KievitsbloemKievitsbloemKievitsbloem

Welkom in het gastenboek van Rens


Hieronder staan de berichten 33 tot en met 9 van de 83 berichten.
Schrijf een berichtje voor Rens


Bericht
mark, diny, martin en evie
Ik heb net nog een keer het verhaal van Rens gelezen, en vind het nog steeds niet te geloven hoe alles is gegaan.
Juist vandaag moest ik veel aan jullie denken, morgen is het al weer 2 jaar geleden dat Rens werd geboren. Wij willen jullie heel veel sterkte wensen op deze bijzondere dag.Ook wij zullen Rens nooit vergeten!
Geschreven door
adrie en gertie neervoort op 3 april 2004 om 8:31 PMe-mailadres

Bericht
Hallo Diny

Ik zit bij jou op de mail group van LE. WAt erg dat je niet echt weet waarom. Wat er aan de hand was. Rens is wel een erg mooi manneke. EEn lekker ding. Een zoon om trots op te zijn. liefs Chantal
Geschreven door
Chantal Jansen op 18 maart 2004 om 09:26 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Rens,

Wat ben je toch een mooie jongen en wat is het oneerlijk dat jij niet bij je Papa, Mama broer en zus mocht blijven jij bent nu een engeltje en woont daar waar alle engeltjes wonen en ik weet zeker dat het daar heel mooi is als je mijn lieve engeltje Ashana ziet geef je haar dan een knuffel van mij.

Ik stuur jou een dikke sterre kus veel liefs van Cindy.

Lieve Ouders, Broer en Zus,

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met dit grote verdriet het is allemaal zo oneerlijk.

ALS WE OMHOOG KIJKEN EN ALLE STERREN
AAN DE HEMEL ZIEN STAAN,
WETEN WE ZEKER RENS IS
NIET VER VAN JULLIE VANDAAN.

Veel liefs van Cindy mama van Mitchel, Larissa en mijn lieve engeltje Ashana*.
Geschreven door
Cindy Middel op 4 februari 2004 om 11:08 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.ashanamiddel.com

Bericht
Lieve Marc en Diny

Het is 23.45 uur en ik was nog aan het mailen, toen zag ik je mailtje Diny. Och dacht ik, ik kijk nog even snel op de site van Rens.
Maar zoiets doe je dus niet even. Daar raak je diep van onder de indruk.
Wat hebben jullie veel meegemaakt. Ik wist het wel, maar na het lezen van jullie verhaal voel je het ook.
Het was echt een prachtig kereltje.

groetjes Els
Geschreven door
Els op 25 januari 2004 om 00:00 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Diny ik was aan het bladeren op andere sites en zo kwam ik op de site van Rens*, snel even in het gastenboek gekeken of ik al geschreven had nee maar, dat had ik niet, dus hierbij alsnog dan, een prachtige site, met prachtige foto's, wat was het toch een guitig mooi knulletje.
Geschreven door
Ella Wieringa op 15 januari 2004 om 12:39 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/LauraW/index.html

Bericht
Na het lezen van het verhaal van jullie Rens, kreeg ik een brok in mijn keel. Ook ik ben mijn zoontje verloren (nu pas 2,5 week geleden aan meningokokken scepsis), hij was bijna 7 maanden oud, en is hij gestorven in mijn armen.

Er is met geen pen te beschrijven wat dit met je doet. De enige troost die ik mijzelf geef is dat ik er in ieder geval voor hem was op het moment dat hij een engeltje werd.

Ik wens jullie veel sterkte en zal als ik naar Lars kijk in de hemel ook naar het sterretje van Rens kijken.

Liefs

Anke
Geschreven door
Anke op 13 januari 2004 om 8:28 PMe-mailadres

Bericht
Na het lezen van het verhaal van jullie Rens, kreeg ik een brok in mijn keel. Ook ik ben mijn zoontje verloren (nu pas 2,5 week geleden aan meningokokken scepsis), hij was bijna 7 maanden oud, en is hij gestorven in mijn armen.

Er is met geen pen te beschrijven wat dit met je doet. De enige troost die ik mijzelf geef is dat ik er in ieder geval voor hem was op het moment dat hij een engeltje werd.

Ik wens jullie veel sterkte en zal als ik naar Lars kijk in de hemel ook naar het sterretje van Rens kijken.

Liefs

Anke
Geschreven door
Anke op 13 januari 2004 om 8:27 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Diny, Mark, Martin, Evi en natuurlijk Rensje (het blijft jullie derde kindje),

10 december 2003 was voor mij een belangrijke datum. Larissa was alweer 5 maanden en 2 dagen oud. Net zo oud als Rens oud mocht worden. Ik beeld me dan in wat het is en probeer te voelen hoe het is om haar weer te moeten laten gaan. De grond onder je voeten vandaan en je hart voor eeuwig gebroken. Ik zou me geen raad meer weten ook al moet je verder voor de andere kinderen. Ik probeer te snappen wat voor leegte jullie voelen, ik zou er gek van worden.
Waarom moest dit gebeuren, wat is de zin hiervan??
Ik hoop dat voor jullie opnieuw de zon weer mag gaan schijnen; zodat "geboorte" en een "baby" weer positief mag zjin voor jullie en die leegte mag wegnemen, maar in de plaats komen van is natuurlijk nooit mogelijk. Rens is en blijft natuurlijk heel uniek en mag nooit vergeten worden.
Hopende op een zonniger jaar dan hiervoor wens ik jullie een mooi nieuwjaar met "vreugde-tranen" i.p.v. "verdriet-".
Ik ben ervan overtuigd dat Rens constant om jullie heen is, alleen wij mensen kunnen dat niet waarnemen.
Ik zou graag een keer met Larissa op bezoek komen maar ik wil je niet pijn doen.

Liefs Hanny en Rens kusjes tot in de hemel hoog.



Geschreven door
Hanny Kerkhof op 27 december 2003 om 11:31 PMe-mailadres

Bericht
Beste Diny & Mark,

Stil en verdrietig was ik na het lezen van het verhaal over Rens, wat is het triest als je zoiets in je gezin mee moet maken. toen ik het hoorde was ik net bevallen van een dochter en dat maakt het dan nog erger.

ik wens jullie heel veel sterkte toe.
Geschreven door
Sabine Ovaa-Bleijenberg op 26 december 2003 om 8:41 PMe-mailadres

Bericht
Beste Mark en Diny
Van Sabine hoorde ik het bericht van het overlijden van jullie Rens.
Een kind verliezen is het ergste wat een papa en mama kan overkomen en heel onnatuurlijk.
Willem en ik hebben hier geen woorden voor maar dat is ook niet belangrijk. Jullie Begrijpen zo wel dat we met jullie meeleven. Heel veel liefs van Willem en Ada Bleijenberg.
Geschreven door
Ada Bleijenberg op 23 december 2003 om 10:31 AMe-mailadres

Bericht
BESTE MARTIN EN EVIE

WIJ VINDEN HET NOG STEEDS VERDRIETIG VAN RENS
DUS DAAROM STUREN WIJ DIT BRIEFJE,
WIJ DENKEN AAN JULLIE ALLEMAAL

GROETJES JARI EN DENISE
Geschreven door
JARI EN DENISE op 17 december 2003 om 7:02 PMe-mailadres

Bericht
VEEL GEDACHTEN
ZIJN VOOR JOU
LIEVE RENS
IK MOCHT JE
LEREN KENNEN
BIJ JE BEDJE STAAN
TOEN JIJ AL
WAS
HEEGENGAAN
DIEPE INDRUK
LIET DIT ACHTER
KIND VAN
MIJN VRIENDIN
DIE JOU ZO MIST
DAT HET MIJ
PIJN DOET
DAT JIJ DOOR
JOU DOOD
MIJ ZOVEEL LEERDE
OVER HET LEVEN
MAAR OOK VRAGEN
OPWIERP
DIEP WORSTELEND IN
MIJN HART
IN MIJN HART
BEN JIJ NOG STEEDS
DIEPER DAN
OOIT....
DOOR JOU DOOD
ZAG IK JE
SCHOONHEID
REIN EN PUUR
MAAR ZO ONEERLIJK
Geschreven door
SANDRA op 17 december 2003 om 6:50 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Rens,

sinterklaas is geweest en je broer en zus zijn vast weer
verwend.
Ik denk dan nog meer aan je en aan je papa en mama omdat zij je nog steeds heel erg missen.
Kusjes voor je in de hemel.

Liefs marga
Geschreven door
marga op 15 december 2003 om 11:53 PMe-mailadres

Bericht
ik mis je zoo jij klein broertje van mij
dik kus van je groote broer
martin
Geschreven door
m@rtin op 14 december 2003 om 7:48 PMe-mailadres

Bericht
Hallo Diny en Mark,

Wat een verhaal zeg van jullie Rens,
en wat een mooi mannetje.
Ik ben de moeder van Jochem*.
Jochem is ook overleden door dat de kinderarts in Emmeloord niet naar mij wilde luisteren.

Ik wilde jullie ook nog bedanken voor het lieve kaartje dat jullie naar ons hebben gestuurd, en dat gedichtje dat je er bij had geschreven, erg mooi.
Ik heb het keer op keer gelezen, het doet mij erg veel.
Bedankt daarvoor.

liefs Anja van Hunen
Geschreven door
Anja van Hunen op 29 november 2003 om 8:19 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Diny, Mark, Martin, Evy,

Stil zijn we na het lezen van het ons al bekende verhaal over Rens. We weten het allemaal maar om het op papier te zien staan en de reacties van jullie naasten te lezen doet ons heel veel. We hebben jullie leren kennen in het Ronald McDonaldhuis in Nijmegen in een periode dat jullie weer richting huis (ziekenhuis Eindhoven) gingen en het allemaal wat beter leek te gaan. Wij hebben jou hardop horen twijfelen of het wel verstandig was om te gaan, Diny en Mark horen verlangen naar huis. Hoe hadden wij ooit kunnen denken dat Rens nog maar zo kort te leven zou hebben.

Weet dat we altijd meeleven en tot snel.
Geschreven door
Lilian en Bert op 11 november 2003 om 11:16 PMe-mailadres

Bericht
Hoi lieve ouders van Rens,

Wat n mooi en indrukwekkend verhaal is dit,
echt n hele mooi site!
Ik kwam via Xavier op de site van Jasper
en zo weer hier,
erg mooi te zien dat iedereen elkaar steunt!!
Heel veel lief en STERKTE!
Geschreven door
Esther op 8 oktober 2003 om 5:02 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Mark en Diny.

Ik heb het verhaal gelezen over jullie engeltje Rens* ,
en wat hebben jullie niet moeten meemaken zeg dat is toch niet normaal maar wat een schat van een knul daar moet je toch wel trots op zijn ik heb vandaag een brandertje voor,
Rens* laten branden .
Ik wens jullie heel veel sterkte toe met de verwerking.

Lieve groetjes van Charles vader van Richard*
Geschreven door
Charles van der walle op 28 september 2003 om 11:02 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/RichardW

Bericht

hallo lieve Rens,
wat jij in je veel te korte leven hebt meegemaakt
is echt ongeloofelijk.
net als je mama weet ik wat het is om door de "artsen"
niet gelooft te worden.
ze menen dat ze alles weten verdorie!!
en ons moeder instinkt dan??
wij weten echtwel waneer het met ons kindje niet goed gaat.
maar nee we worden met de woorden "er is niets aan de hand,
en maak je niet onnodig zorgen"
naar huis gestuurd.
als de artsen eerder naar mij geluisterd hadden
was ons engeltje Ferdi er nu nog geweest.
dat zeiden ze ook, een inschattings fout.
EEN INSCHATTINGS FOUT ????
ik ben verdorie 4 keer in twee weken naar het ziekenhuis geweest.
maar nee hoor ik was over bezorgd!?!
lieve RENS ik weet precies wat je mama en papa doormaken,
en ik hoop dat je ze heel veel kracht kuntgeven om door te gaan.
heel veel sterkte monique willemse.
Geschreven door
monique,mama van suzan en ferdi* op 20 september 2003 om 12:13 PMe-mailadres

Bericht
hallo lieve ouders van rens
ik weet niet goed wat ik moet zeggen
zo,n groot verdriet voor jullie
elke dag weer zo veel pijn
dan weer de vraag"waarom moest jij het zijn?
alles wat ik zeggen kan is heel veel sterkte
en er zijn mensen die aan jullie denken
liefs en sterkte van joland bas en melvin
Geschreven door
jolanda op 18 september 2003 om 00:06 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Diny,
We zijn alweer een jaar verder, een jaar waarin veel gebeurd is.
Arthur ik en de kindjes zijn afgelopen zaterdag naar Rens* grafje geweest. Eveline zei nog mamma waarom zeg je niks...
Maar ik had net als nu een brok in mijn keel en de tranen in mijn ogen... Een mooi stuk hebben jullie geschreven, ik beleef het weer helemaal overnieuw.
Vorig jaar op 10 september '02 waren we hier ook. Toen met een heel pril nieuw leven in mijn buik. We wisten het net...
Oh wat was het moeilijk om het jou te vertellen...Maar het moest toch....met lood in mijn schoenen ben ik naar je toe gegaan hebben we samen thee gedronken..
Het was heel moeilijk om van de zwangerschap te genieten, zouden wij dit kindje wel mogen houden...
Ondertussne is onze Jasper 3 mei 2003 geboren. Ook na de geboorte was het moeilijk te geloven dat hij gezond was. Mijn pappa heeft in de eerste weken gezegt : "jij ziet geen spoken, jij zoekt spoken..". Ondertussen is Jasper 4 maanden en zo dicht bij Rens*. Ik denk heel vaak aan Rens* en ook onze Eveline heeft het vaak over hem.
Lieve Diny, Mark, Martin en Evie, ik zou willen dat ik jullie voor deze pijn kon behoeden. Soms denk ik dat te kunnen maar is dat niet zo. Ik wens jullie weer heel veel sterkte, deze tijd en erna...
En Rens* ik mis je. De wereld was mooier met jou hier!!
Dikke kus van Arthur, Dorianne, Eveline, Bas en Jasper
Geschreven door
Dorianne op 10 september 2003 om 01:01 AMe-mailadres

Bericht
Lieve kinders,

We hebben net gelezen hoe jullie de ziekte van Rens na de geboorte ervaren hebben.
De afgelopen dagen hebben we weer veel aan jullie gedacht. Gisteren hebben we bij het grafje van Rens gestaan en toen beleefden we ook weer die verdrietige tijd van zijn ziek zijn, zijn overlijden en de moeilijke gang naar het kerkhof.
We hebben als jullie ouders heel erg meegeleefd, maar toch op afstand.
Nu we jullie beleving lezen komt het weer heel erg op ons af.
Troostwoorden schieten te kort, maar we weten samen dat er troost is over het grafje van Rens heen.
Dat is onze grote troost, dat eens alle tranen door Christus verzoenend werk van onze ogen zullen worden afgewist.
Straks mogen we samen met Rens met een gezond lichaam in eeuwigheid leven.

Veel liefs van pa en ma, ook voor Martin en Evie
Geschreven door
opa en oma de Fouw op 7 september 2003 om 9:58 PMe-mailadres

Bericht
Ik las het verhaal met tranen in mijn ogen!
Tot mijn schrik zag ik dat het vandaag een jaar geleden is dat jullie lieve engeltje bij jullie weg is gehaald!
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen vandaag!
Veel liefs Claudia
Geschreven door
claudia op 6 september 2003 om 1:24 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Diny en Marc!

Ik weet wat voor hel jullie hebben meegemaakt!
Onze dochter werd ook geboren met 8 pond!
Wel in het ziekenhuis en met een stuitligging!
Ook ik zei met een paar weken al"jongens dit is niet goed!"
huisartsen,consultatie bureau,s zeiden het niet recht in mijn gezicht,
Maar het kwam er bij mij op neer ,ik moest niet zeuren!
Maar wat is er belangrijker dan een moeder instinkt!
Bij Mandy bleef er ook niets in maar ik werd al creatiever om het er op een of andere manier toch in te houden!
Ze werd al magerder en ze was anderhalf dat ze op een ochtend in elkaar zakte!
Met spoed naar Nijmegen!
Daar heeft ze ook 14 dagen al het leed meegemaakt wat jullie kleine Rens ook moest doorstaan!
Totdat er contrast vloeistof bij Mandy naar binnen werd gespoten!
Wij werden bij de dokter in het kamertje geroepen en we moesten ons op het ergste voorbereiden!
Mandy had een malrotatie!
Alles wat van keel tot vagina zat was tijdens de zwangerschap omgeklapt!
Ze gingen proberen om het allemaal goed te leggen maar wij moesten er op voorbereid zijn dat het een ingreep was die heel riskant zou zijn!
Maar zo zou Mandy het niet overleven!
Tranen met tuiten hebben we gehuild,tijdens haar 12 uur duurende operatie!
Maar om het verhaal niet te lang te maken onze Mandy leeft nog,en ging niet naar haar broertje wat wij daarvoor verloren aan een hartafwijking!
Ze blijft ons zorgenkindje omdat haar hartje nog steeds aan de verkeerde kant ligt en haar darmpjes ook nog in de lengte liggen!
Maar waarom ik nu in jullie gasten boek schrijf is de reden dat ik het niet uit kan staan dat de artsen niet eerder naar een moeder luisteren!
Hebben jullie nu niet de vraag,wat was er met onze kleine Rens gebeurt als ze eerder in hadden gegrepen???
Bij deze wens ik jullie alle kracht om hier mee te leven,want dit knulletje nemen jullie ook mee in je eigen graf!
En een hele dikke knuffel voor kleine Rens als jullie bij zijn hartje komen !
Sterkte voor de toekomst !Jeannette!

Geschreven door
jeannette op 6 september 2003 om 01:36 AMe-mailadres

Bericht
Wat een heerlijk mannetje......................
Ik heb met kippenvel zitten lezen je vraagt je af waarom zo'n klein mannetje zo hard heeft moeten vechten.
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen ik heb er geen woorden voor........................
Geschreven door
Chantal op 5 september 2003 om 3:17 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 21 januari 2010 2Berichtjes van op/voor 7 september 2004 3 4Berichtjes van op/voor 4 september 2003