Stichting Lieve Engeltjes

MadeliefjeMadeliefjeMadeliefje

Welkom in het gastenboek van Leon


Hieronder staan de berichten 103 tot en met 79 van de 503 berichten.
Schrijf een berichtje voor Leon

Bericht
Lieve Leon,

EEN JAAR ZONDER JOU

Een jaar zonder jou, 't is nòg niet te geloven
Dat jij, Leon, ons toen zomaar ontviel.
Die pijn om jou komen wij nooit te boven,
Die blijft ons steeds bij, snijdt door onze ziel.

Een jaar zonder jou, het is niet te verdragen.
Ook na al die moeilijke maanden beklijft
Dat gevoel van gemis, ieder uur, alle dagen.
Die wond in ons hart, dat litteken blijft.

Een jaar zonder jou, och, ik wou graag geloven
Dat jij er nog bent, ergens in dit heelal
En vooral dat het goed met je gaat daarboven
En dat ik je daar ooit weer ontmoeten zal.

Een jaar zonder jou, de tijd heelt soms wonden
Maar niet deze pijn, die van binnen nog woedt
Tot op dat uur dat wij je, teruggevonden,
Weer zouden omarmen, pas dan is het goed.
Geschreven door
Oma en opa Klement op 4 januari 2004 om 09:18 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon

Leon
dappere strijder
de strijd verloren
De ziekte was sterker
Weggevlogen...
Geschreven door
Ans van Bijnen op 4 januari 2004 om 06:04 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/NathanaelB/
Bericht
Lieve Leon, Adrie en Brigitte

Vandaag is het een jaar geleden. Het is niet te begrijpen! We denken elke dag aan jullie. Het kaartje met middenin de ster een lachende Leon hangt in de kamer. Wat is hij mooi! En wat zal hij trots zijn op zijn sterke papa en mama!
Deze dagen komt, ook bij ons, alles weer boven. Heel veel sterkte. We hopen dat binnenkort het licht weer een klein beetje gaat schijnen voor jullie!!
We zullen Leon nooit vergeten!
Geschreven door
fam. Barneveld op 4 januari 2004 om 00:55 AMe-mailadres
Bericht
Lieve ouders,Voor deze dag ontzettend veel sterkte gewenst!!! Deze dag nog weer net zoveel moeilijker als andere dagen,de dag vandaag een jaar geleden waarop jullie afscheid hebben moeten nemen van Leon*. Momenteel sneeuwd het hier...Allemaal kleine,lieve zachte sneeuwgroetjes van onze kindjes...Veel sterkte!!

Liefs,Corina
Mama van Sander,Jeroentje*en Max
Geschreven door
Corina op 4 januari 2004 om 00:27 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.jeroenbeinema.nl
Bericht
Heel veel sterke op deze moeilijke dag.
Ik vind het verschrikkelijk dat jullie je mannetje na 10 maanden moesten verliezen,ik leef erg met jullie mee.
Zelf ben ik mijn zoontje verloren net na zijn geboorte,dus weet heel goed wat jullie voelen.
Het moet niet zo mogen zijn,je kindje verliezen.

Lieve Leon engelenen vriendje,je was een prachtig mannetje

Nathalie(*Semmy)
Geschreven door
Nathalie van der put op 4 januari 2004 om 00:23 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Brigitte en adrie



Met tranen in mijn ogen heb ik net jullie verhaal gelezen. Via deze weg wil ik jullie veel sterkte wensen voor morgen 4 januari.
Veel liefs van Marjan, Rob, Chantal* en een dikkel knuffel van Aranka(Die naar Paulus gaat) Achterberg
Geschreven door
marjan op 3 januari 2004 om 8:29 PMe-mailadres
Bericht
lieve adrie en brigitte
Toen ik vandaag de krant las en zag dat het alweer een jaar is geleden wat voor afschuwelijks jullie is overkomen
kon ik mijn ogen niet droog houden en ben ook op de site gaan kijken waar ik al van gehoord had maar nooit durfde te bekijken wat een lekker bekkie heeft dat kereltje van jullie bij het zien van hij lopen de tranen over mijn wangen en moet ik af en toe even wachten.
dat ventje kun j etoch nooit vergeten en ik weet dat jullie dat ook nooit doen ik wens jullie dan ook nog veel sterkte in de toekomst en veel plezier met jullie aanstaande tweede kindje.
veel geluk in de toekomst.
carmen rinus en amber
Geschreven door
carmen op 3 januari 2004 om 8:28 PMe-mailadres
Bericht
Lieve ouders van Lèon,

Voor deze moeilijke tijd (en vooral voor morgen) heel veel liefde, warmte en sterkte gewenst, ook voor de mensen om jullie heen...

Veel liefs van Noël.
Geschreven door
Noël op 3 januari 2004 om 8:01 PMe-mailadres
Bericht
Lieve brigitte



Net jullie verhaal gelezen, met tranen in mijn ogen. Veel sterkte voor morgen op jullie 1e engeltjesdag.

Veel liefs van Marjan, Rob, Chantal* en Aranka waar je een dikke knuffel van krygt
Geschreven door
marjan op 3 januari 2004 om 7:47 PMe-mailadres
Bericht
Lieve ouders van Leon in gedachten ben ik bij jullie. Sterkte morgen.
Liefs Sheila
Geschreven door
Sheila Belliot op 3 januari 2004 om 7:37 PMe-mailadres
Bericht
Met tranen in de ogen heb ik jullie verhaal gelezen en ik kan niets meer zeggen dan dat ik jullie heel veel sterkte toe wens met dit verdriet. Het is wel een jaar geleden maar dat maakt mijn wens naar jullie niet minder...

Reden dat ik dit las was misschien het feit dat mijn zoontje van bijna 4 in maart 2002 ook bijna overleed aan een virus, hartstilstand kreeg en we ook tussen hoop en vrees leefden. Hij heeft het gered maar ik kan me zo goed voorstellen wat jullie doorgemaakt hebben tijdens de ziekenhuis periode!

Sterkte, nogmaals!

Gr. Lorraine
Geschreven door
Lorraine D. op 3 januari 2004 om 4:45 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon,

Een jaar geleden, wat er toen allemaal gebeurde. Het blijft door mijn gedachten heengaan. De telefoontjes, de spanning, de angst hoe dit af zou gaan lopen maar ook de hoop, we bleven hopen, jij deed ook zo je best. Je hebt laten zien dat je gevochten hebt, waarom ben jij hier dan niet voor beloont. Vorig jaar zijn we 's avonds bij je geweest in Groningen, wat was dat fijn om je even te mogen zien en je aan te raken. En wat waren je papa en mama en verdere familie sterk, net als jij.
Hoe konden we weten dat dit de laatste keer was dat we jou zouden zien. Het blijft pijn doen dat we jouw prachtige bruine ogen en jouw schitterende lach nooit meer zullen zien en horen.

Elke avond kijk ik naar de sterren en zeg ik je welterusten. Maar konden we je nog maar een keer zien Lieve Leon, we missen je.

Heel veel liefs en een dikke kus
Geschreven door
Michel en Natasja op 3 januari 2004 om 1:00 PMe-mailadres
Bericht
hallo grote vriend,

morgen is het een jaar geleden dat jij bij je papa en mama weg gehaald werdt.
wat heb je geknokt voor je leven maar het werdt niet beloond zo gemeen, jij had dat zo verdiend.

ik weet nog goed hoe ik in spanning heb gezeten deze dagen. en maar hopen dat jij beter zou worden.. maar elk telefoontje die ik kreeg vertelde ze dat het steeds slechter met jou ging. wat deed en doet dat nog steeds zeer.
ik zal die dagen nooit vergeten en ze staan in mij geheugen gegerift net als jij lieve leon ik zal jou ook nooit vergeten. je bent heel dicht bij mij in mijn hart!

ik las vanmorgen de krant en zag die mooie advertentie staan. de tekst is zo mooi en liefdevol. en die mooie foto van jou je alacht ons allemaal toe!

papa en mama en de verdere familie en vrienden zullen het erg moeilijk hebben deze dagen en alle herineringen aan vorig jaar zullen weer door hun hoofd gaan. ik wil hun allemaal heel veel sterkte wensen.

lieve leon ik mis je en zal je nooit maar dan ook nooit vergeten. slaap lekker kanjer kom ik je nog maar 1 keertje zien.

heel veel liefs en een dikke blaas kus voor jou

van natalie
Geschreven door
natalie op 3 januari 2004 om 12:39 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon

Vandaag is het 3 januari, vorig jaar was je tegen verwachting in de nacht door gekomen. Wat was ik blij, al wisten we heel goed dat het niet veel beter met je ging.
De hele nacht zaten we naast je bed, bang voor wat er komen zou, bang voor de voorspelling van de arts dat je waarschijnlijk de nacht niet zou gaan halen, maar het werd 3 uur en het werd 6 uur, wat heb ik vaak naar die klok gekeken. En wat gaf het ons moed...Maar even later ging het ineens heel slecht met je en we dachten dat het nu misschien afgelopen zou zijn, maar toch krabbelde je weer op, dat zagen we aan de cijfers en lampjes en geluidjes van alle apparaten om je heen. Papa stortte bijna in, dacht dat hij je nu zou gaan verliezen, ik wou niet huilen, ik wou sterk zijn net als jij, maar van binnen schreeuwde ik...2 uur later leek het alsof je bloeddruk ging stabiliseren, en ze konden zelfs wat van dat medicijn afbouwen en iedere keer ging dat goed, geweldig, ik kreeg weer enorme energie, wij allemaal ,papa durfde nog niet blij te zijn. En toen werd er ineens gesproken over een overplaatsing naar het academisch ziekenhuis in Groningen! Dat bevestigde mijn gevoel van blijdschap, ging je dan nu echt die berg weer op, hadden ook de artsen weer een beetje hoop. Er werd gesproken over dat het voor evt. nabehandeling beter was dat je daar naar toe zou gaan, omdat men daar een gespecialiseerde kinder intesive care hadden. Dat er speciaal artsen hierheen kwamen met een ambulance uit Groningen omdat ze het vanuit Zwolle zelf niet aandurfden wilde ik niet horen, net als dat er werd gezegd dat het best zou kunnen zijn dat jij deze reis naar Gronigen niet zou kunnen halen en onderweg zou kunnen overlijden...Nee, dat wilden we niet horen, we kregen weer hoop, dit was het keerpunt. Achteraf weet ik dat ze in Zwolle uitgedoktert waren en men hoopte dat ze in Groningen nog iets voor jou konden betekenen, want ja, je was er nog steeds, tegen verwachting in....We wouden graag mee in de ambulance, maar daar was geen plek voor, we moesten je laten gaan, dat was moeilijk. Het duurde lang voordat je klaar was voor vertrek, de overdracht duurde voor mijn gevoel uren, er stonden zo'n 8 artsen en verpleegkundigen rond je bed en ik keek door het raampje mee...Maar uiteindelijk was je klaar en liepen we mee naar beneden naar de ambulance..daarna snel in de auto gesprongen, die al kaar stond, maar de ambulance was niet bij te houden, daar ging je langs ons heen, met wildvreemden naar een wildvreemde plek..
Het was druk op de weg en bij Groningen stonden we even vast, ik dacht dat ik gek zou gaan worden, ik wilde zo graag weten hoe het met je was, of je de rit overleefd zou hebben. Jan zette ons af en wij renden het ziekenhuis binnen op zoek naar jou, zo groot..op de afdeling mochten we niet gelijk bij je, ze waren nog bezig jouw weer over te sluiten op alle apparatuur. We werden naar een ouderkamer gebracht, het benauwde me daar, geen ramen, ik leek geen lucht te krijgen, wilde zo graag jou zien. Er kwam een kinderarts naar ons toe en ik zag aan haar gezicht dat ze behoorlijk was geschrokken van jou, ze vertelde kort hoe de rit was gegaan en dat men nog steeds bang was dat jij zou komen te overlijden...Eindelijk mochtten we naar je toe, ik schrok van je, je leek weer zo verandert, of kwam het omdat je nu in een fel verlichte kamer lag. Er waren nog zoveel mensen met je bezig, en ik had zoveel vragen, maar wist niet aan wie ik deze moest stellen, niemand durfde ons aan te kijken en men ging stug door. Ik ben in een hoekje van de kamer gaan zitten, hield alles goed in de gaten en dit hebben we allemaal de rest van de dag gedaan. We kenden alle monitoren en wisten wat de cijfertjes betekenden, onze blikken waren daar constant op gericht.
En jij lag daar maar zo hulpeloos, maar van binnen zo aan het vechten. Onze kanjer...ons dappere mannetje,

kusje van mama
Geschreven door
mama op 3 januari 2004 om 12:38 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Brigitte en Adrie.
Ik las vandaag de krant en zag het mooie mannetje op de foto staan zijn lachje was gelijk bij mij verkocht.
Ik ben naar de site gegaan en heb jullie aangrijpende varhal gelezen.
Dit bericht schrijf ik met enorme tranen ook al ken ik jullie niet greep het mij erg aan.
Ik wens jullie ontzettend veel sterkte toe in deze nog moeilijke tijd.
Veel liefs Mirjan.
Geschreven door
Mirjan Apperlo op 3 januari 2004 om 10:40 AMe-mailadres
Bericht
Morgen is het Leon-dag...
Ik zal een lichtje voor hem branden
en aan jullie denken.
Veel sterkte!!
Geschreven door
Ingrid op 3 januari 2004 om 00:16 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon, Adrie en brigitte,
Vooral nu deze tijd denk ik heel erg veel aan jullie. Het moment dat jullie een jaar kunnen terug kijken is zo snel gegaan. Leon die zo hard vocht voor zijn leventje en niet werd beloont. Het blijft gemeen en oneerlijk. Het verdriet dat jullie dragen en vooral op deze dagen. De kracht vinden om verder te gaan voor elkaar en voor leon. Ik vind het heel erg knap hoe jullie dat doen.
Veel Liefs Joyce
Geschreven door
Joyce op 2 januari 2004 om 10:41 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Brigitte en Adrie.

Ik heb jullie kleine mannetje niet goed gekend, maar toch denk ik nog bijna dagelijks aan dit mooie kleine mannetje.
Ik hoef de radio of televisie maar aan te zetten en ik hoor één van die mooie liedjes die werden gedraaid om jouw begrafenis.
Ik zie een kindje met prachtige bruine oogjes en ik denk aan Leon.
Vooral deze dagen komen de gebeurtenissen van vorig jaar weer naar boven. Nog altijd is het niet te bevatten. Waarom toch.......?
Bij mij, en bij een heleboel andere mensen, heeft Leon voor eens en voor altijd een plekje in mijn hart veroverd.
Ik wens jullie voor 2004 heel veel geluk, sterkte en liefde toe.

Heel veel liefs van Martine.
Geschreven door
Martine op 2 januari 2004 om 9:40 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon, Adrie en Brigitte,

Er gaan weinig momenten voorbij dat ik niet aan jullie denk. De tijd kan niet meer worden terug gedraait. Alles is veranderd. Ook ik sta op deze dagen stil en denk ik aan jou ziektedagen en hoe hard je hebt gevochten. Je hebt geknokt tot je niet niet meer kon en je papa en mama ook. Zij knokken nog steeds, iedere dag weer om door te gaan met hun leven zonder jou. Het lukt ze wel dat weet ik zeker maar het is een harde weg, met bergen en dalen. Maar jij geeft ze ook weer de kracht om door te gaan net als het broertje of zusje dat je straks krijgt. Lieve, lieve alledrie, ik denk aan jullie met heel mijn hart.

Een knuffel van ons
Geschreven door
Saskia & Hylke op 2 januari 2004 om 8:16 PMe-mailadres
Bericht
Lief mannetje van me,

Vandaag is het 2 januari de dag ik op jouw kamertje kwam en jou zo ziek aantrof...Toen ging er een knop om en is mama gaan handelen...niet wetend dat dit ons laatste uurtje samen zou zijn...het ging allemaal zo snel, maar jij was nog helder, je keek me aan, maar was heel rustig, wat ging de ambulance hard, maar jij merkte het nauwelijks en keek naar alle spulletjes om je heen. Je was wel heel rustig, je was al wat verdoofd...er gebeurde zoveel in jouw lijfje.
Mama zat naast je en hield je handje vast, papa zat voorin, maar kon ons niet zien...In het ziekenhuis werd je meegenomen, maar we waren constant in de buurt, in dezelfde ruimte, maar wouden niemand in de weg lopen. Zij zouden jou beter gaan maken, daar was ik van overtuigd, ik was zo blij dat we in het ziekenhuis waren, nu zou het beter gaan...
Ik weet nog flarden van die dag, dat ik iedereen gebeld heb uit angst dat er misschien meerdere kinderen besmet zouden zijn, maakte me zorgen om anderen, maar realiseerde me nog niet echt dat ik mij de meestte zorgen om jouw moest maken.
Toen we op de intensive care weer bij je mochtten na een uur, lag je aan de beademing en was je niet meer aanspreekbaar, maar ik dacht nog dat dat tijdelijk nodig zou zijn, zodat jij zo min mogelijk pijn ervaarde en beter zou kunnen herstellen... Maar je bent er nooit meer uitgekomen, we hebben je prachtige oogjes niet meer gezien...

Het doet zo'n pijn, we missen je zo...
kusje van mama

Geschreven door
mama op 2 januari 2004 om 1:25 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Leon,

Je bent alweer toe aan een nieuw gastenboek, je 3e al!
Papa en ik hebben gisteren in je vorige gastenboek een stukje voor je achter gelaten. Want vandaag is het oudjaarsdag...en er schieten zoveel gedachten door mij heen, zoveel herinneringen aan vorig jaar. Wat hadden we het toch mooi samen en wat zou het nu toch mooi zijn...
Ik mis je grote kanjer van me, we gaan straks naar je toe en nemen sterretjes voor je mee. Vanavond sturen we een grote vuurpijl naar boven, helemaal speciaal voor jou...

kusje van mama


Geschreven door
mama op 31 december 2003 om 2:37 PMe-mailadres
Bericht
Lieve leon, Ik wil heel graag iets schrijven aan jou maar kan niet de juiste woorden vinden. Eigenlijk wil ik jou heel graag zeggen dat we je missen. Vooral je papa en mama, ze doen zo hun best. Hun best om zonder jou verder te gaan. Maar dat kan toch helemaal niet jij had bij ze moeten zijn. Wat een ondraagelijk en oneerlijk verdriet. Leon ik weet zeker dat je iedere dag iedere minuut van de dag heel dicht bij je papa en mama bent. En ik weet ook zeker dat zij dat voelen.

Veel liefs van ons allemaal.
Geschreven door
Joyce op 17 oktober 2003 om 11:03 PMe-mailadres
Bericht
he kanjer..

hier ben ik weer even.. ik ben een tijdje niet geweest. maar in mij hart was je er altijd, en ben je er ook nog altijd.. en zal je ook altijd blijven.
door jou lief vriendje ben ik alles anders gaan zien in mijn leven.
en ben ik de kleine dingen gaan waarderen.
elke dag denk ik aan je .. en vraag ik mij nog steed af waarom. waarom jij..
jij stralend mooi ventje.. mijn grote vriendje.

ik hoor nog elke dag je lach., die zo mooi was. wat moest je om mij lachen. en ook zoals mama zegt er is maar weinig voor nodig om jou aan het lachen te maken. zo'n lief tervreden kereltje.

dag lief vriendje,
ik mis je..

lieve adrie en brigitte

elke dag denk ik nog aan jullie en aan jullie mannetje.
elke dag denk ik weer waarom jullie? ik vind het zo knap hoe jullie dit allemaal doen. En zo bijzonder hoeveel liefde jullie aan leon blijven geven.
nog altijd wordt ik kwaad. waarom???
waarom jullie lieve mannetje?
hij is zo'n bijzonder kereltje..
elke dag zal opnieuw zwaar zijn voor jullie elke dag is weer een dag zonder leon. zo oneerlijk!!!
ik zal jullie mannetje nooit meer vergeten. niemand kan zijn plekje in mijn hart innemen!! hij is gewoon een kanjer!
mijn grote vriend.

heel veel liefs natalie
Geschreven door
natalie op 17 oktober 2003 om 9:43 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Adrie en Brigitte,

Op dit moment ben ik bij Mieke in Amsterdam en heb de kaart meegenomen die ik van jullie gekregen heb, met het web-adres van leon.
We hebben samen de verhalen van Leon gelezen, de foto's gezien en zijn erg ontroerd.
Ik beleef het weer helemaal opnieuw. Wat een mooie website en wat was Leon een prachtig kereltje.
Mieke verwacht zelf over 2 weken haar baby en vindt het wel moeilijk om te lezen.
Ik heb verteld dat jij weer zwanger bent en dat ook Esther, gelijk met jou, een baby verwacht.
Gelukkig is er weer toekomstperspectief, en ik weet dat jullie Leon nooit zullen vergeten en dat hij altijd jullie oudste kind zal zijn.
Nog heel veel sterkte toegewenst, groetjes en tot ziens

Henny Kosters





Geschreven door
Henny Kosters op 17 oktober 2003 om 4:03 PMe-mailadres
Bericht
Lieve, lieve Leon,

Mama heeft net nog eventjes de videoband bekeken van jouw afscheidsdienst en begrafenis....Het is dan weer zo'n harde werkelijkheid. Mama drukt het gevoel nog vaak weg, probeer vooruit te kijken, terwijl ik alleen maar achteruit wil, terug in de tijd met jouw.
Jij ons levendige mannetje, ons alles.Het drukt zo hard op mijn borst, zo'n pijn in mijn hart dat ik het er benauwd van krijg. Vooruit kijken betekend vooruit kijken naar een leven zonder jou en dat is voor ons nog zo moeilijk. Papa is zo'n kanjer dat weet je wel, hij is zo dapper en sterk en daardoor wil ik ook sterk zijn en doe goed mijn best.
Voor ons ben je nooit echt weggegaan, je bent er geweest en zal er altijd zijn, alleen hadden we nog zoveel van jou willen en genieten en willen meemaken. Net zo hard om jou lachen als we nu om Wessel en alle andere kindjes doen, zoveel veranderingen, ze worden zo snel groot, dat hadden we allemaal ook zo graag van jouw willen zien, hoe had jij dat gedaan, had jij het misschien wel heel anders gedaan, je eerste echte woordjes, het gaan lopen naar rennen enz.
Papa had vandaag met jouw op stap gewild, hij had al zoveel plannen, samen zaterdagochtend naar bijv. een motorbeurs, samen met papa struinen tussen brommer en motoronderdelen. Jij in je buggy, of bij papa op de arm, spijkerjasje aan, warme trui en en misschien wel een paar regenlaarsjes of een paar stoere stappers, met papa op stap, ik zie het al zo voor me. Hier praat papa graag over, we waren er zo dichtbij. Maar ook nu neemt hij jou overal mee naar toe en praat hij tegen je. Je moest altijd al erg lachen om papa, hij kon zo gek doen met jou en jij vond dan ook alles leuk, er was zo weinig voor nodig.Onze kleine grote kanjer....
Mama gaat zo proberen te slapen, want ze is al erg moe, welterusten mooie mannetje van ons,

kusje van mama.


Geschreven door
mama op 11 oktober 2003 om 10:57 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 13 oktober 2010 2Berichtjes van op/voor 26 mei 2009 3Berichtjes van op/voor 3 januari 2009 4Berichtjes van op/voor 4 januari 2008 5Berichtjes van op/voor 14 januari 2007 6Berichtjes van op/voor 8 augustus 2006 7Berichtjes van op/voor 31 januari 2006 8Berichtjes van op/voor 27 oktober 2005 9Berichtjes van op/voor 20 mei 2005 10Berichtjes van op/voor 3 februari 2005 11Berichtjes van op/voor 4 januari 2005 12Berichtjes van op/voor 28 oktober 2004 13Berichtjes van op/voor 26 mei 2004 14Berichtjes van op/voor 22 maart 2004 15Berichtjes van op/voor 24 februari 2004 16Berichtjes van op/voor 9 januari 2004 17 18Berichtjes van op/voor 10 oktober 2003 19Berichtjes van op/voor 17 augustus 2003 20Berichtjes van op/voor 4 juli 2003 21Berichtjes van op/voor 5 juni 2003