Stichting Lieve Engeltjes

KievitsbloemKievitsbloemKievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Anton en Tibo


Hieronder staan de berichten 74 tot en met 50 van de 99 berichten.
Schrijf een berichtje voor Anton en Tibo

Bericht
Vol ontroering heb ik jullie site gelezen,ik heb met 24 weken ook weeen gehad,maar gelukkig verdwenen ze weer en hebben we met 38 weken een gezonde zoon gekregen.Ik leef heel erg met jullie mee ook omdat ik met die angst heb gezeten.ik wens jullie veel sterkte toe voor de toekomst.

Veel liefs van Pascalle
Geschreven door
Pascalle op 18 oktober 2002 om 8:06 PMe-mailadres
Bericht
liefste jongens van me,
vandaag heb ik net jullie doos nog eens opengemaakt, de doos waarin ik alle spulletjes bewaar die van jullie zijn geweest, en de handdoekjes waarin jullie gelegen hebben, de dagboeken die ik bijhield, ook van nadat jullie gestorven waren. ik las erin hoezeer ik jullie wilde vasthouden, bij me houden, terug wilde. jullie wilde koesteren en verzorgen. en hoeveel pijn het deed dat ik enkel jullie grafje kon verzorgen en jullie lijflijk niet meer bij me/in me had.
nu zorg ik voor jullie zusje, Annelotte, die op zes september geboren is. een kadootje van jullie, zo zeggen en voelen we. jullie hebben zo goed voor haar gezorgd, ze is er, hier, levend en wel, en zo mooi.
toch mis ik jullie nog elke dag. dat doet vaak heel erge pijn. vaak wil ik jullie twee in mijn armen houden en liefhebben. waarom moest het zo gaan? jullie twee, de twee mannen in mijn leven.
ik ben heel blij met jullie zusje en zie ook dingen van jullie in haar terug. het kinnetje van jou, Anton, bijvoorbeeld; en het lange gezichtje van jou, Tibo. soms zie ik ook dingen van jullie als ze beweegt, of lacht, of spartelt. dan weet ik zeker: jullie zitten in haar. ook al zijn er soms tranen omdat ik die dingen van jullie nooit heb mogen kennen, de kleur van jullie oogjes, het licht erin, jullie huiltje, jullie kreuntjes en geluidjes...
het zal altijd een wonde blijven. "een pijntje" zoals katoo en korneel zeggen over iets dat pijn doet.
weet lieve jongens dat ik voor altijd van jullie hou en dat dat nooit over zal gaan. en dat ik mis wat we samen niet hebben kunnen mee-maken. maar ik zie jullie terug, ooit later, en dan laat ik jullie letterlijk nooit meer los. dan zijn we allemaal samen. niet allen zoals nu, in onze hartekes, maar echt totaal samen.
mama
Geschreven door
mama op 12 oktober 2002 om 10:26 PMe-mailadres
Bericht
Wat een vreselijk verdriet toch. En wat een mooie jongentjes. Jullie zijn vast vreselijk trots op ze.

Zelf hebben we op 6 augustus onze dochters Lotte en Froukje verloren. Zij waren ook te vroeg geboren, op ��n dag na 25 weken.
Zelf mail ik nu op een mailinglijst (tweeling engeltjes) met andere ouders die ook een tweeling hebben verloren. Misschien iets voor jullie?
http://www.brunssum.net/~brekelma/index.html

Veel sterkte gewenst bij het dragen van dit enorme verlies.
Geschreven door
Liesbeth op 10 oktober 2002 om 6:03 PMe-mailadres
Bericht
Lieve mama Ilse en mama Lut,

een mooie, ontroerende site, ter nagedachtenis aan jullie prachtige engelenzoontjes Anton en Tibo. Veel liefde is jullie gegund, van jullie lieve Katoo en Korneel, van jullie familie en van een heleboel andere ouders van engeltjes, en niet te vergeten van jullie engeltjes zelf.
Veel sterkte gewenst,

Inge (LE22)
Mama van Ajuna en Vayu*
Geschreven door
Inge op 25 augustus 2002 om 4:11 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/VayuS.html
Bericht
Lieve mensen,

Vanaf 9 juli jl ben ik bij juli op de site geweest maar verstikt door mijn verdriet was ik niet bij machte om iets hier neer te zetten.Vanavond las ik jullie bemoedigende woorden in ons gastboek.En weer dacht ik ik schrijf iets terug.Niet zo maar iets,maar iets meer.Maar nog steeds zijn er geen woorden uitgevonden die kunnen beschrijven wat ik voel als ik jullie verhaal zo lees.En uit eraring weet ik inmiddels dat er nooit woorden gemaakt worden die dit intense verdriet
kunnen omschrijven.

Toch is er 1 ding wat ik graag wil vertellen.
9 juli kregen wij het bericht dat ons meisje djodjo-gijsje* was overleden en 10 juli was ik op deze site.
Ik kende deze site al wat langer vandaar.
Ik heb 2 dochters rond lopen,1 van bijna 9 en 1 van 4,5 jaar.En ik was voorbereid op hoe ons meisje er uit zou zien.
ZO klein,zo breekbaar en helemaal niet lekker mollig,rond en blozend maar hoe leg je dat uit aan je kinderen?
En toen kwam ik bij Anton en Tibo ,en jullie mooie jongens hebben mijn meisjes geholpen met voorbereiden.
Ik heb de meiden uitgelegd dat baby's die nu geboren worden en die overleden zijn dat ze er anders uitzagen.En heb de foto van jullie jongens laten zien.Net als mijn eerste reactie was ook hun reactie precies zo.Oh mama wat een lieve babytjes zo gezellig samen,en mama wat verdrietig is dit.En toch....ze vonden de baby's zo mooi.
Jullie jongens hebben onze meiden heel erg geholpen .
Mijn Jessie zei,mama engeltjes zien er anders uit maar toch zijn ze erg lief.En ik wist precies wat ze bedoelde en zo is het ook.
Onze Engeltjes zijn kanjers en jullie Engeltjes hebben onze meiden heel erg goed geholpen.En daar ben ik blij mee,maar dan overvalt me het gevoel van verdriet.Verdriet dat er zoveel Engeltjes zijn die niet lekker in hun eigen gezinnentje groot mochten groeien.Die ver van ons vandaan groot groeien.En dat maakt het zo triest.

En als ik jullie verhaal zo lees dan springen de tranen me weer in de ogen.En zou willen,dat ik toveren kon.
Dan zou ik.......tja dat wat we allamaal zo graag willen.
Onze Engeltjes lekker in onze armen sluiten om nooit meer los te laten.Kan alleen maar weten dat dat alleen maar mogelijk is in en met je hart.
En de enige wens die me dan nog rest en kan hebben is dat ik jullie veel kracht en liefde toewens.

Lieve Anton en Tibo

Jullie 2 dappere jongens,bedankt voor het helpen van Jessie en Kiki.Hoewel ik met hart en ziel had gewild dat ik nooit dit bedankje wilde geven,dat zou betekenen dat jullie geen engeltjes waren en djodjo niet boven bij jullie zou spelen.
In gedachte geef ik jullie een dikke knuffel en groei zo groot als je kan daar boven zodat we jullie hier kunnen zien schitteren aan de hemel.En als je djodjo ziet geef haar dan een pakkerd van mij

Liefs maaike,de mams van djodjo-gijsje*
Geschreven door
Maaike,Mama van DjoDjo* op 19 augustus 2002 om 00:12 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.djodjo-gijsje.nl
Bericht
Beste Ilse en Lut,

Ik heb met tranen over mijn wangen het verhaal van jullie gelezen het verhaal van jullie Anton en Tibo....het kon het mijne zijn, het mijne en dat van mijn eerstgeboren zoontjes Milan & Timo....
Ik was 23 weken en 3 dagen zwanger toen ik ook die bruinige afscheiding had, die nacht pijn in mijn buik en rug. Achteraf waren dat weeen, 's morgens brak het water van Milan. Ook ik werd opgenomen in het ziekenhuis. Drie dagen na opname brak ook het water van onze Timo. Telkens bleek tijdens de echo dat beide jochies vechters waren ze wilden bij ons blijven. Maar helaas, na 6 dagen in het ziekenhuis bleek dat het ze teveel was geworden. Een vreselijk ongelijke strijd die ze niet hebben gewonnen. Ze waren in mijn buik overleden! Wat daarna kwam was een hel, geen weeen terwijl ik ze daarvoor wel had, geen ontsluiting, ook manueel helpen met drukken en draaien en trekken om de jochies geboren te laten worden. Onze tweede, Timo zat met zijn hoofdje klem in mijn baarmoederhals, zijn beentjes waren al geboren en Milan had ik al levenloos in mijn armen. Meer dan een uur zat tussen hun geboorte....het was afgrijselijk.
We zijn nu ruim 4 jaar verder. We zijn dolblij dat wij in juni 1999 verblijd zijn met een dochter. En op 17 mei van dit jaar is er een zoontje bijgekomen. Ons gezin is compleet, met Milan & Timo in onze harten.

Lieve Ilse en Lut, zelf ben ik ook een e-mail lijst gestart na geschreven te hebben bij LE, maar dan voor onzichtbare ouders van een tweeling. Dat bijzondere gevoel, dat is onbeschrijfelijk. Zwanger zijn is een groot wonder, zwanger zijn van zelfs 2 kindjes is nog een groter wonder. Toen ik zwanger was van onze dochter, voelde ik ook zo sterk dat verschil, zwanger zijn van 1 kindje of zwanger zijn van 2 kindjes.....het is anders. Nooit meer zal ik dat gevoel kwijt raken maar ook nooit meer zal ik dit gevoel ervaren....

Heel veel sterkte, ik hoop dat jullie toch ooit nog eens het wonder mogen ervaren van zwanger zijn en een kindje(s) krijgen....

Heel veel liefs, Petra Brekelmans
Geschreven door
Petra Brekelmans op 26 juli 2002 om 8:18 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.brunssum.net/~brekelma
Bericht
Hallo,

Veel sterkte en ik hoop dat je ergens geloof haalt om toch niet op te geven. Blijf denken aan de goede kanten.
Veel liefs
Geschreven door
puppy op 18 juli 2002 om 4:31 PMe-mailadres
Bericht
Lieve mama Ilse en mama Lut.

Zelf ben ik mama van 2 gezonde kinderen.
Ik begrijp pas sinds ik zelf kinderen heb wat het is om (gezonde) kinderen beteken.
Ik hoop dat jullie steun halen uit al deze steunbetuigingen.
In gedachten zal ik vaak bij jullie zijn.
Laat dit hopenlijk een troostende gedachte voor jullie zijn.

Heel veel liefs Ingrid mama van Jeanette en Arjan
Geschreven door
Ingrid Engelen op 17 juli 2002 om 09:37 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Lut en Ilse,

Met tranen in de ogen heb ik jullie verhaal over jullie zoontjes gelezen. Zelf heb ik op 16.07.2000 een zoontje verloren na een zwangerschap van 26 weken.
Ik ben op 12.03.2002 opnieuw mama geworden van een klein meisje en ondanks de vreugde om haar geboorte kom ik hier nog regelmatig een kijkje nemen. Bij deze wil ik jullie nog heel veel sterkte toewensen en weet dat er na regen ook zonneschijn komt ....
Heel veel liefs,

Darline, mama van 2 bengels en 1 engeltje
Geschreven door
Darline op 15 juli 2002 om 3:56 PMe-mailadres
Bericht
Dag,als ik dat lees dan vraag ik me telkens opnieuw af waarom word dit afgenomen,iets waar een mens zo naar verlangt?Het lot,NEE daar geloof ik niet meer in.Ik weet het niet.In ieder geval ik wens jullie allemaal veel sterkte toe in toekomst en toch nog wat zonneschijn door de donkere periodes.
Geschreven door
nadine op 11 juli 2002 om 00:48 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/StefkeL/index.html
Bericht
hallo,
wat erg voor jullie .
wat een mooie tekeningen hebben die kinderen gemaakt.
ik leef met jullie mee.
goreten malou venneman
uit apelkdoorn
Geschreven door
malou venneman op 1 juli 2002 om 1:49 PMe-mailadres
Bericht
lieve mammas wat een mooie site voor jullie twee prachtige engeltjes .
wat zijn het een mooie mannetjes zeg
het is toch niet eerlijk dat het zo heeft moeten gaan,
zelf heb ik ook een tweeling helemaal bij me en gezond
maar ik wil even laten weten dat jullie zulke goede mammas zijn
ik wens jullie alle geluk van de wereld en ik geef graag een grote toverstok aan jullie voor een sterke en gezonde toekomst en veel kracht
veel liefs van een mamma
Geschreven door
mamma op 25 juni 2002 om 1:56 PMe-mailadres
Bericht
Wat een mooi verhaal van jullie twee zoontjes. Ik ben op 15 augustus 1998 mijn zoontje Rens verloren na een zwangerschap van 24 weken, de foto's van jullie kindjes waren dus erg herkenbaar. Ik wens jullie alle sterkte van de wereld!
Geschreven door
Kim Jansen op 16 juni 2002 om 10:02 PMe-mailadres
Bericht
Wat een ontzettend emotioneel en mooi. Ook hoe het is opgeschreven. Ik zat te huilen achter de computer.
Ik kan jullie wel veel sterkte wensen (en dat doe ik ook), maar daar hebben jullie ze natuurlijk niet mee terug.

Heel veel groetjes van Yvonne
Geschreven door
Yvonne op 9 juni 2002 om 11:19 PMe-mailadres
Bericht
Dag Ilse en Lut!
Ik vindt het zoooooooooo erg voor jullie dat jullie Anton en Tibo verloren zijn!
Maar als er iemand van jullie ook in de hemel is zal hij of zij hun wel opvangen!
Ik vindt jullie site heel mooi.
Toch raar dat je er zoveel over kunt zeggen terwijl ja er dan altijd aan denkt.
Ik zou het eerlijk gezegd niet meer kunnen.
Nog veel geluk jullie 2-tjes!!!
Joselien ...-x-x-x-...
Geschreven door
Joselien Cleyman op 7 juni 2002 om 7:15 PMe-mailadres
Bericht
ik vindt het heel erg voor jullie
maar als ze nog hadden geleeft waren het mooie kindjes geweest.

groetjes carola



Geschreven door
carola van ginkel op 7 juni 2002 om 09:38 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Anton en Tibo,

alle dagen denk ik aan jullie, kleine lieve mannetjes..
vandaag waken jullie al 23 weken en een dag over jullie zusje, die nu net zoveel weken is als jullie waren.
jullie geven een heleboel kracht aan jullie mama's en aan je broertje en zusje, en zelfs een beetje aan ons.

dag lieve jongens
Geschreven door
saskia,, bengt en torsten* op 3 juni 2002 om 2:38 PMe-mailadres
Bericht
Hallo Ilse en Lut
Toen ik op l-e de verhalen las viel me deze datum op want op deze datum is ook ons Dochtertje Noortje overleden.
Ze was pas 4 maandjes oud,geboren op 03-07-01 en overleden op 05-11-01.Ze was ziek.Noortje was doof,blind spastisch,epileptisch kon niet huilen of slikken en haar hersentjes stonden stil met 28 weken groei.
Het "leven" dat ons meiske restte was geen leven.
Misschien zijn het nu dikke vrienden ,ons Noortje en jullie 2 schatten Anton en Tibo, omdat ze met de zelfde bus zijn aangekomen hierboven.
Lieve groeten van Annita
Geschreven door
Annita Kluitenberg op 26 mei 2002 om 4:54 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Anton en Tibo,

Zes maanden zijn reeds voorbij gegaan, en toch zit alles nog in ons geheugen gegrift. De spanning en angst om alles wat er fout kon gaan ... tot plots het definitieve ... de tweeling Anton en Tibo is geboren en heeft het niet gehaald.
De dagen erna : jullie waren zo lief, zo volmaakt, hoe kon dit toch gebeuren.
Mama Ilse en mama Lut waren ontroostbaar; Katoo en Korneel begrepen het niet niet (of misschien toch wel), de mooie sfeervolle afscheidsplechtigheid en die kleine witte kistjes ... Jullie mooie gemeenschappelijke laatste rustplaats, zo'n mooi tuintje ...
En nu, nu is jullie zusje reeds op komst; hopelijk wacht haar meer geluk !
Schatten van kindjes, waak over jullie gezinnetje.
Wij houden jullie altijd in ons hart gesloten.

Tot de volgende maal, lieve jongens.
Oma Hildeke.
Geschreven door
Hilde op 11 mei 2002 om 8:22 PMe-mailadres
Bericht
Dag mannetjes,

Ik was net eventjes weer bij mijn eigen mannetje geweest en ik dat ineens ik ga even bij 2 andere vriendjes van me kijken.
De tranen zit ik weg te slikken nog van mijn eigen verhaal en nu zie ik dat jullie vandaag precies 6 maanden jong hadden moeten zijn.
5 mei nationale bevrijdingsdag....
voor heel veel mensen een dag van geluk maar voor o zo veel mensen een dag vol van verdriet om het verlies van hun dierbaren.
Jullie mama's ervaren dit ook zo.
Het word er niet makkelijker op al gaan de scherpe kantjes er wel met een heel klein stapje iedere keer vanaf.
Nooit zullen jullie vergeten worden en altijd blijft ook jullie herinnering levend daar zorgen jullie mama's broertje en zusje wel voor.

Lieve jongens pas waar jullie ook zijn goed op jezelf en op elkaar.
Dag vriendjes dikke knuf Jell
Geschreven door
Jell op 5 mei 2002 om 9:57 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/RyanL
Bericht
lieve jongens,

vandaag hadden jullie zes maanden kunnen zijn ! Zes moeilijke maanden wellicht want jullie waren nog zooooooo klein toen jullie geboren werden dat we echt niet konden weten ... als jullie al een kans hadden gehad ...
vandaag is het dus zes maanden gelden dat we jullie ontmoet hebben en jullie maar heel heel eventjes bij ons konden zijn, dat we jullie even konden strelen, nog even warm maar al heel gauw koud, en dat we veel te snel afscheid hebben moeten nemen.
Lieve Anton en Tibo, het mocht niet zo zijn gegaan ... nog even machteloos of zelfs nog meer voel ik me nu zes maanden later ... wat hadden wij kunnen doen om dit te vermijden ... helaas en onbegrijpelijk : niks !!!
Het is niet alleen vandaag dat wij aan jullie denken lieve schatten : jullie zijn voortdurend in onze harten en ons gevoel aanwezig en dat zal wellicht ook altijd zo blijven !
En jullie hebben ons leven voorgoed veranderd jongens ! Niks is nog hetzelfde sedertdien ...
Gelukkig zijn er ook wel goeie dingen die jullie voor ons in petto hadden : dat mama Ilse al zo snel weer zwanger werd, daar zitten jullie vast wel voor iets tussen !!!

Lieve jongens, tot gauw nog eens en ... zorg goed voor elkaar, waar jullie ook ergens zijn !!

Veel liefs van jullie mama Lut
Geschreven door
mama lut op 5 mei 2002 om 5:04 PMe-mailadres
Bericht
lieve anton en tibo,
jullie zijn vandaag net een half jaar geworden, zes maanden, het lijkt al zo lang en toch ook weer niet. jullie kleine zusje in mijn buik wordt vandaag 19 weken... soms denk ik: gek dat we jullie leeftijd niet tellen vanaf dat jullie in de buik zaten! als je geboren wordt valt die tijd weg voor de buitenwereld: dan ben je in je eerste levensmaand, terwijl al die maanden samen is alles wat we echt lijflijk samen hadden. tuurlijk voel en leef ik nu ook nog met jullie samen dat weten jullie wel.
dag lieverds, zorg goed voor elkaar en voor jullie zusje hier, en voor ons allemaal..
ik zeg niet tot gauw want jullie zitten hier diep in mijn hartje... en zijn altijd bij me.
dikke kus en knuffel
mama
Geschreven door
mama op 5 mei 2002 om 1:45 PMe-mailadres
Bericht
dag mama ilse en mama lut.

ik wil jullie heel veel vertelen maar heb hier geen woorden voor.
ik wil wel even zeggen dat ik met jullie mee leef,
ik weet hoe het voelt heb zzelf ook drie miskramen gehad en heb voor de vierde keer een zwangerschap aan gegaan en dat was heel moeilijk maar uti eindelijk zijn wij dan beloond voor alle pijn en verdriet en hebben nu een gezonde dochter
melanie heet ze.
ik wil hier mee dan ook vertellen dat jullie tijd ook komen gaat het duurt aleen heel lang maar als je het hebt voel je je weer veilig en prettig ondanks dat grote verdriet.
tuurlijk zul je die prachtige knuls nooit vergeten.
meiden ooit gaat voor jullie die poort ook open en kunnen jullie weer samen zijn en een gezin vormen die jullie altijd hebben willen hebben.

ik wens jullie en jullie prachtige kinderen en familie en vrienden heel veel sterkte,kracht en liefde toe omdit grote verlies te kunnen verwerken.

veel liefs.
xxxxxxxxxxxxxxxx-jes
miranda.
Geschreven door
mama miranda op 23 april 2002 om 02:28 AMe-mailadres
Bericht
Geschreven door
soraya loman op 21 april 2002 om 12:34 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Mama van Anton en Tibo,

Ik ben diep geraakt door jouw verhaal, wat een prachtige kereltjes die twee. Maar wat oneerlijk dat ze niet in jullie gezinnetje op mogen groeien. Ik hoop dat je jezelf de tijd en het verdriet gunt om met het verlies van Tibo en Anton om te gaan, Huil ! ben Boos ! en leef met je gevoel. Zelf heb ik al veel veroren en de 'fout' gemaakt door te gaan en geen verdriet te willen voelen of tonen. Geloof me het haalt je in en je kunt er heel ziek van worden. Ik vind het al een goed begin dat je je verhaal op deze site gezet hebt. Jouw twee mannetjes zijn nu op een bepaalde manier toch 'onder ons' Ik wens jouw en je gezin heel veel liefde , warmte en licht toe.
Geschreven door
Marja op 20 april 2002 om 8:48 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 15 januari 2007 2 3Berichtjes van op/voor 16 april 2002 4Berichtjes van op/voor 26 februari 2002