Kievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Dani

Hieronder staan de berichten 166 tot en met 142 van de 191 berichten.
Schrijf een berichtje voor Dani

Bericht: Lieve lieve Dani,

Vandaag weer een film die voorbij komt, net als de afgelopen dagen, iedere dag beleef je opnieuw, mooie herinneringen, maar de pijn van loslaten, dat is ook best heftig. Mama is vandaag rustig, stilte voor de storm, of is het echt anders aan het worden. Mama gelooft het niet, het is niet in te plannen het verdriet en de traantjes, de film gaat voorbij, de uren waren ondraaglijk, maar vandaag blijven de traantjes weg.....alleen het weer zit zo tegen, het stormt, en we weten ook niet of we weer zo'n mooie dag bij je plekje gaan hebben als maandag. Wat was het gezellig bij je plekje, ookal was het verdriet zo aanwezig. Papa was er ook op tijd, en zo waren we toch uren bij je met de hele club. De mensen die er echt bij hoorde te zijn, die waren er, en het was fijn, zag je je kleine vriendinnetjes ook het flesje drinken en Jessie die vandaag ook jarig is, zag je haar ook de steentjes pakken en bij andere neerleggen, het was wel grappig he!
We hebben mooie foto's van je broertje bij je plekje, het leek alsof je hem ff vasthad, en wat wou hij graag met je speeltjes spelen he, ik weet zeker dat je zo lief voor je broertje zou zijn, en hij echt wel met je speeltjes zou mogen spelen, want zo'n bink ben jij zeker! We houden zoveel van je, ookal zijn de traantjes vanmorgen nog niet aanwezig, de hemel en me hart huilt zo ontzettend erg, dat is niet in tranen te tellen...je papa is vandaag weer drukjes, wat doet hij het goed he, hij is een sterkte trotse papa he! Je bent dicht bij ons, heel dicht bij, alleen we kunnen ons net niet aanraken he, soms reik ik me handen uit en hoop dat ik je voel, maar dat plekje waar jij bent is voor ons hier op aarde niet tastbaar, en daarom doen we het in ons hart, en in onze gedachten.

Lieverd, deze dagen zijn weer bijna voorbij, aan de ene kant fijn, want het doet zo'n zeer, maar aan de andere kant heel jammer, want op deze dagen voel ik je zo dicht bij me, en als deze weer voorbij zijn, is de afstand weer een stukje groter naar onze herinnering samen, ik hou jou vast, jij mij, hoe klein je ook bent, je hield me vinger vast, keek me aan, en samen hebben we op die bank gezeten en heeft mama je nog in badje gedaan, tijd voor afscheid, veels te kort was je bij ons, veels te kort menneke.

Heel veel lieve aaitjes over je krullebulleke, heel veel kusjes voor jou lieve vent.

Je bent heel klein, maar in mijn gedachten nu, veel groter en sterker als ons, een pracht van een engel!
Geschreven door: mama op 1 maart 2008 om 12:15 PM
Bericht: Lieve Dani*

Het is vandaag alweer 3 jaar geleden dat je weg moest gaan bij je papa en mama. Wat een verdriet...
Weet dat ik je nooit vergeet lieve schat!
Ik denk aan jou vandaag!

Veel kusjes in de wind!
Liefs,
Marielle, mama van Anouk* en Bram
Geschreven door: Marielle, mama van Anouk* en Bram op 1 maart 2008 om 11:33 AM
Eigen website: http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/AnoukP/
Bericht: Lieverdje,

Daar zitte we dan, het is vandaag de 25e jou geboortedag. Oh wat konden we nu nog niet zien wat ons te wachten stond. Om 8 uur moesten we daar zijn, en bij mama gaat de film nu weer beginnen, met tranen in de ogen, voel ik de aankomst, oh wat waren we toch blij, eindelijk zouden we dan elkaar gaan ontmoeten. Wat een ontmoeting...ik mocht je maar heel even zien, en toen snelde ze met je naar het radboud ziekenhuis in de ambulance, en hoe de anderen nog met schrik keken, had ik het gevoel dat alles goed kwam, en jij net iets andere zorg nodig had dan ze konden bieden in het zh in arnhem. Maar niks van dat was waar....en nu zitten we zonder taart en ballonnen, zonder slingers en kadootjes, een grafstukje voor je plekje, en ballonnen in de lucht. Waar blijft de tijd van jou en ons, waar blijft de tijd????????????????? Je papa kon niet anders, met heel veel verdriet en pijn moest die naar een nieuwe klus toe, daar kon die niet wegblijven, hij is ook echt een verantwoordelijke papa, omdat hij voor ons wilt zorgen. Hij is er wel heel verdrietig onder, omdat die niet met Jaro bij mama kan zijn om samen naar jou toe te komen, maar vanmiddag komt die beslist langs, en ook hij weet dat het plekje, jij niet bent, jij zit in onze harten. Jaro gaat vandaag ook een ballonnetje in de lucht voor je laten, en help je hem een beetje, want hij snapt het nog niet helemaal. Een paar dagen geleden , was ik zo blij, ik had eindelijk blauwe roosjes gevonden voor in je stukje, maar nu wil ik alleen nog maar jou terug hebben.

3 jaar, 3 jaar missen, houden van, liefhebben, dromen, trots, verdriet, ergens nog hoop, maar ook weer de realiteit, 3 jaar Dani, jij ja, 3 jaartjes, afvragen waarom, afvragen hoe je het zou doen nu, 3 jaartjes liefkozen, 3 jaar mama zijn, 3 jaar is lang, kort maar alles alles is de moeite waard, om jou nog in mijn hart te dragen en te liefhebben, 3 jaar mannetje, ik hoop echt dat je het daar goed heb, ik geloof erin, want anders hebben niks meer om te geloven, en vaart alles alsnog weg, 3 jaar Dani in onze harten, en voor altijd bij ons, voor altijd zijn onze zielen 1 geworden.

Lieve schat, beebje, menneke, binkie,

Wij houden van je, en vandaag gaan we je ballonnetjes loslaten en mama haar vriendinnen, hadden ook hele erge behoefte om bij je te zijn vandaag. Mama wist het nog niet, het hoefde niet, maar nu is het fijn om alsnog saampjes te zijn en ook bij hen blijf je in hun harten voortleven.

Ik kan niet stoppen met schrijven, maar ik moet. Ik wou geen afscheid nemen, maar het moest.

Vlinderkusjes papa, mama en Jaro
Geschreven door: mama op 25 februari 2008 om 09:01 AM
Bericht: Tijdens een zoveelste slapeloze nacht kom ik jullie verhaal tegen. Zo aangrijpend, zo vreselijk erg!
Ik begrijp onmiddellijk jullie pijn en verdriet. Ook wij moesten een zoontje afgeven. Nick leefde van 10 mei 2003 tot 19 juli 2003. Hiervan lag hij 8 weken in de kliniek.
Het leven leek één zwart gat. Op 8 december 2005 werd zijn broertje Jens geboren en door hem kreeg ik mijn levenslust terug.
Maar net zoals je schrijft dat verdriet zo plots opkomt is het soms net of ik krijg een grote golf over me heen. Vooral als iedereen gaan slapen is of ik alleen in de auto zit.
Je schrijft zo mooi. Ik spreek elke dag tegen Nick en hoop dat hij me hoort.
Ik wens jullie alle sterkte toe want "nooit meer" duurt nog zo lang hé.
Liefdevol,

Nancy, mama van Nick + en Jens
Geschreven door: Nancy op 20 februari 2008 om 00:57 AM
Bericht: Goedemiddag,

Toevallig kom ik jouw site tegen. Ik zit op mijn werk en was eigenlijk op zoek naar iets anders dat daarmee te maken heeft.
Ik ben diep getroffen door hetgeen je aan je zoon schrijft en ik voel je pijn en verdriet door de woorden heen.
Ik wil je alleen even laten weten dat ik intens met je meevoel.
Zelf moeder van twee gezonde kinderen lijkt het me het ergste dat je kan overkomen: je kind verliezen door de dood.
Mijn dochter, nu 16 jaar, was 1 jaar toen ze hersenvliesontsteking kreeg. Ik dacht dat het licht uitging. Ik heb haar mogen houden.
Ik wens je heel, heel erg veel sterkte.

heel veel liefs
nellie
Geschreven door: Nellie Reijnders op 18 februari 2008 om 2:11 PM
Bericht: Lieve lieve schat,

Vandaag is het valentijnsdag, jou dag, je bent ons valentijntje, ookal kon je op die dag niet al op aarde komen, terwijl je al meer als klaar ervoor was. 3 jaartjes nu, en terwijl ik vanmorgen naar mijn werk ging...breekt nou mijn hart midden in de morgen doormidden. Waarom kon je niet 3 jaar geleden op deze dag geboren worden, waarom moesten we nog wachten, totdat alles op was, en jij daaraan bent bezweken. Je papa houd zich sterk, Jaro is bij oma, en mama houd zich ook sterk hoor, maar vind je het erg, dat ik op deze dag niet helemaal zo sterk kan zijn als ik wil!! Ik wil vandaag niet de sterkste mama van de wereld zijn, weken horen en zien we allemaal reclames, die ons willen overtuigen dat deze dag zo speciaal is, maar waarom is het voor ons voor altijd een dag waarin wij af moeten vragen, wat als jij kleine stoere vent vandaag geboren was, hadden we nu dubbel feest, met allemaal rode mooie hartjes als balonnen, ookal ben je een stoere knul. Het zou allemaal mogen en kunnen, met hartjes en pijltjes....niet met die pijl die ik nu in mijn hart voel! Vandaag doet mama echt haar best, maar toch is mama een beetje boos, op de manier waarop wij doormoeten zonder jou. Maar niet op jou, want dat weet je wel, jij bent onze grote valentijnsster. Vanaf nu gaan we naar donkere dagen toe, mooie herinneringen, pijnlijke momenten, hoop en wanhopige gevoelens die onze harten weer bekruipen. In mijn gedachten ben je een hele mooie engel, met mooie krullen en een stralende lach, een gelukkig ventje, onder de hoede van god, een stralende ster in de hemel. Hier op aarde gaat mama pijn en verdriet door, traantjes, maar ook trots. Je bent voor altijd onze grote trots! Op een dag als vandaag is het heftig, maar onthou dat mama nu ook stukje verder is en het verdriet en pijn graag voor je draag, mama kan best wat dragen hoor, en voor me jongens vershouw ik bergen van lood, daar ben ik je mama voor. Rust zacht ventje, straks kom ik snel naar je toe, en geef je een zoen in de lucht.

Papa en mama zijn nog altijd blij dat je ons hebt gekozen als ouders, en dat wij jou hebben mogen leren kennen en bij ons hebben gehad!!
Geschreven door: mama en papa op 14 februari 2008 om 10:58 AM
Bericht: Hoi Dani,

Wat ben je toch een mooi kereltje! Je had gewoon bij je papa en mama 'moeten' zijn. Helaas, het gaat niet altijd zo! Geniet van het leven wat je nú hebt, je hebt vast al wel heel veel engeltjes ontmoet, waaronder 2 hele ondeugdende. Veel plezier daarboven, en tot over een tijd!!
Geschreven door: Myriam op 2 februari 2008 om 8:06 PM
Bericht: Lieve Mama van Dani en Jaro,

Wat schrijf je mooie verhalen naar je manneke. Ik ben de mama van Shanna. Shanna is 3,5 maand geleden overleden.
Wij voelen en ruiken onze dochtertje iedere dag. Zo weten wij dat ze bij ons is. Ze geeft vele signalen. Ze zet bijvoorbeeld midden in de nacht de douche en lamp aan. Wij hebben hier heel veel troost van, omdat we weten dat ze nog steeds bij ons wil zijn. Ik ben benieuwd of jij ook zulke ervaringen mee hebt gemaakt.
In ieder geval weet ik nu dat onze dierbare ons nooit zullen verlaten en dat ze ons altijd beschermen.

Veel liefs,
Mama van Shanna*
Geschreven door: Mama van Shanna* op 14 januari 2008 om 11:01 AM
Bericht: Lieve kleine grote vent,

Je broertje is dinsdag jarig geweest, het is allemaal heel dubbel, maar natuurlijk zijn we ook heel erg blij dat je broertje 1 is geworden en wij een toppie dag hebben gehad. We proberen ons heel sterk te houden en weet je, het lukt heel goed! We konden niet naar je plekje komen, het was te moeilijk, en mama hoopt dat je dat ook kunt begrijpen, want soms is het te zwaar om de pijn te dragen en kunnen we de confrontatie niet aan! Vandaag vieren we Jaro zijn 1ste verjaardag, in een zaal, met ook allemaal vrienden die altijd aan jou denken en je naam nog steeds heel vaak noemen! Wij denken vandaag extra veel aan je, en de laatste dagen vragen we ons natuurlijk steeds af hoe het zou zijn geweest met jou erbij. Want er blijft een leeg plekje op het feestje en dat is jou plekje....we missen feestjes net als deze, jou feestjes!! Maar in ons hart proberen we het sommige dagen ook af te sluiten, de onwijs harde werkelijkheid, om toch deze dagen te overleven en plezier te hebben in wat god ons wel geschonken heeft om te blijven, en dat je kleine broertje, en wij zijn ook zijn papa en mama en doen ons best om hem een fijne zorgeloze jeugd en kindertijd te geven, en weet je, je broertje is nou een dreumes en we zijn heel trots op hem hoe hij het eerste jaar het gedaan heeft, net als we trots op jou zijn, je hebt zo je best gedaan, maar ik geloof in de hemel, waar jij nu met je vriendjes en vriendinnetjes ook een feestje viert voor je kleine ventje, want ik weet zeker dat jullie het samen heel goed zouden vinden en samen zouden spelen! Kusjes van je papa en mama en van Jaro, ooit zal die weten hoe sterk zijn grote broer was, en hoe trots we op je zijn!
Geschreven door: MAMA op 13 januari 2008 om 08:28 AM
Bericht: Lieve Dani*,

Ook dit jaar verhuis je mee in ons hart naar het nieuwe jaar, waarin we wensen dat je broertje heel gezond blijft en goed zal groeien en wij ook dit jaar weer de kracht hebben om voor elkaar en voor je broertje te blijven vechten voor..en zoeken naar geluk! Je broertje is bijna jarig, en wij hopen dat je vanuit je wolkje meegeniet. Mama mist je heel erg, je bent altijd bij me, en ook dit jaar doe ik mijn best om gelukkig te zijn met wat we hebben en jou bij me te dragen met de mooie herinnering die ik van je heb. Voor altijd mijn lieve mooie knappe vent.

kusje van papa en Jaro en van mama
Geschreven door: mama op 1 januari 2008 om 12:57 PM
Bericht: Hallo lieve schat,

Bijna sinterklaas, en ondanks het dit jaar heel anders wordt als de afgelopen keren....is het toch moeilijk hoor schatje. Jaro heeft al kadootjes gehad, en als ik dan aan jou denk, dan denk ik aan, hoe je nu misschien al piet zou roepen of samen met mama een sint liedje zou zingen en in je schoentje kon kijken of er iets in zit. Maar daar boven is er geen sint, want het is toch altijd feest daar he. Mama is wel verdrietig, en vooral omdat het zoveel regent, dan kunnen we ook niet jou kadootje neerleggen bij je plekje en de bloemetjes zetten en je plantjes eens weer bekijken, want alles is zeker super nat. Maar ik weet dat jij er geen last van hebt, jij leeft in ons hartje he, en daar heb je een hele grote plek. Je broertje is goed aan het groeien en ik vertel ook over jou en waar je bent, maar volgens mij snapt die dat nog niet he, maar ooit zal die dat snappen en dan zal hij je net als ons zien als zijn grote broer! Sommige mensen snappen dat niet, maar dat hoeft ook niet, als wij maar snappen dat zoiets als exouders niet bestaan....wij zijn met zijn vieren, ookal ben je voor veel mensen onzichtbaar, voor ons ben je gewoon altijd aanwezig, met en zonder traantjes, want mama is nog steeds net zo trots als de eerste moment dat ik je knappe gezichtje zag en ter plekke verliefd op je werd, die liefde is en zal nooit verdwijnen, ookal wordt het verdriet anders...gelukkig maar, want ik weet ook dat jij net als Jaro nu, niet willen dat mama veel hartjespijn heeft en weet je....soms valt het mee en soms valt het tegen....en als het tegenvalt, kijk ik naar de hemel, denk ik aan papa die god vroeg om je op te halen...en dan weet ik dat je daar bent en dan zoek ik je lichtje, dan zie ik je sterretje en dan voel ik me weer blij....en voel ik me gelukkig met jou en Jaro. Dapper vechtertje....voor altijd mijn lieve kleine engeltje, en voor altijd ons grote bink!

Kusje van mama en papa en van Jaro krijg je een hele grote High 5
Geschreven door: papa en mama en Jaro op 2 december 2007 om 12:51 PM
Bericht: Hallo schatje,

Mama heeft toen je net naar de sterretjes was vertrokken gedroomd over jou in een loopstoeltje in de kamer. Weet je, net keek ik zo naar Jaro in zijn loopstoeltje en vraag me af....wat apart, precies dit had ik gedroomd, was dat een zachte troost van jou, of is het toeval???????
Ik mis je, geluk en verdriet, stond op je kaartje en weet je.....dit is ook weer zo'n moment, zoo gelukkig dat je broertje hier door de kamer shased...en zo verdrietig dat jij dit niet hebt mogen doen. Je zou alweer bijna 3 jaar worden, goh, dan zou je echt al hier praatjes hebben en rondlopen, of zou je toch alles overleefd hebben en misschie helemaal niks kunnen doen, in een bed als een plantje....Dat zou mama nooit voor je willen, het is nu een fijn idee dat je dan in de hemel bent, want dat zou geen optie zijn om op die manier dicht bij je papa en mama te blijven, ook nu leef je voor altijd in ons hart, en ben je heel dicht bij ons.

Kusjes van Jaro en je papa en mama xxxx voor altijd ons dapper mannetje xxxx
Geschreven door: mama op 23 oktober 2007 om 09:04 AM
Bericht: Lieverdje lieverdje,

Ik heb moeilijke weken gehad, veel aan je gedacht, zeeen van tranen, gemis, maar het gaat gelukkig weer een beetje. Ik was zoo verdietigjes, dat ik niet eens meer naar je kon schrijven, het zat zo diep van binnen. Maar nu is je plekje in mijn hart weer vol met kleurtjes en voel ik me weer zo trots om over je te praten en je dichtbij me te voelen.
We waren ook bij je plekje met je broertje, ik was ook moe van de dagelijkse dingen en ik voel dat ik me niet wil laten meesleuren in het gemis en dat zwarte gat, want als mama van jou mooi ventje, moet ik je ook laten zien dat je in me leeft, niet alleen in woorden, maar in mijn doen en laten, dat ik trots op je ben en dat ik je altijd zal bewonderen om je moed en je kracht en dat ik zoo dankbaar ben dat wij jou hebben mogen leren kennen. je hebt ons leven zoo veranderd, vooral in de positieve zin, je hebt zin aan ons leven gegeven, en ons laten zien dat god bestaat en jij nu veilig bij hem bent.

Ik heb wel 100.000 miljoen woorden die nog niet genoeg zijn om je te laten weten dat je ons wonderventje bent, en net als Jaro ben jij onze zoon, exmama ben ik niet, nee ik ben en blijf je mama, en dat mag iedereen weten!

Heel veel vlinderkusjes voor mijn ventje
Geschreven door: mama op 25 september 2007 om 7:59 PM
Bericht: Lieve Dani*,

Na het eczeem van je broertje, de krentenbaar, de waterpokken en gisteren zijn allergische reactie vind mama het even genoeg!! De dokter was gisteren zoo super vervelend, zachtjes uitgedrukt en meer woorden zijn er ook niet over vuil te maken. Wel dat mama weer blijft denken waarom die artsen toen zo traag gehandeld hebben, ondanks ze nog steeds denken dat ze alles goed hebben gehandeld.
In de tussentijd is de angst voor Jaro heel groot, maar ik hoop dat ook jij een oogje op je broertje houd, en mijn verdriet om jou net zo groot. Ik mis je zoo lieverdje! We hadden onlangs je plantjes weer gedaan en alles zag er zo mooi uit, Jaro zat te genieten van het molentje en we dachten dat jij dat speciaal voor je broertje deed. Ook kijkt die weleens naar de vlinder boven ons bedje met jou naam, maar zo doordringend dat ik even het gevoel heb dat je hem over zijn bolletje aait, van die mooie plek waar je nu bent. Toch blijf ik ook afvragen.........zou het daar nog mooier kunnen zijn als bij je papa en mama thuis, door ons verzorgd worden, maar mama gelooft in god die het jou wel veel mooier kan maken als wij zelf ooit zouden kunnen.
Tja ventje, mama lekker tegen jou klessebessen, mijn hartje luchten, maar je bent mijn hartje, net als je broertje, en als dan dat stukje hart heel ergens anders bij de sterretjes leeft, dan zal dat altijd pijn blijven doen. Mama doet wel heel goed haar best hoor, want we moeten wel he, en met jou hulp van boven, stuur je ook god af en toe onze kant op ;-) dan komt dat hier ook allemaal goed en zal mama als het tijd is ook jou kant op komen om weer samen te zijn.

Kusjes mama en van papa ook heel veel hoor, maar die houd niet van schrijven :-)
Geschreven door: mama op 23 augustus 2007 om 2:55 PM
Bericht: Lieve Dani*,

Ik mis je zo onwijs veel!!! Je kleine broertje doet het zo goed, maar mama is in deze dagen ook heel verdrietig om jou, steeds blijft mama zich afvragen hoe je het zou doen en wie je zou worden. Jaro begint echt een eigen willetje te krijgen, heel erg papa en mama....dus dan weet je wel dat dat voor mama hard werken is hihi. Ik had zo graag jou willen leren kennen en je knufjes gegeven, iedere dag. Ik ben ook dankbaar voor onze daagjes samen, soms wou ik dat ik toen wat sterker was, en van je kon genieten. Heb ik ook wel gedaan, maar het was allemaal zo verdrietigjes dat we maar weinig van elkaar hebben kunnen genieten, en dat zit me toch erg dwars...maar je weet dat ik nu nog trots op je ben menneke, ookal heb ik het misschien niet genoeg kunnen laten zien aan je..ik mis je zoo veel, zooo veeel!!!
Heel veel kusjes voor jou mannetje, kon ik je nog maar ff lekker knuffelen. dag lief ventje, dag vechtertje
Geschreven door: mama op 30 juli 2007 om 6:22 PM
Bericht: Lieve Dani*,

Vorige week was ik even bij je plekje, en was heel erg verdrietig om jou lieve schat. Steeds word mama vrolijker van je kleine broertje, maar dan blijft er toch een leegte, die niemand kan vullen, dat lege eenzame gevoel van jou moeten missen. Zaterdag wou ik terug en papa wou ook graag naar je plekje, en toen zijn we ineens bezig gegaan met het planten van nieuwe plantjes en alles een beetje schoon maken. Mama had je steentjes in een bak lopen poetsen, maar dat was niks he haha, want dat is echt werk waar de steentjes en mama niet veel aan hebben, papa moest ook wel lachen om die actie haha. Jaro zat in de maxicose lekker te genieten van de belletjes, en alle molentjes gingen ook draaien. We hebben ook weer nieuwe erbij gezet, en toen het eenmaal klaar was, hadden we een fijn gevoel, dat we samen de zaterdag hebben doorgebracht. Mama mist je onwijs veel hoor, en ik mis ook de grote broer van Jaro, waar die nou niet tegenop mag kijken en van mag leren, maar soms als die aan het slapen is, en hij glimlacht dan denk ik dat je hem toch knuffies brengt en hem toch zeker heel goed kent. Je bent ons dapper ventje, ik mis je iedere dag, en hou zoveel van jou! papa mist je ook onwijs veel en heeft ook soms traantjes om jou, maar houd zich ook sterk hoor, want dan doen papa's ook he.

kusje papa en mama en een hele grote vlinderknuf van Jaro
Geschreven door: mama op 2 juli 2007 om 12:46 PM
Bericht: Hoi lieve schat,

Ben nog steeds op zoek naar die mooie witte steentjes die ik wil veranderen bij je plekje. Ik vind die dikke stenen niks meer en die worden ook vies en die mooie glimmende zullen wel mooi blijven hoopt mama dan, dus we gaan gewoon verder met zoeken. Jaro ligt nu te slapen en dan hoop ik dat die ook jou ziet in zijn dromen en jullie samen spelen in zijn dromen. Ik mis je onwijs veel, ik voel dat er een plekje voor je is gekomen en toch voelt dat niet goed, want ik wil dat je er bij blijft en niet een plekje krijgt, snap je dat?? Ik kan er niet omheen dat ik rustig begin neer te leggen dat je echt nooit meer terugkomt en dat vind ik zoo ontzettend moeilijk. Ik hou zoveel van je, en iedere keer als ik dan zo'n site bekijk en een gastenboekje schrijf om die andere kindjes (en vooral hun mama) eventjes een knuffeltje te brengen, dat het bij jou site toch anders is, want jij bent in de hemel...en dat kan mama soms niet verkroppen, vooral als ik je broertje zo zie, dan voelt mama toch veel hartjespijn en zoveel vragen waar we nooit een antwoord op krijgen, hoe zou je het doen, hoe groot zou je zijn, zou je ook lekker spelen en je hapjes lusten en het zo goed doen.......love you sooo much en je blijft altijd me vechtertje hoor altijd.

kusjes van mama
Geschreven door: mama op 12 juni 2007 om 10:45 AM
Bericht: Lieve Dani*,

Vandaag moederdag, voor ons veel dubbele gevoelens. Je broertje heeft vanmorgen bij mama en papa in bed gelegen en we hebben samen gekroeld. Ook ben ik ontzettend verwend door papa, met allemaal heerlijke dingetjes voor mama, een berg kadootjes. Mama voelt zich toch niet helemaal happy, dat zal misschien nooit op deze dagen compleet voelen zonder jou in ons midden. Ik mis je zo onwijs veel en had je zo graag ook bij ons gehad. Vandaag wil ik zeker even bij je zijn samen met papa en Jaro, want we horen bij elkaar. Je lijkt misschien heel ver weg, maar voor ons ben je altijd bij ons.

Kusjes van mama
Geschreven door: mama op 13 mei 2007 om 09:23 AM
Bericht: Lieve Dani* lief klein sterk schatje van me.
Vandaag is Jaro ff bij oma, zoals ze iedere donderdag met veel liefde voor je kleine broertje zorgt, want het is niet alleen oppassen, het is veel meer dan dat. Vandaag ben je veel ter sprake geweest. Nicole en Melissa zijn bij je op bezoek geweest en dat vind ik heel fijn. De bloemetjes waren verwelkt, maar ze durfde die niet goed weg te gooien, dus hebben ze die voor je grafje neergelegd. Nu hebben ze ook je plekje gezien, en ondanks dat Nicole heel bang is daar, vond ze het heel fijn om bij je langs te komen.
Ook zijn er wat struggelingen over de voeding van Jaro en de dokter vond het verstandig door zijn huidje om hem nutramigen te geven, ivm eventuele allergie maar nu de verzekering het niet wilt vergoeden moet hij getest worden...maar dat durft zij niet aan, maar ook de Cb niet, dus willen ze me adviseren om hem met een dagopname in het ziekenhuis te testen op alles..........
mama is heel verdrietig, ik wil hem niet naar het ziekenhuis brengen, daar waar alles zo mis is gegaan met jou. Als hun beter hadden gehandeld, was je nu ook hier geweest.....en achteraf...ja had je miconeum in de longen, maar het feit dat je helemaal uitgedroogd was, veels te lang gewacht was om je te halen, daar werd nooit meer over gepraat, nee dat ging volgens protocol. Mama is heel verdrietig, want ik mis je zo ontzettend, alles moet ik weer vertellen, want waarom moet ik met je broertje daarnaartoe, terwijl ik accuut moest stoppen met borstvoeding om zijn huidje beter te laten worden op andere voeding. Weer geven ze me het gevoel van machteloosheid en onmacht, want ze blijken maar weer meer macht te hebben dan ze mogen hebben, want uiteindelijk hebben ze ons leven samen afgenomen, en ik kan helemaal niks inbrengen. Nooit meer krijg ik je in mijn armen, kan ik je zien lachen of spelen, of samen zijn zoals het hoort. Ik wil niet tegen je aan jammeren, maar alles komt weer als een baksteen op mijn hart terecht, al die herinneringen van hoe het verlopen is om een potje voeding.

Zelfs toen ik erachterkwam dat ze zelfs vergeten zijn om een nacontrole afspraak te maken voor mij en Jaro dacht ik...laat maar, die nalatigheid van hun. En nu zou ik hem bloot moeten stellen aan hun fouten, geen denken aan!

Lievertje, ik hoop dat jij wel gelukkig bent, en veel plezier hebt met je engelenvriendjes en bij god ben je veilig, maar mama mist je zo erg vooral vandaag, door de stilte hoor ik mijn hart huilen om jou.

love you
Geschreven door: mama op 10 mei 2007 om 3:36 PM
Bericht: Hey binkie,

Vandaag werd ik wakker met jou in mijn gedachten, mijn lichaam even verstijfd en mijn hartje doet zeer. Waarom mocht je niet bij ons blijven en waarom heb ik hier geen ventje van 2 rondrennen en zien spelen met zijn kleine broertje?? Jaro heeft nog steeds last van zijn gezichtje, de anti allergene voeding helpt wel, maar die bacterie is weer terug en daarom zit hij niet lekker in zijn velletje, en is mama erg erg druk ermee geweest, maar vandaag komen we saampjes naar je toe, eventjes lekker bij elkaar zijn, op onze manier, want anders is er gewoon niet. Ik mis je zo erg! Ik hou van je, kleine bink, voor altijd.

vlinderkusje van mama
Geschreven door: mama op 22 april 2007 om 09:54 AM
Bericht: Hey lieverdje,

Mama komt je even een knuffel brengen en zeggen dat ik je ontzettend mis. Soms lijkt het even wat rustiger te gaan, maar als ik je broertje zie en hem troost bv. als die huilt dan voelt het zo leeg. Want ik had het voor jou ook duizenden, misschien wel miljoenen avondjes willen doen. Je dragen is nu moeilijker dan je hier in huis dragen en je troosten en de lachjes mis ik enorm, alles eigenlijk missen we van jou wat we nu meemaken met je broertje. Dat is heel erg cru en bitter. Ik heb vandaag de kaarsjes aangestoken met geurtje want dan ruik ik dat ze branden en dan is het toch iets moois wat er van die kaarsjes afkomt, want het gevoel als ik ze aansteek is minder mooi. Deze week kom ik weer de stukjes van je plekje afhalen en weer verse bloemetjes brengen en volgende week begint weer een nieuwe deel van het leven, want dan gaat mama weer werken en als ik even wegben dan mis ik Jaro en dan voelt dat gemis ook heel erg in me hartje, want jou moet ik ook al iedere dag missen. Ik hou zoveel van je dat ik er gewoon geen woorden voor heb. lieverd, je bent me hartediefje en je blijft voor altijd ons grote sterke man hoor.
kusjes van mama heel veel kusjes van mama
Geschreven door: mama op 3 april 2007 om 9:02 PM
Bericht: lieve karima, mathieu en oma en opa roosje en buddy

ook ik weet wat jullie vandaag moeten doormaken
omdat ik vandaag precies hetzelfde doormaak
ik wens jullie vandaag heelveel liefde en sterkte
en ik leef met jullie mee en daarboven kijken dani* en esther* met der broertje sven* op ons neer en geven ze ons van daarboven kusjes en liefde en zorgen ze voor dat zonnetje vandaag ook hier branden de kaarsjes vor dani en esther vanavond heelveel liefs en een dikke knuffel van francis mama van esther* en sven*

We hadden je zo graag gekend
en zoveel liefde willen geven
nu weten we niet wie je bent
misschien in een ander leven...
Geschreven door: francis mamma esther* en sven* op 1 maart 2007 om 3:58 PM
Bericht: Lief menneke,

Hier zit ik dan twee jaar later, met dikke tranen, een gescheurd hart, en een verschrikkelijke nare herinnering aan deze zwarte dag. Het nieuws sloeg in als een bom, eindelijk mochten we je vasthouden, maar waarvoor, om afscheid van je te nemen...........de artsen zouden de behandeling stop zetten, ja want het was niet haalbaar om je hier te houden, je zou niet meer met het leven verenigbaar kunnen zijn, zegt men. Heel vaak twijfel ik, of we nou zelf die keuze hebben gemaakt, terwijl ik de arts nog hoor zeggen, dat we zelf als leken weinig nog in te brengen hadden. Je was zo sterk, zelfs bij het afscheid waren we ineens bang dat je het zou halen, hoe zou je dan door het leven moeten...wie zou je verzorgen als wij er niet meer waren, hoelang zou je moeten lijden, nou in drie uur tijd, gingen er zoveel vragen door ons heen...
Totdat papa vroeg aan god om je op te halen en je hartje stopte met kloppen, ja toen wisten we dat daar de antwoorden lagen voor alle vragen die we hier op aarde hadden. God vond je nu wel klaar zijn voor het paradijs, waar je geen pijn meer had, klaar was je ervoor, je was te perfect voor deze wereld, ookal liet je lichaam hier het niet zo overkomen. Je snapt wel wat ik bedoel he lieverd, woorden raken op, gevoelens in overvloed, gewoon voor ons hier op aarde, dikke vette pech hebben, ja, want het lijkt wel of het verdriet blijft groeien. Ik weet dat je alle traantjes verdient hebt, maar soms zijn we zelf ook moe van al het huilen en het verdriet, ging het maar over, en was het allemaal maar niet zo gegaan, was deze dag maar een herinnering, dat je het net gered had.........en zo kunnen we wel doorgaan, maar dat is het toch niet he schat.
Je bent in onze gedachten, in ons hartje en voor altijd ons dapper mannetje!
Het leek of Jaro je vannacht ook ontzettend miste en wou dat je bij ons was, want ook hij was onrustig, we voelen ons hier alledrie belabberd!!

De hemel wordt op dit moment ineens heel helder, zou het een tekentje van je zijn........

Ons zonnetje ligt nog te slapen en door zijn zorg blijven we dit jaar wel bezig, en komen we de dag met veel liefde door, om voor hem te mogen zorgen. Maar dat houd niet in, dat jij voor altijd ons eerste kind bent, waar we niet voor mogen zorgen.

Dikke kus van mama en van papa ook een hele grote vlinderzoen. We komen straks naar je plekje toe lieverd.
Geschreven door: mama op 1 maart 2007 om 09:59 AM
Bericht: lieve karima

ik ken je via oma toetie
en je weet dat ik heel erg met je mee leef vandaag
omdat deze dag ons helaas verbind jij je lieve dani* en ik mijn lieve esther* op dezelfde dag met 1 jaar verschil zijn ze van ons heen gegaan hier staan voor dani* en esther* de kaarsen al te branden en ik mis ze met je mee onze enige troost is dat ze nu samen daar over ons waken

We hadden je zo graag gekend
en zoveel liefde willen geven
nu weten we niet wie je bent
liefs francis en ook veel sterkte vor oma toetie en een dikke knuffellllllll
Geschreven door: francis mamma esther* en sven* op 1 maart 2007 om 00:22 AM
Bericht: Gisteren kon ik geen berichtje achterlaten,het lijkt erop alsof het altijd is met onze daagjes...

L ieve Dani*,

Al heel vroeg in deze morgen hebben onze traantjes al de vrije loop. Geen lieve Dani* om voor te zorgen, alleen een bloemstukje en wat balonnetjes voor op je graf. Twee jaar geleden, op dit tijdstip waren we nog vol vertrouwen, maar nu achteraf blijf je je afvragen, waarom hebben ze je niet eerder gehaald en waarom mochten we niet voor je zorgen.

Twee jaartjes zijn voorbij, met veel mooie dingen die gebeurd zijn, je lieve broertje is dit jaar geboren, een geschenk uit de hemel. Maar twee jaartjes wat is dat nou, steeds meer gaan we beseffen dat je nooit meer terug gaat komen en je voor altijd weer in de hemel woont.
Nee, dat zullen we nooit begrijpen, stiekem hoopt mama dat je toch een keertje weer terugkomt, maar realistisch gezien weten we natuurlijk van niet, en weten we dat we je pas weer zien als wij ook naar de hemel mogen. Het is leeg, het regent pijpestelen, het is zo koud zonder jou in ons gezin.
We hadden je zo graag van alles willen bieden, maar het enige wat we kunnen doen is een bloemetje brengen naar je grafje, je kaarsjes aansteken en een balonnetje voor je oplaten.

Lieve lieve Dani*, je bent zo aanwezig maar ook weer zo ver weg...........wat valt er nou nog te zeggen, nu alles gedane zaken zijn, die echt niet terug te draaien zijn.

Niks valt er meer te zeggen, alleen dat we zoo ontzettend veel van je houden en je zoveel missen, dat gaat nooit nooit meer over. Je hebt de grootste plek in ons hart veroverd als eerste kindje van ons saampjes.

Lief knap menneke, ons binkie he, ons vechtertje. Van Jaro krijg je een dikke smakkerd, ons kaboutertje doet het zo goed. Hij is een hele grote pleister op die hele pijnlijke scheur in ons hart. Hij brengt zoveel liefdesgevoelens weer naar boven, zoveel gelukkige momenten. Als mama hem weer mag verzorgen dan is ze zoo blij dat hij er is, en dat hij het zo goed doet en papa is zooo onwijs trots op hem. Hij laat ons glunderen, hij is zoo onwijs knap ook!

Maar hij is en blijft je broertje, en van hem houden we net zoveel als van jou, ookal mogen we voor hem zorgen en voor jou niet.

God heeft dit voor ons besloten, en wij dragen de pijn ook al is die heel zwaar, voor altijd met ons mee, want je bent het meer dan waard.

Vang je de ballonnetjes op, ze zijn allemaal voor jou. Geen taart maar hoop dat je op je wolkjes samen met je engelenvriendjes en vriendinnetjes, een knalfeestje hebt.

kusjes papa en mama
Geschreven door: mama op 26 februari 2007 om 10:20 AM

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 3 maart 2010 2 3Berichtjes van op/voor 24 februari 2007 4Berichtjes van op/voor 1 oktober 2006 5Berichtjes van op/voor 5 mei 2006 6Berichtjes van op/voor 28 februari 2006 7Berichtjes van op/voor 28 januari 2006 8Berichtjes van op/voor 10 oktober 2005

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 3 maart 2010 2 3Berichtjes van op/voor 24 februari 2007 4Berichtjes van op/voor 1 oktober 2006 5Berichtjes van op/voor 5 mei 2006 6Berichtjes van op/voor 28 februari 2006 7Berichtjes van op/voor 28 januari 2006 8Berichtjes van op/voor 10 oktober 2005

Schrijf een berichtje voor Dani

Ga naar het verhaal van Dani