om 3:19 PM
Bericht: Lieve Jeanne,

Na al enkele keren jouw mooie pagina bekeken te hebben lukt
het me nu pas om te reageren. Je bent een heel mooi meisje,
lieverd. Ik hoef je niet te vertellen dat je hele lieve
ouders en een lieve zus hebt en dat je nog een broertje of
zusje krijgt, want dat weet jij allang. Jij zorgt nu al
goed voor de kleine in mama's buik. Lieve meid, dans, zing
en speel maar fijn tussen de sterretjes met alle andere
lieve engeltjes.
Geschreven door: Paula mama van Puck* op 7 april 2001 om 8:39 PM
Bericht: Na het lezen van jouw verhaal had ik weer een brok in mijn
keel. Wat ben jij een mooi meisje.
Om nooit te weten waarom jij bent gestorven lijkt me heel
moeilijk om mee te leven. Twee maanden voor jouw is onze
Niels overleden. Ik ben blij voor jou dat je bij al onze
engeltjes bent en dat je opa je een beetje in de gaten
houdt. Lieve ouders, veel geluk en liefde in jullie verdere
leven en heel fijn dat jullie op Jeanne haar begravenisdag
een nieuw wondertje hebben gekregen. Erg bijzonder
Geschreven door: patricia, mama van Niels* op 1 april 2001 om 3:34 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/NielsV
Bericht: Lieve pappa en mamma van Jeanne,

Wat moeilijk om je kindje te verliezen, zo plotseling.
En dan, wat een rijkdom om een volgend kindje te ontvangen
wat mag blijven.

Tegenstrijdige gevoelen maar allebei in liefde.

Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde toe.

Liefs,
Yvonne Gommer
en een vlinderkusje van Noël
Geschreven door: Yvonne Gommer op 24 maart 2001 om 12:55 PM
Bericht: het verhaal wat ik over jullie heb gelezen,komt me erg
bekent voor ,dus leef ik met jullie mee,
ik hoop dat jeanne ,ook met christen een goede vriendin
kan zijn,en dat ze fijn met mekaar omgaan.
veel liefs,aan jullie engeltjes.

de moeder van engeltje christen.
Geschreven door: tineke dalderop op 7 februari 2001 om 8:25 PM

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 26 juni 2017 2 3Berichtjes van op/voor 6 februari 2001

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 26 juni 2017 2 3Berichtjes van op/voor 6 februari 2001

Schrijf een berichtje voor Jeanne

Ga naar het verhaal van Jeanne