Kievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Jeroen

Hieronder staan de berichten 42 tot en met 18 van de 117 berichten.
Schrijf een berichtje voor Jeroen

Bericht: beste lieve ouders van jeroen,toen ik jullie verhaal las leek het wel of ik ons verhaal zat te lezen. Wij zijn inmiddels twee jaar geleden bevallen van een zoontje Liam. Ik had het de hele zwangerschap al taai, de kilo`s vlogen er aan terwijl ik niet veel bijzonders at. Met 32 weken begonnen ineens de weeen en ook ik dacht gelukkig begint het dan ben ik er van af, want ik kan niet meer, de verloskundige stuurde me door naar het ziekenhuis en daar moest ik gelijk aan de weeenremmers, dit 2 weken volgehouden totdat de weeen echt door gingen zetten, Liam moest eruit.Ik kreeg een ruggeprik en mocht naar ongeveer 5 uur liggen wachten op de 10 cm. ontsluiting mee gaan persen, na 1 keer persen vloog Liam eruit met emmers vruchtwater, de gynacoloog die voor me zat van helemaal nat van het vruchtwater, mijn man die naast me zat en nog een emmer die onder me stond.Liam was meteen weg, 20 min. later kwam er een zuster die zei dat Liam niet zo een goeie start had gemaakt, dus dacht ik aan de test die ze direct naar de geboorte doen. wij werden naar een aparte kamer gebracht waar wij anderhalf uur hebben zitten wachten. Toen kwam er een zuster die zei dat we nu mochten gaan kijken, maar we moesten er rekening mee houden dat het niet zo goed zoe gaan met Liam. We werden de neonatologie binnen gebracht en zagen hem op de open tafel lichen met allemaal docters en zusters om hem heen en onder de warme lamp. we wisten niet wat we zagen en moesten enorm huilen de artsen zeiden wat ze allemaal aan het doen waren, maar je bent er niet half en het lijkt wel een film, we gingen na 15 min. weer weg en waren nog maar net weg of we werden geroepen om bij Liam te komen en of hij nog gedoopt moest worden.Dit was het dan werd eigenlijk heel snel duidelijk. toen we op de zaal kwamen koppelden ze Liam los en werd er een grote stoel klaargezet en konden we hem vasthouden, de zusters namen foto`s van ons aparten samen met Liam, achteraf bleek dat de batterijen op waren en dus niets genomen was. Liam bleek een afwijking aan de longen te hebben er is autoptie op zijn lichaam gepleegd. inmiddels zijn we 2 jaar verder en kregen 11 maanden na het overlijden van Liam een dochter Amy en dat ging allemaal goed ik moest wel 2 keer naar rotterdam voor een structuurecho om te kijken of de groei volgens schema ging. hoe gaat het nu met jullie en hoe zijn jullie met dit alles omgegaan? ik hoop dat jullie weer een beetje op de rails zijn want dat zal niet meevallen weet ik.
ik hoop op een reactie van jullie, want jullie verhaal deed me veel.

groetjes willemien
Geschreven door: willemien van den berg op 2 januari 2004 om 8:21 PM
Bericht: Lieve Jeroen,

Juist vandaag, maar altijd word je zo gemist...wilde gewoon even een woordje neerzetten voor je, heb weer even naar je gekeken...wat een stoere knul ben je, zó moeilijk om zo'n lieverd als jij te moeten missen....
Je hoort voor altijd bij je papa, mama en je zusje...
Je krijgt een hele dikke kus van ons....komt ie: SMAK!

Jij word nooit vergeten....

Liefs,
Sandra, René en Floortje* **
Geschreven door: Sandra op 31 december 2003 om 6:15 PM
Eigen website: http://www.floortjedebondt.nl/
Bericht: Lief mannetje van me,
Vandaag is het oudejaarsdag. Precies een jaar geleden was ik hoog zwanger van je en waggelde ik dik en rond. De laatste foto's van mij met jou in de dikke buik zijn gemaakt op oudejaarsavond. Om 12 uur 's nachts wensten we elkaar "gelukkig nieuwjaar", niet wetend wat voor drama ons te wachten stond. Toen jij niet mocht blijven leven, waren wij het geluk helemaal kwijt.
Lieve Jeroen, over een paar dagen had je 1 jaar moeten worden, hadden we slingers voor je moeten ophangen en ballonnen. Je had hier rond de tafel moeten stappen en "hieperdepiep hoera" moeten roepen met je handjes in de lucht. Je had een mooie speelgoedauto moeten krijgen, of een truitje in alweer een grotere maat. In plaats daarvan brengen we je nu een bloemetje op de begraafplaats. Het is alweer een jaar geleden dat je stopte met leven. Het lijkt alsof het gisteren was. En op dit moment voelt het ook alsof het gisteren was. Het doet nog steeds pijn en veel verdriet. Papa en mama missen je heel, heel erg.
Vanavond steken we een grote vuurpijl voor je aan. En wie weet op je (ver)jaardag nog wel eentje, want mama heeft een megaverpakking met vuurpijlen gekocht. En misschien gaan we ook wel sterretjes branden bij je grafje.
Lieve schat, we houden onvoorwaardelijk van je en dat zal altijd zo blijven. Voor ons leef je voort; je zit in ons.
Dag lieve knul!
Mega-kus van mama.
Geschreven door: Mama op 31 december 2003 om 4:59 PM
Bericht: Lieve Jeroen,

Je mama, was al een bij Elinora wezen kijken en heeft een berichtje achtergelaten. Jij bent een jaar later als Elinora geboren beiden op 5 januari. Ik had jou dag ook zien staan en herriner me goed de sneeuw van dat jaar. Het leek de wereld even zachter te maken, en dat terwijl de wereld droef kon zijn om het verlies van jou. Wens je papa en mama een vlinderkusje van Elinora* en sterkte voor de komende dagen, en ondanks verdriet en het gemis om jou een goede kerst en enkel de beste wensen in het nieuwe jaar waarbij ik hoop dat niemand jou zal vergeten.

Liefs Sandra mamma van Elinora*
Geschreven door: Sandra op 24 december 2003 om 11:08 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/ElinoraH
Bericht: Een erg mooie maar aangrijpende site! Ina, wij kennen elkaar al vanaf onze baby jaren, en ik vind het verschrikkelijk wat jou en je gezin is overkomen. Zelf heb ik ook een jongetje verloren na 20 weken zwangerschap. Ik heb niet de kans gehad er met iemand over te praten, daarom vind ik het erg goed dat jullie er zo open over zijn. Op die manier is de verwerking vast wat gemakkelijker. De pijn gaat slijten, maar vegeten doe je het nooit!
Geschreven door: Tineke op 18 december 2003 om 9:00 PM
Bericht: Lieve Ina, Simone en Lourens,

Wat een prachtige pagina voor jullie zoon Jeroen*. Ik heb jullie verhaal met tranen gelezen. Het is oneerlijk dat zo'n mooie jongen zo overlijdt. Onze jongste zoon Kamil* overleed op 2 januari 2003 en wij hebben hem bij zijn broertje Robert* gelegd op 7 januari 2003. Jullie foto van de begrafenis van Jeroen met de sneeuw raakt me ook diep. Zo liepen wij ook met onze zoon door de sneeuw naar het onmenselijke afscheid.

De jaardag van jullie Jeroen komt er nu ook aan, net zoals die van ons. Dus veel sterkte de komende weken.

Liefs,

Ghislaine
mama van Robert* en Kamil*
LE1
Geschreven door: Ghislaine op 10 december 2003 om 4:52 PM
Bericht: ik vind het een heel mooi verhal en ik kreeg kippenvel toen ik het las mij trok de datum aan en ook dat een jongetje was ik was 27 weken toen het mis ging bij mij was het heel onverwacht alles liep volgens plan en met een controle bij de verloskundige zagen ze dat er iets niet in orde was ik meteeen naar het ziekenhuis meteen aan de echo en daarzagen ze geen hartslag meer ik was meteen verlamd het was of het niet waar was
het drong niet tot mij door ikverkeerde in schok op dat moment
ik kon niet huilen niks kon ik ik was verlamd op dat moment er moesten wel nog eeen paar onderzoeken worden gedaan.dat is gebeurd 9 buisjes bloed van mij en ik ben toen naar huis gegaan ik kon zelf bepalen wanneer ik de bevalling deed ik moest gewoon bevallen dat werd opgewekt thuis gekomen en meteen er over gepraat .ik wilde voor ik het ziekenhuis in ging alles geregeld hebben met de begrafenisonderneming.en ik moest tijd hebben om gevoelsmatig afscheid van hem te nemen
dat vond ik heel moeilijk hemlios laten en ik heb alles geregeld van kist,beertjes wilde ik met een versje eraaan,wat er in de kist kwam te liggen .en toen het naar mijn gevoel alles in orde was toen ben ik naar het ziekenhuis gegaan en dat was op 6 januari om 7 uur s morgens.om 8 uur kreeg ik het infuus aangesloten en om 1400 begonnen de weeen heel snel en hevig.ik kreeg ook veel complicaties mijn bloeddruk ging in een keer omlaag hebben ze mij de ruggenprik gegeven omdat ik weg viel.ik was bijna in coma geraakt maar de medecijnen sloegen aan en ze hebben mij in slaap gebracht omdat ik de rust en kracht moedt gebruiken voor de bevalling.s nachts werd ik heel duf wakker en ik voelde iets in mijn buik ik heb toen geperst en hij is geboren zonder arts.ik heb toen op de bel gedrukt en zei hij is geboren . ze geloofde het niet zij keek en het was zo toen was alles in rep en roer.ze hebben damian meteen meegenomen en ik lag daar maaar na 5 min. kwamwn ze terug met damian hij was 25 cm groot en woog 350 gr.zo klein maar alles had hij zelfs nog nagels ik heb hem toen vastgehouden en toen kwamen mijn emoties naar boven ik heb toen gehuild en het deed zo een pijn om hem deood te zien.ik heb toen 2 dagen in het ziekenhuis geweest en ik ben zeker 10 keer per dag bij hem geweest ik heb ook foto s van hem en een voet en handafdruk van hem dat hebben ze gedaan met inkt ik heb dat ook altijd bij mij de volgende keer vertel ik wel over de crematie ik wens jullie veel sterkte
Geschreven door: nicole van lune op 20 november 2003 om 6:16 PM
Bericht: Lieve Ina, Lourens en Simone
Jeroen* als een vlinder... zo mooi, zo zacht, zo teer.
Te teer voor dit leven; maar voor altijd bij jullie aanwezig, voor altijd in jullie hart.

"Als jullie na mijn dood weer zullen lachen
Dan zal mijn geest een vleug van warmte speuren
En in het gladde vlak van de eeuwigheid zal een lachrimpel komen"

Veel liefs en sterkte Tinie mama van Fenna* en Sjors
Geschreven door: Tinie Dello op 19 november 2003 om 11:02 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/FennaK
Bericht: Lieve Lourens, Ina en Simone
Ouders en zus van Jeroen Looijenga

Zondag 5 januari 2003 een bijzondere dag in jullie leven. Een dag die altijd in jullie herinnering blijft. Een mooie zondag met sneeuw.
Het kindje waar naar je had uitgekeken is overleden. Veel verdriet en rouw in jullie gezin en famillie. Van dicht mocht ik het mee maken, ervaren en voelen. Met bewondering en respect kijk ik terug naar die moeilijke tijd. Jullie liefde voor Jeroen, Simone en elkaar.
Jeroen een mooi klein ventje een mooie vlinder al gestorven voordat zijn vleugels waren opgepompt.
Simone en prachtige gezonde dochter met een stalende lach vol temparament.

Ina, Lourens, Simone en Jeroen* jullie hebben een bijzondere plaats in de kamer van mijn hart.
Geschreven door: Bertha Feijen op 6 november 2003 om 2:48 PM
Bericht: Dag lieve Ina, Lourens, Simone en Jeroen,

Wat zeg je tegen iemand die zo snel afscheid heeft moeten nemen van hun zoontje en broertje. Sprakeloos ben ik en de zin hiervan gaat mijn beleving nog steeds te boven.
Nog herinner ik de mail waarin Ina vertelde dat ze een tweede kindje verwachtten. De blijdschap die daaruit sprak, de zwangerschap en dan opeens ......
Ik word stil als ik dit mooi geschreven verhaal lees.
De liefde, de warmte en het verdriet dat eruit spreekt maar daarnaast ook de kracht om verder te gaan.
Jeroen's leven is heel kort geweest maar heeft ook op mij grote indruk achtergelaten.

En als ik een vlinder zie vliegen dan zal ik denken aan jullie Jeroen!

Liefs
Janneke
Geschreven door: Janneke op 4 november 2003 om 8:17 PM
Bericht: Dag Ina en Lourens,

Ik was erg onder de indruk van jullie pagina. Niet te overdreven, zoals ik vele verhalen vind, maar toch indrukwekkend. Ik heb heel veel jaren geleden hetzelfde meegemaakt. Of toch anders, natuurlijk. In 1975 is ons dochtertje Marleen (2 jaar) overleden. Vreselijk erg. In 1 dag tijd aan een longvirus wat bijna nooit voorkomt. Maar toch wel, bij ons dus. We hadden al een zoontje van 4,Hans, die nu inmiddels al 32 jaar is en vader van een schattige zoon van 2, onze Tijn, waar ik helemaal stapel op ben. Maar om terug te komen op mijn verhaal: na Marleen wilde ik zo snel mogelijk weer zwanger raken om weer een kindje erbij te hebben. In begin 1976 raakte ik weer zwanger. Maar ik voelde me niet lekker en in de 7e tot 9e maand had ik ook een vreselijk dikke buik en veel vocht. Na 9 maanden werd ons dochtertje geboren. Helaas was ze dood. En het traumatische was dat de dokter en de gynaecoloog tot het eind toe tegen mij verkondigden dat het kindje leefde. Ze hadden de hartslag nog gehoord. Helaas maakte de gynaecoloog een fout en hoorde hij mijn hartslag. Die door de zenuwen enorm hoog was, daardood dacht hij dat het de hartslag van het babytje was. En ik maar zeggen 'het kindje leeft niet meer, ik weet het zeker!' Maar ik werd niet geloofd. We zullen je man bellen, want het kindje wordt snel geboren, zeiden ze. ' Nee' , zei ik, ' ik wil niet dat mijn man er bij is, want het kindje leeft niet meer en ik wil het ook niet zien.' Waarschijnlijk heeft de gynaecoloog en alle verpleegkundigen die bij de bevalling waren gedacht dat ik gek was. Maar het meisje werd dood geboren! 13 pond, een zware bevalling omdat het meisje heel veel vruchtwater binnen gekregen had. Ik wilde het niet zien, mijn man heeft het ook niet gezien. Nu denk ik soms dat ik het het hele gebeuren verstopt heb. Maar aan de andere kant ben ik nu toch heel gelukkig met 3 kinderen: Hans, 32 jaar, Martijn, 25 jaar en Erica 24 jaar. Martijn en Erica heb ik dus daarna nog gekregen. En een kleinzoon van 2, Tijn, waar ik enorm van geniet.
Ik hoop dat jullie ook nog een (of misschien wel meer) gezond kindje krijgen en wens jullie het aller- allerbeste toe. En of je me wilt geloven of niet, vergeten doe je het nooit, maar het slijt wel en op een dag is het geen schrijnend, maar een zacht verdriet geworden.
Geloof me maar!!

Veel groeten,

Margriet Vooren
Geschreven door: Margriet Vooren op 1 november 2003 om 3:16 PM
Bericht: Lourens, Ina, Simone en Jeroen*,

Zoekend op internet kwam ik de site van lieve engeltjes tegen. Een vriendin(die zelf een dochtertje heeft verloren) maakte mij hierop attent.
Bladerend kwam ik toen jullie site over Jeroen tegen.
Wat een ontroerend en emotioneel verhaal.
Uit alles blijkt de liefde voor jullie mannetje: Jeroen!
Mag ik jullie ongelooflijk veel kracht toe wensen.
Geschreven door: Hinke op 14 oktober 2003 om 10:35 PM
Bericht: Lieve mensen,
Wat een verdrietig verhaal maar o zo mooi geschreven...de liefde voor jullie zoontje straalt er gewoon uit.
Zo herkenbaar ook wat jullie schrijven...onze engeltjes hebben inderdaad ons leven veranderd...
Sterkte nog samen,
Nicole (mama van Zan, Robbe*, Bien en ?)
Geschreven door: Nicole op 13 oktober 2003 om 7:55 PM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes/engeltje/RobbeJ
Bericht: Lieve pappa en mamma van Jeroen,

De datum van de geboorte en het overlijden van jullie mooie engeltje is de datum van de geboorte van mijn dochterje. Ik was die dag dolgelukkig van blijdschap omdat zij wel mocht blijven. Na een moeilijke zwangerschap en geboorte en een zeer moeilijke start van haar leventje is ze nu een mooie gezonde dochter van 9 maanden oud. Het doet me pijn om te realiseren dat op haar geboortedag er ook een prachtig kindje is weggegaan. Ik kan me de sneeuw op die dag nog zo goed herinneren..........
Nu zal ik voor altijd bedenken dat diezelfde dag en diezelfde sneeuw voor een ander een droevige betekenis heeft. Ik wens jullie heel veel sterkte toe, jullie verdriet zal niet te beschrijven zijn.
Geschreven door: Mirjam op 3 oktober 2003 om 11:13 PM
Bericht: Hoi Ina, Lourens en Simone,

Wat een mooi verhaal over jullie Jeroen*
Vind het altijd moeilijk om dit soort verhalen te lezen, zelf hebben wij in oktober 1998 onze dochter verloren, na een perfekte zwangerschap en zij mankeerde helemaal niks, maar is overleden voor ze geboren werd.
Dit verhaal spreekt mij aan omdat Lourens uit de zelfde dorp, Noordwolde komt als ik.
Bij ons is het volgende week alweer 5 jaar geleden en we hebben daarna nog een zoontje gekregen, dus nu hebben wij 2 jongens van 6 en bijna 4, maar zij zien onze Anne* echt als hun zusje en mogen graag met ons meegaan naar haar begraafplaats. Als je soms reacties van mensen hoort dan heb je zoiets als je zelf niks hebt meegemaakt dan kun je niet oordelen over wat je voelt als je je kind verliest.
Een vreemder gevoel kun je toch niet krijgen.
Ik (wij) hoop dat jullie veel steun krijgen aan jullie Simone,zo hebben wij wel veel steun gehad aan onze oudste die ging toen net lopen enzo. Maar als de datum weer in het zicht komt en er iets verkeerds gezegd wordt kan ik wel woedend worden om de domste dingen.
Mijn verhaal is nog niet te lezen hier op de site, heb nog steeds niet de moed om het helemaal op teschrijven komt misschien nog weleens.

Veel geluk voor de toekomst met Jeroen* in jullie harten!

Groeten Anja, Ate, Julian, Anne* en Olaf
Geschreven door: Anja Atema-Augustijn op 28 september 2003 om 9:29 PM
Bericht
Geschreven door: Anja Atema-Augustijn op 28 september 2003 om 9:18 PM
Bericht: Hallo lieve ouders van Jeroen,

Wat hebben jullie het verhaal van Jeroen mooi opgeschreven. Onze dochter Fabienne is aan de zelfde afwijking overleden, zij was ons tweede kindje. Ze heeft maar een paar uur na de bevalling geleefd en ook zij werd direct na de geboorte bij me weggehaald omdat ze niet begon met ademen. Ik reageerde daar ook niet direct ongerust op, dacht dat ze haar mondje gingen uitzuigen ofzo. Omdat ik thuis ben bevallen kon ik van een afstandje wel zien wat er gebeurde en begon ik mij toch wel langzaamaan te beseffen dat er wel degelijk iets ernstigs aan de hand was. Uiteindelijk is ze op dezelfde dag na een aantal uren overleden. Dit is in 1997 allemaal gebeurd. Inmiddels hebben we nog een gezonde zoon gekregen.
Ik schrijf hier een mooi gedichtje voor jullie waar ik veel troost uit heb geput.

Alles waar je echt van houdt,
zal je warmte blijven geven.
Ook al is het niet gebleven
of geworden wat je wou,
het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven.

Veel sterkte, het is nog maar zo kort geleden

Hellen.
Geschreven door: Hellen op 27 september 2003 om 01:03 AM
Bericht: Lieve Ina, Lourens en Simone,

Nog maar weer eens gekeken bij jullie "on-line monumentje"
van Jeroen.
Steeds weer raakt het verhaal mij diep, het is zo helder en eerlijk verwoord. Tot nu toe kon ik niet bedenken wat ik jullie graag mee zou willen geven in dit gastenboek, maar vandaag moest ik ineens denken aan de regels die iemand een jaar na Jan Peter's overlijden voor mij op een kaart schreef.

Zij die wij liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren,
maar zijn altijd waar wij zijn.

Veel liefs
Bertie
Geschreven door: Bertie op 22 september 2003 om 10:05 PM
Bericht: Hoi Ina en Laurens,
Ik ben mede redactielid van Le en ik heb met ontroering jullie verhaal gelezen. Wat een prachtig ventje...
Ondanks het trieste verhaal vond ik het mooi geschreven en mooie foto's.
Groetjes Michael
P.S. Kylian* heeft ook een eigen pagina bij LE.
Geschreven door: Michael op 17 september 2003 om 2:37 PM
Bericht: Lieve mama, papa en zusje Simone

Hoe liefdevol zoals jullie het verhaal van Jeroen vertellen.
Ook kippevel. Moet terugdenken aan toen ik 10 was en mijn moeder op 42-jarige leeftijd nog een nakomertje kreeg, wat helaas bij de bevalling overleed. Zo verdrietig om te horen hoe dat destijds allemaal is gegaan, mijn vader in z'n eentje het kistje wegbrengen, m'n moeder nog in het ziekenhuis. Men wist ook nog niet goed wat men met zo'n situatie aanmoest. Gevoelens werden op een andere wijze geuit. En als ik jullie dan zo zie lopen met Jeroen en ik lees jullie verhaal, dan denk ik, dat is goed zoals jullie er mee omgaan, een goeie manier van verwerken.
Geschreven door: Hilje op 9 september 2003 om 5:02 PM
Bericht: Lieve mama, papa en zusje Simone

Hoe liefdevol zoals jullie het verhaal van Jeroen vertellen.
Ook kippevel. Moet terugdenken aan toen ik 10 was en mijn moeder op 42-jarige leeftijd nog een nakomertje kreeg, wat helaas bij de bevalling overleed. Zo verdrietig om te horen hoe dat destijds allemaal is gegaan, mijn vader in z'n eentje het kistje wegbrengen, m'n moeder nog in het ziekenhuis. Men wist ook nog niet goed wat men met zo'n situatie aanmoest. Gevoelens werden op een andere wijze geuit. En als ik jullie dan zo zie lopen met Jeroen en ik lees jullie verhaal, dan denk ik, dat is goed zoals jullie er mee omgaan, een goeie manier van verwerken.
Geschreven door: Hilje op 9 september 2003 om 5:02 PM
Bericht: Kippevel bij hetlezen van jullie verhaal. Moedig, menselijk, verdrietig. Als ik jullie op de foto zie lopen met het mandje met Jeroen gaat mijn hart naar jullie uit.
Geschreven door: lydia op 9 september 2003 om 10:04 AM
Bericht: Wat een mooi eerbetoon aan jullie kleine vent!
Begrijpen waarom dit moest gebeuren zullen we waarschijnlijk nooit, en misschien moet je het ook wel niet willen begrijpen.
Op de geboortekaartjes van onze drie hebben we altijd op één of andere manier het woordje "wonder" aangehaald. Een verhaal zoals dat van jullie maakt duidelijk hoe terecht dat eigenlijk is.
Bewondering voor de manier waarop jullie hiermee omgaan.
Geschreven door: Eddy op 9 september 2003 om 01:31 AM
Bericht: Lŭeve Jeroen
of er ook dŭeren om je heen zŭjn weet ŭk nŭet maar als het een heel lŭef zwart wŭt hondje ŭs ŭs het Femke dŭe ook nŭet meer op deze aarde ŭs.
Ik zou wŭllen dat jullŭe elkaar konden ontmoeten en met elkaar spelen....wŭe weet ?
Geschreven door: Annerŭke op 8 september 2003 om 8:32 PM
Bericht: Hallo, papa, mama en zus van Jeroen. We kennen elkaar niet, we wonen wel in hetzelfde dorp, tenminste, dat denk ik. Jullie verhaal kwam mij bekend voor en toen ik de foto op weg naar de begraafplaats zag, wist ik het zeker. Een korte tijd voordat jullie afscheid moesten nemen van jullie Jeroen, moesten wij afscheid nemen van ons engeltje Rowan*. Ik vind dat jullie een mooie site voor hem hebben gemaakt, zelf hebben wij er de kracht nog niet voor gevonden. Ik wens jullie veel sterkte toe om dit grote verlies te dragen en om het een plekje te kunnen geven.

Veel liefs, Ryanne, mama van Rowan*
Geschreven door: Ryanne op 8 september 2003 om 12:53 PM

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 31 januari 2007 2Berichtjes van op/voor 26 maart 2005 3Berichtjes van op/voor 4 oktober 2004 4 5Berichtjes van op/voor 6 september 2003

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 31 januari 2007 2Berichtjes van op/voor 26 maart 2005 3Berichtjes van op/voor 4 oktober 2004 4 5Berichtjes van op/voor 6 september 2003

Schrijf een berichtje voor Jeroen

Ga naar het verhaal van Jeroen