Stichting Lieve Engeltjes

MadeliefjeMadeliefjeMadeliefje

Welkom in het gastenboek van Leon


Hieronder staan de berichten 128 tot en met 104 van de 503 berichten.
Schrijf een berichtje voor Leon

Bericht
Lieve LEON,

Je hebt een broertje gekregen gisteren.Wat zul je trots zijn en je was er ook vast bij om je papa en mama bij te staan. Je had er natuurlijk 'gewoon' bij moeten zijn om je kleine broertje trots op schoot te nemen. Zijn naam vinden wij in ieder geval prachtig, Aron Leon.
Voor je papa en mama zal het ook heel emotioneel geweest zijn, herinneringen aan toen jij geboren werd.
Maar lieve Leon weet, jij zult altijd Aron's zijn grote broer zijn en blijven. Vanmiddag zullen we je broertje gaan bewonderen, ben jij er dan ook even bij.

Lieve Adrie en Brigitte,
Jullie hebben weer een zoon, Leon heeft een broertje. De bevalling zal heel emotioneel geweest zijn, Vanmiddag komen we hem bewonderen.
Wij wensen jullie heel veel geluk toe voor de verdere toekomst en we weten dat Leon zijn kleine broertje altijd in de gaten zal houden. Leon en Aron voor altijd met elkaar verbonden.

Veel liefs van ons
Geschreven door
michel en natasja op 9 januari 2004 om 10:55 AMe-mailadres
Bericht
Hallo,

Wat een verschrikkelijk mooi en lief mannetje!
Ik heb zelf goddank geen kindje verloren,maar mijn schoonzusje hebben hun baby tijdens de bevalling verloren.
Zelf hebben we 2 meiden, 1 van 3, en een kleintje van 4.5 maand.We genieten er van alsof elke dag de laatste kan zijn. Het verlies van kleine Piter heeft een onuitwisbare indruk op ons achtergelaten.Wij willen jullie dan ook heel veel liefde,en strkte toewensen, om dit verlies, wat bijna niet te dragen is, toch een plekje te kunnen geven....
Geschreven door
Sita Herder op 7 januari 2004 om 11:21 PMe-mailadres
Bericht
Beste Adrie en Brigitte,

Ik zou van alles willen schrijven maar woorden schieten gewoonweg te kort. Gelukkig zijn er veel mooie woorden gesproken voor jullie en voor Leon. Ik hoop dat jullie samen met jullie families en vrienden veel kracht uit kunnen putten.

Onvoorstelbaar dat er een jaar om is zonder Leon. Net als velen herinner ik alles als de dag van gisteren. Ik wens jullie heel veel sterkte.

Lieve Leon,

Twinkle Twinkle little star
Just shine bright and do not go to far
So we can see you once in a while
and enjoy your beautifull brown eyes and pretty smile!

Sandra
Geschreven door
Sandra op 6 januari 2004 om 3:24 PMe-mailadres
Bericht
Lief mannetje van me,

Vorig jaar was je nog bij ons thuis, je lag weer in je eigen bedje en dat voelde goed. Papa heeft je erin gelegd.
Hij heeft je uit de begrafenisauto naar boven getild, je lag tegen hem aan. Ik zie dat beeld nog zo voor me, jouw gezichtje geleund tegen papa zijn schouder. Wat was je door die verschrikkelijke ziekte verandert, zoveel zwaarder en je huidje zo broos. Maar ik ben zo blij dat je papa je nog heeft kunnen vast houden, we hebben samen nog even op ons bed gezeten, ik keek in de spiegel en zag ons zitten. Jij zo stil tegen papa aan. Je lag nooit zo stil....het was weer zo'n bevestiging voor ons. Daarna heeft papa je in je bedje gelegd, heel voorzichtig. En toen we de volgende ochtend wakker werden 5 januari, lag er sneeuw, heel veel sneeuw. Ik werd boos, had jou dit zo graag nog willen laten zien, we hadden pas nog tegen elkaar gezegd; "zal Leon deze winter nog sneeuw meemaken?" Want dan zouden we er mooie foto's van gaan maken, Leon voor het eerst in de sneeuw, ook dat moest vast gelegd worden, leek me geweldig. En anders zouden we in februari de sneeuw wel gaan opzoeken in Sauerland..Maar nu lag er sneeuw en er speelden al kinderen buiten, ook liep er een papa voorbij, met zijn kindje op een slee...het maakte me zo verdrietig... Ik durfde niet bij je te gaan kijken, papa moest eerst naar jou toe gaan, maar hij riep me gelijk, je lag er zo mooi bij en dat was ook zo. Het was zo fijn dat je die 5 dagen nog bij ons thuis bent geweest, het liefst hadden we je stiekem hier gehouden. Want we konden je nog aanraken, over je gezichtje aaien, aan je neusje friemelen en je haartjes voelen, dat vond ik zo heerlijk. Niet beseffend dat dat na die dagen echt niet meer kon...Nu ga ik nog iedere dag naar je kamertje, snuif je geurtje op, die er nog steeds hangt en praat tegen je. Doe je gordijntje open en avonds weer dicht, zeg je goedemorgen en doe avonds je muziekje aan en zeg je weer welterusten, net als altijd...Want jij zal er altijd voor ons zijn!

Dag lief mannetje,
kusje van mama.
Geschreven door
mama op 5 januari 2004 om 10:54 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon,
vandaag een jaar geleden...Speciaal voor jou een gedichtje;
Lieve Leon,
Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
troost is,
dat jij er was
al die uren en maanden.
Slaap lekker kereltje. Papa en mama (en familie) heel veel sterkte. Ik denk aan jullie!
dikke kus Patricia
Geschreven door
patricia klappe op 4 januari 2004 om 11:55 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon,

Vandaag is het alweer een jaar geleden dat jij er niet meer bent.
En nog elke dag is het of ik dit droom, dat ik wakker wordt en het ene grote nare droom was.
Maar dan realiseer ik me dat het echt is en dat je echt niet meer bij je papa en mama bent.
Dan wordt ik weer zo boos en verdrietig te gelijk.
Waarom jij? Jij met je mooie lach en je mooie bruine ogen.
Als ik naar je papa en mama kijkt en het gemis zien in hun ogen, dat doet pijn. Ik zou ze zo graag willen helpen, maar hoe?
Het enige wat we kunnen doen is er voor ze zijn en dat zullen we ook doen,voor altijd.
Lieve Leon, we missen je elke dag een beetje meer.
Je zult voor altijd een speciaal plekje in ons hart hebben.
Een dikke kus en een knuffel van ons.

Lieve Adrie en Brigitte,

Jullie zoon is een kanjer en blijft een kanjer.
We zullen altijd van hem blijven houden.
We denken aan jullie.

Veel liefs Johnny, Stephanie, Jan en Jelle.
Geschreven door
Johnny, Stephanie, Jan en Jelle. op 4 januari 2004 om 9:31 PMe-mailadres
Bericht
Geschreven door
Diana op 4 januari 2004 om 9:11 PMe-mailadres
Bericht
Vandaag een jaar geleden
Er gaat geen dag voorbij of ik denk even aan jullie.
Vanavond brand ik een kaarsje speciaal voor jou Leon.
Adrie, Brigitte en verdere familie heel veel sterkte.
Geschreven door
Diana op 4 januari 2004 om 9:09 PMe-mailadres
Bericht
lieve leon..

een jaar geleden vandaag... het lijkt allemaal nog zo kort geleden. vandaag luisterde ik het liedje forever young die op jou begrafenis werdt gedraaid de worden die toen door jou opa werden gezegd zal ik nooit vergeten. 'dit is iets wat leon altijd zou blijven forever young'
ik heb de liedjes van jou dienst vandaag allemaal veel gedraaid. waarom heeft dit ooit moeten gebeuren.

ik mis je grote vriend!!
slaap lekker
een hele grote blaas kus speciaal voor jou dikke kus natalie

lieve adrie en brigitte heel veel sterkte ik denk aan jullie en aan jullie kanjer!

heel veel liefs natalie


Geschreven door
natalie op 4 januari 2004 om 8:21 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Adrie en Brigit, waarschijnlijk kennen jullie mij niet maar ik ben het schoonzusje van Jan en Annita. Brigit, ik ken jou nog van school.
Een jaar lang hebben wij ook meegeleefd met jullie verdriet, en zeker vandaag heb ik geregeld aan jullie gedacht. Een jaar gaat normaal snel voorbij, maar voor jullie zullen de dagen zelfs langzaam voorbij kruipen.
Toch hopen we dat 2004 jullie weer enige blijdschap zal brengen, en jullie het verlies van Leon steeds beter kunnen leren dragen.
We wensen jullie daarom enorm veel sterkte en steun toe in de toekomst, wij blijven aan jullie denken!
Liefs, Fam. Barneveld.
Geschreven door
monica barneveld op 4 januari 2004 om 7:57 PMe-mailadres
Bericht
Beste Adrie en Birgitte,

Wat een moeilijke dag moet het zijn vandaag ik wil jullie daarom heel veel sterkte en kracht toewensen voor vandaag en de komende tijd.
Ik hoop dat jullie veel lieve kaartjes hebben gekregen zodat je weet dat Leon niet wordt vergeten.

Ik denk aan jullie heel veel liefs van Cindy mama van Mitchel. Larissa en mijn allerliefste engeltje Ashana*.
Geschreven door
Cindy Middel op 4 januari 2004 om 7:01 PMe-mailadres
Bericht
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn

1 jaar
Maar het voelt als gister
De vraag WAAROM is er nog iedere dag
Het valt maar niet tebegrijpen
Hoe heeft dit alles kunnen gebeuren
EN WAAROM JIJ
Jij met je stralende ogen
En je betoverende lach
Zo gevochten en je best gedaan
Waarom ben je daar niet voor beloond
Het is zo oneerlijk en doet zoveel pijn
WAAROM mag jij niet meer in ons midden zijn

Nog elke dag in onze gedachten en in ons hart
dat is waar je voor altijd zal zijn
We zullen je nooit vergeten
En we weten eens zullen we je weer zien....

Lieve Leon we missen je Dikke Kus en knuffels Chris en Merian

Papa Adri en Mama Brigitte, opa en oma Klement, opa en oma v/d Kolk, ome Jan en Tante Esther, ome Martin ,ome Jaap en tante Elly en Wessel heel veel sterkte in deze moeilijke tijd
Geschreven door
chris en merian op 4 januari 2004 om 7:00 PMe-mailadres
Bericht
Lieve adrie en brigitte
it`s difficult at such a time
to find the words that say
the things that one can only hope
will comfort you today
But may it help a bit to know
that there are near at hand
those who keep you
close in thought
those who understand

ik leef erg met jullie mee en wens jullie dan ook heel veel sterkte in deze maar ook in alle verdere dagen.
Geschreven door
chris op 4 januari 2004 om 6:42 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Adrie en Brigitte,

ik zag in mijn agenda dat het vandaag een jaar geleden is dat jullie lieve *Leon moesten laten gaan. Zijn naam staat in mijn agenda zodat hij niet vergeten wordt. Het is een hele moeilijke dag voor jullie vandaag weet ik uit eigen ervaring. Je kijkt terug en je verbaast je erover dat het al een jaar geleden is allemaal. Het lijkt zo lang en tegelijkertijd nog maar zo kort geleden. Nu wordt de tijd tussen jou en je kind alleen maar langer. Je kunt niet meer zeggen, vorig jaar dit en vorig jaar dat. Mensen die wat verder van je af staan zullen u ook wel beginnen te denken dat het maar eens afgelopen moet zijn allemaal. Maar zo werkt het niet. Het wordt alleen maar moeilijker. Je hebt soms goede momenten maar bij het minste of geringste val je ook heel hard weer in die diepe kuil. Je moet vandaag bloemen op het graf van je kind gaan leggen, terwijl alles in je roept: dit wil ik niet! Ik wil kado's voor hem kopen! Zo voelen wij dat tenminste.

Weet dat wij in gedchten bij jullie zijn op deze moeilijke dag en bij Laura brandt het kaarsje ook voor jullie Leon.

Veel liefs van Alexandra, mama van *Laura en Lars
Geschreven door
Alexandra Voncken op 4 januari 2004 om 5:36 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lauravoncken.nl
Bericht
Lieve ouders van Leon,
Met tranen over de wangen heb ik jullie verhaal net gelezen; het moet vandaag, maar eigenlijk iedere dag, een moeilijke dag zijn. Gisteren zag ik de advertentie in de krant en werd ik weer herinnerd aan wat ik vorig jaar had gehoord. Hoewel ik jullie niet persoonlijk ken, zou ik het toch vreemd vinden om deze mooie site te verlaten zonder een berichtje achter te laten. Want ik denk dat als je zo'n groot verdriet hebt, het belangrijk is te weten dat er mensen met je meeleven. Afgelopen jaar ben ik zelf moeder geworden; ik weet nu hoe rijk je je kunt voelen als je zo'n wonder wordt toevertrouwd, dus wat moet je je enorm 'leeg' voelen als het je weer wordt ontnomen. Misschien dat het me daarom ook zo aangrijpt. Een tijd geleden heb ik jullie verhaal ook in een tijdschrift gelezen; dat ontroerde me toen al. Nu ik zo deze site lees, wil ik jullie zeggen dat ik jullie ontzettend dapper en moedig vind en dat jullie zoon er trots op mag zijn dat jullie de gedachte aan hem zo levendig in stand houden. De juiste woorden zijn er denk ik niet om iemand in deze situatie een hart onder de riem te steken, maar ik meen het als ik zeg dat ik jullie veel sterkte toewens!

Jennifer v/d Vegt (Kampen)
Geschreven door
Jennifer van der Vegt-Pennekamp op 4 januari 2004 om 5:24 PMe-mailadres
Bericht
Beste Adrie en Brigitte,

Wij wensen jullie vandaag en natuurlijk ook de tijd erna heel veel sterkte toe. Leon hebben we niet persoonlijk gekend maar je mag trots op hem zijn. We hopen dat jullie straks met de geboorte van jullie zoon/dochter het geluk weer een beetje terugvinden. Het zal niet gemakkelijk zijn.
We denken aan jullie.
Geschreven door
Andre en Tanja Meijberg op 4 januari 2004 om 2:29 PMe-mailadres
Bericht
Lieve papa en mama van Leon
Telkens als we even bij Leon gaan kijken denk ik aan vorig jaar wat een verschrikkelijk nieuws echt onvoorstelbaar. Het gewoon niet te bevatten nog steeds niet. We denken heel vaak aan jullie vooral als ik de foto's op deze pagina zie dan doet dat echt heel zeer. Ik wou dat ik wat voor jullie kon doen maar het enigste wat ik kan doen is zeggen dat ik jullie heel veel sterkte wens vandaag en natuurlijk een dikke knuffel voor Leon!
Geschreven door
Erika en Wim op 4 januari 2004 om 2:07 PMe-mailadres
Bericht
Dag lieve jongen,

Wat is er veel geschreven in je boek zeg.
Heel lief al die woorden en herinneringen. Logisch, je hebt ook een enorme indruk achtergelaten bij iedereen.

Vandaag is het een jaar geleden, maar eigenlijk voelt het veel korter.
Al is er in dat jaar ook enorm veel gebeurd.
Gerrit en ik zouden in 2003 gaan trouwen. Jij en je papa en mama zouden ook komen. We hoopten dat jij s'middags op de kindereceptie al een beetje kon stappen.
We zouden gezellige muziek draaien en ik weet zeker dat je enorm genoten zou hebben.
Nu trouwen we in 2004. Nu ben je er alleen nog in onze gedachten bij. Eigenlijk is dat niet voldoende. Maar ik moet het er mee doen.

Jenita kan jou naam al schrijven. Goed he. Ze hebben het nog vaak over je. Vertellen over jou tegen vriendjes. Mooi vind ik dat. Ongedwongen zijn ze regelmatig met jou bezig.
Jenita maakte zelfs voor jou een kerstkaart. De lieverd.

1 Jaar verder.
Maar de vraag waarom is er nog steeds.
Dagelijks zit jij en je papa en mama in mijn hoofd.
Er is zo'n boel gebeurd en er is ook een boel mis gegaan.
Ook de fouten zijn niet meer terug te draaien.
Iedereen is veranderd, gevoelig en vermoeid geweest dit jaar.

Lieve Leon,
Wij zullen je nooit vergeten.
Altijd ben je aanwezig, in ons hart en in ons hoofd.
Herinneringen kunnen we niet meer delen en verdriet ook niet. We moeten het alleen doen en dat is moeilijk.

Adrie, brigitte voor vandaag heel veel sterkte.
Jullie zullen vast niet alleen zijn, gelukkig.
Weet dat we aan jullie denken.
In ons hoofd zijn jullie altijd aanwezig.

Geschreven door
Willeke, Gerrit, Jenita en kelly op 4 januari 2004 om 1:38 PMe-mailadres
Bericht
Geschreven door
Willeke,Gerrit, Jenita en kelly op 4 januari 2004 om 1:26 PMe-mailadres
Bericht
LIEVE LEON
Vandaag is het jouw 1e engeltjesdag
We denken terug aan een jaar geleden
Jij lieve Leon met je stralende lach
Wat was jij dapper en heb je gestreden

Jouw vergeten zullen we nooit
Jij met je mooie bruine ogen
We zullen elkaar weer zien, ooit
Dat kunnen we jouw beloven

Het is allemaal veel te snel gegaan
Vorig jaar in 2½ dag tijd
De herinnering aan jouw zal altijd blijven bestaan
Leon jij leeft voort bij ons in eeuwigheid

We missen je mooi mannetje dikke kus XXXXXXX

Lieve Adrie en Brigitte,
Waarom....... We zullen het nooit bevatten wat jullie is overkomen. Jullie Leon, jullie trots, jullie kanjer, jullie alles. We denken aan jullie.

Ook opa en oma Van der Kolk, opa en oma Klement, Jaap, Elly en Wessel, Jan en Esther en Martin en verdere familie.
heel veel sterkte toegewenst.



Geschreven door
Michel en Natasja op 4 januari 2004 om 12:43 PMe-mailadres
Bericht
Ik zat vandaag achter de computer om wat voor jouw lieve Leon in het gastenboek te schrijven,en de woorden wilden maar niet komen.
Dus ik heb gelijk de computer weer uitgedaan heb mijn jas aangetrokken en ben naar je toegelopen.
En toen ik bij je stond en mijn tranen over mijn wangen liepen stond ik naar je mooie foto te kijken en je keek me zo lief aan met je stralende lach en je mooie bruine ogen.
De werkelijkheid is ook zo bikkelhard.
Aan de ene kant lopen we zo graag naar je toe omdat we dan weer even dicht bij je staan maar aan de andere kant willen we er helemaal niet naar toe lopen maar willen we naar jouw papa en mama lopen als we je willen zien.
Maar dat is iets wat dus niet kan.
Wel gaan we heel graag naar jouw papa en mama toe,en dat is ook omdat we dan weer over jouw kunnen praten.
Maar aan de andere kant beseffen we dan ook weer meer dat jij er niet meer bent,want elke keer als we komen dan zien en horen we je niet.
En dat is iets wat we zo graag zouden willen.


Lieve Leon,het is vandaag een jaar geleden dat jij heel hard voor jouw leventje hebt gevochten en wat helaas niet beloond werd.
Ik weet nog goed vorig jaar,we leefden allemaal tussen hoop en vrees.
En toen jij toch door de eerste nacht was gekomen gaf ons dat weer hoop,en helemaal toen jouw mama belde dat je naar Groningen zou gaan.
We dachten daar zijn ze meer gespecialiseerd dus misschien ook meer kansen.
En toen de tweede nacht.We hadden geen telefoontje gekregen dus weer groeide er een stukje hoop alleen Lieve Leon het mocht helaas niet zo zijn.
Je hebt zo ontzettend je best gedaan.Papa en Mama en de rest van de familie weken niet van jouw zijde en toch kon jij dit zware gevecht niet winnen.
En dat is iets wat we nog steeds niet kunnen verkroppen.
We zijn er nog steeds heel boos en verdrietig om.
En we denken ook niet dat dat ooit zal slijten.

Lieve Leon,je bent elke dag in onze gedachten en we missen je nog iedere dag.
Een hele dikke kus van Douwe,Mariska en Stan.
Geschreven door
Lieve Leon Adrie en Brigitte op 4 januari 2004 om 12:25 PMe-mailadres
Bericht
Lieve lieve Leon

Het is 4 januari, vorig jaar was je weer een nacht door gekomen, je was er nog steeds..tegen verwachting in.
Mama is op aandringen morgens even gaan slapen, de hele nacht hebben we bij je gezeten. Nachts heb ik iedereen kussens rond gebracht, overal lag wel iemand te slapen, oma en opa op de bank, tante Esther en ome Jan samen op een tweezitterje enz. Maar ook wij hebben even geslapen, want ik hield het niet meer vol, maar wou eigelijk niet bij je weg.Er werd nog gesproken over een operatie, het ging heel slecht met je rechterbeen en misschien konden ze daar nog iets aan doen, een gedeelte open leggen zodat er weer bloedtoevoer zou ontstaan, maar dit durfde de chirurg niet aan, te riskant....Je was er nog steeds maar het ging niets beter met je. We hebben je om en om constant warm gewreven, want je was al zo koud. Je heb nog twee keer je armpjes bewogen, dit leek heel mooi, maar was waarschijnlijk al een teken dat het heel slecht met je ging in je hersentjes...
We weten allemaal hoe de dag verder is verlopen, uiteindelijk hebben de artsen een hersenscan laten maken en werd er bevestigd van wat men dacht, wat hadden wij toen nog hoop, heel veel hoop. Jij zou wel even laten zien dat het niet zo was...maar heel ver weg wisten wij het ook...
We hebben gewacht op ome Martin en ome Jaap en toen hebben we jou moeten laten gaan. Hand in hand rond jouw bedje, wat hadden we nog veel voor jou willen doen...maar we konden alleen maar toekijken en daar ging je...
Lieve schat ik mis je zo, papa mist je zo. De pijn maakt me nog steeds misselijk van binnen, krijg geen lucht...jij onze trots onze kanjer en dat blijf je.
Vandaag gaan we naar je toe en leggen bloemen bij je neer, papa heeft sterretjes gekocht, zodat we die nog een keer bij je kunnen branden....jouw vuur zal altijd blijven branden.

een jaar zonder...
Jouw warme lijfje tegen ons aan
Jouw zachte handjes op ons gezicht
Jouw mooie stemmetje
en jouw stralende ogen op ons gericht.

We missen je zo en houden je stevig vast in ons hart,
dikke kus papa en mama

Geschreven door
mama en papa op 4 januari 2004 om 11:57 AMe-mailadres
Bericht
Brigitte en adrie

Het is nu een jaar geleden.
En nog steeds schieten woorden tekort.
Heel veel sterkte.
Ik denk aan jullie en het zonnestraaltje LEON.

Groetjes ellen
Geschreven door
ellen op 4 januari 2004 om 10:35 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon

Jij zal altijd blijven stralen
Je ogen zijn zo mooi en zacht
Als ik denk aan je mama’s verhalen
En aan de manier waarop je lacht
Weet ik dat je voort zal leven
In ieder die jou heeft gekend
Jij hebt zoveel al gegeven
Maar het doet pijn dat je hier niet bent
Lieve Leon, je moet weten
Kinderen die zo bijzonder zijn
Zullen nooit worden vergeten
Al doet jou missen zoveel pijn
Dag lief mannetje, lieve vent
Al was je hier maar even
De indruk die jij achterlaat
Is een indruk voor het leven….

Leon, voor altijd in ons hart….

Lieve Adrie en Brigitte,
Jullie en Leon zijn geen moment uit onze gedachten geweest de laatste tijd. Ik heb je stukje in het gastenboek gelezen. De pijn, het verdriet, de machteloosheid, het is zo herkenbaar. Ik probeer jullie in gedachten wat extra kracht voor vandaag en de komende tijd te geven. Mijn wens voor het komende jaar is dat de zon weer wat vaker gaat schijnen, dat er betere dagen komen.Ik wil jullie, maar ook de opa's en oma's, de andere familieleden en vrienden heel veel sterkte en kracht voor vandaag wensen. Een dikke knuffel,

Wilfred, Marjolein,Jasmijn en Julia


Geschreven door
Wilfred, Marjolein, Jasmijn en Julia op 4 januari 2004 om 10:32 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/JasmijnvS
Bericht
Dag lief vriendje,
het heeft gesneeuwd... dat heb je natuurlijk al lang gezien. Ongelooflijk alweer een jaar verder... We missen je maar weten dat je heel dicht bij iedereen bent. Je bent en blijft een kanjer,
dikke kus van ons.
Geschreven door
Maurice, Anne Christine en Joris op 4 januari 2004 om 09:26 AMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 13 oktober 2010 2Berichtjes van op/voor 26 mei 2009 3Berichtjes van op/voor 3 januari 2009 4Berichtjes van op/voor 4 januari 2008 5Berichtjes van op/voor 14 januari 2007 6Berichtjes van op/voor 8 augustus 2006 7Berichtjes van op/voor 31 januari 2006 8Berichtjes van op/voor 27 oktober 2005 9Berichtjes van op/voor 20 mei 2005 10Berichtjes van op/voor 3 februari 2005 11Berichtjes van op/voor 4 januari 2005 12Berichtjes van op/voor 28 oktober 2004 13Berichtjes van op/voor 26 mei 2004 14Berichtjes van op/voor 22 maart 2004 15Berichtjes van op/voor 24 februari 2004 16 17Berichtjes van op/voor 4 januari 2004 18Berichtjes van op/voor 10 oktober 2003 19Berichtjes van op/voor 17 augustus 2003 20Berichtjes van op/voor 4 juli 2003 21Berichtjes van op/voor 5 juni 2003