MadeliefjeMadeliefjeMadeliefje

Welkom in het gastenboek van Kevin


Hieronder staan de berichten 38 tot en met 14 van de 63 berichten.
Schrijf een berichtje voor Kevin


Bericht
Lieve knul ,
Het is bijna de dag dat jij 7 jaartjes zou worden alweer ...een echt grote jongen dus ....als je er nog was geweest ,was voor jou ook de zomervakantie voorbij en ging je vandaag weer voor het eerst naar school ....groep 4 alweer ..Je broertje is overgegaan naar groep 2 dat vond hij reuze spannend ....Hij denkt vaak aan je en ondanks dat hij je niet echt gekend heeft mist hij je heel erg ...en iedere avond voor hij gaat slapen moet hij even naar buiten kijken op zoek naar jouw ster zoals hij dat zegt ..maar dat zal je wel zien he vanaf boven .Nou liefie mam gaat weer stoppen ...dikke knuffel en kus naar de sterren ...en ik kom vrijdag zeker naar je toen ...dag schattie .
Geschreven door
mama op 20 augustus 2002 om 00:20 AMe-mailadres

Bericht
Het is al erg genoeg dat je jou kind verliest. Maar als ze dan ook nog denken dat je het misschien zelf hebt gedaan. Dat is echt vreselijk. Hoe ben je ooit door die tijd heen gekomen. Ik hoop echt van harte dat je nu een leuk leven hebt kunnen bouwen zonder hem.

Bedankt voor je verhaal.
Groetjes en sterkte patricia
Geschreven door
Patricia op 4 juni 2002 om 6:53 PMe-mailadres

Bericht
wat een verhaal verschrikkelijk gewoon
wat kunnen wij tegen je zeggen?
niets anders dan heel heel veel sterkte
ik kan echt niets meer zeggen
Geschreven door
piet en cathy op 13 april 2002 om 3:55 PMe-mailadres

Bericht
Lieve Rian,

Je hebt het mijn al eens vertelt....alles over Kevin, maar toch....nu ik je verhaal hier op de site lees, grijpt het me weer aan...waarschijnlijk omdat ik nu ook een zoon heb.
Jeetje, ik heb hier gewoon met tranen in mijn ogen zitten lezen, terwijl ik toch niet een emotioneel type ben.
Ik sta versteld van jou energie, die je nog voor je andere kind(-eren)kunt opbrengen.
De manier waarop jij met het leven en overlijden omgaat is dapper te noemen!
Ik wens je veel sterkte op ieder moment dat je het moeilijkt hebt!
Ik weet dat je nog genoeg liefde hebt voor je zoon Vinnie (en de andere kids)om door moeilijke tijden heen te komen, hoe eindeloos het soms ook lijkt.
Ik hoop dat je veel met mensen erover kunt praten die hetzelfde hebben meegemaakt, dat helpt denk ik toch telkens weer een beetje alles te verwerken.....
Maar ik wil je laten weten: ik begrijp nu pas een klein beetje wat je allemaal hebt door moeten maken.....ik zou niet weten hoe ik je moet helpen, maar als jij het weet:
laat het me horen je weet m'n e-mailadres!
Geschreven door
Miriam op 7 april 2002 om 10:43 AMe-mailadres

Bericht
Lieverd wat erg te lezen wat je hebt mee gemaakt.Als of het nog niet genoeg was dat je kindje overleden is.Moet je vervolgens nog eens een martelijng onder gaan.Terwijl iedere moeder die en kindje verloren heeft al zo'n een groot schulgevoel of gevoel van onmacht heeft.Ik wens je heel veel liefs en sterkte.
Ma�ie jos�
Geschreven door
Ma�ie Jos� op 28 maart 2002 om 6:24 PMe-mailadres
Eigen website
http://energie2001.nl

Bericht
Lieve Rian.

Ik heel je verhaal met traanen in mijn ogen gelezen.
Ik moest er van huilen het raakte mij zo erg.
Ik vind het heel moedig dat je dit zo heb gemaakt.
IK wis niet wat ik zag...Weet dat Kevin nu boven op je zal wachten...Ik weet wat er door je heen gaat...Blijf er over praaten om het zo te verwerken...Ik heb dat ook gedaan naar Peter zijn dood...Praaten bij de juisten mensen...Ik ben er voor je lieve Rian..Kusjes je buurvrouw Esther
Geschreven door
Esther de Winter op 18 maart 2002 om 9:21 PMe-mailadres

Bericht
Hallo Rian..
Ik heb zojuist jou verhaal ondekt..en heb het met kippevel zitten lezen.. ik heb het koud..en wat is de wereld toch wreed !
Jij had je kindje niet mogen verliezen..dat mag niemand gebeuren.. en daarna nog er voor aangezien worden ook door justitie..
ik leef vreselijk met je mee.. en ik wens je heel veel sterkte toe meis..
Liefs.. Miranda ,Marcel, Kimberly en Shanon
Geschreven door
Miranda Karreman op 18 maart 2002 om 8:35 PMe-mailadres

Bericht
Hoe droef je ook bent,
een mooie herinnering is altijd nabij...
Geschreven door
Melanie op 3 maart 2002 om 8:08 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.kabukinetz.mynetcologne.de

Bericht
lieve moeder van kevin
ik heb met verbazing je verhaal gelezen wat heb jij nog veel moeten door maken zeg niet normaal meer.
ik kan het niet begrijpen dat je zelfs nog vast gezet bent echt belachelijk.
en wat een heerlijk mooi jochie is kevin zeg echt een poepie.
ik ben zelf ook en moeder van een dochter engeltje jo�lla,
ik wens je heel veel sterkte toe met dit zware verlies liefs van judith mama van jo�lla
Geschreven door
judith van geffen op 27 februari 2002 om 8:24 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.clubs.nl/community/default.asp?club=Mijn+Sterretje%2E

Bericht
hoi
vreselijk wat je is overkomen. En helemaal het toppunt dat je er voor hebt vastgezeten. Ik wens je heel veel sterkte.
Geschreven door
sandra op 16 februari 2002 om 9:33 PMe-mailadres

Bericht
wat vreselijk wat jouw is overkomen
ik wens je alle geluk in de wereld
Geschreven door
danielle weterings op 9 december 2001 om 8:39 PMe-mailadres

Bericht
Hoi maatje!
Tante Arrienne en ik missen je.
Onze kleine komt over 10 weekjes, maar hij/zij zal je wel gaan leren kennen.
Je blijft altijd bij ons.

Dag Apie.
Geschreven door
Gerrit. op 3 november 2001 om 09:46 AMe-mailadres

Bericht
Kevin jij was als een zonnestraal zo helder en puur.
Voor jou had ik mijn leven willen geven.
Jij was het waard zo dankbaar en zacht.
Lachte met een geluid zo mooi, mooier dan welke lied
op aarde.
Met ogjes die glinsterde als parels.
Die kleine zachte aanraking met jou.
Dat is iets wat ik nooit meer vergeten zou.

En ik weet zeker dat je ons ziet.
Daar hoog in de wolken, daar hoog in de lucht.
Met vleugels van goud.
Maar toch hebben we nog elke dag verdriet.

Een kus voor jou.
Geschreven door
Andries S. op 1 november 2001 om 11:40 AMe-mailadres

Bericht
aan de mamma van Kevin....

Ik heb met ontzetting het verhaal over Kevin en wat daarna
is gebeurt gelezen. Verschrikkelijk dat je je kindje op
zo'n manier moest verliezen,allemaal zo onzeker er blijven
dan zoveel vragen bij je hangen. En dan als de laatste
druppel eigenlijk nog van een misdrijf te worden
verdacht,het is toch te zot voor woorden. Verschrikkelijk
waar jij doorheen hebt gemoeten en vast nog moet
gaan.....Ik heb zelf anderhalf jaar geleden mijn meisje
moeten verliezen,dus weet uit ervaring wat een verdriet dat
met zich mee brengt,en hoeveel steun je dan van je omgeving
nodig hebt. Ik hoop dat je een heleboel lieve familie en
vrienden hebt die jouw kunnen helpen dit enorme verlies een
plekje te geven in de rest van je leven. Ik vond het fijn
over Kevin te kunnen lezen,

Met de allerliefste groetjes Nardie
Geschreven door
nardie mielekamp op 20 september 2001 om 01:36 AMe-mailadres

Bericht
Hoi lieve Rian,

Ik ken jouw verhaal al van Kevin, van LE.
Maar ik wilde ook even je boekje tekenen.
Ik vind het zo erg voor je dat je op zo manier je kind
moet vinden. Meggie* is in het ziekenhuis overleden, op een
zondag, maar de planning was dat ik haar die maandag
daarop, op zou halen want ze mocht mee naar huis.
Ik weet niet wat ik had gedaan als ik haar dus maandag in
haar bedje had gevonden.
En dat verhaal van de justitie is natuurlijk helemaal erg!!

Lieve groetjes,
Annemarie
Mams van Meggie*
Jimmy en Matthew.
Geschreven door
Annemarie van Velzen op 1 september 2001 om 9:39 PMe-mailadres

Bericht
Hallo Rian,
Ik had je verhaal al gehoord op chat.
Maar door het nu hier nog een keer te lezen gaan weer je
haren recht overeind staan.
Maar ik hoop dat je nu de rust heb gevonden om te gaan
verwerken dat Kevin niet meer is waar jij hem zo graag zou
willen hebben.
Lekker bij jou.
Maar vergeet niet dat daar waar onze engeltjes zijn geen
pijn en verdriet meer is.
Tonnie van Aar
mama van Michelle* en Helma*
Geschreven door
Tonnie van Aar op 23 augustus 2001 om 08:53 AMe-mailadres

Bericht
Lieve Kevie ,

Morgen zou je 6 worden een hele jongen al weer je zou naar
groep 3 gaan alweer ..Ik wil zo graag een kadootje voor je
kopen een traktatie maken je koppie zien als je s'morgens
wakker word .Maar het mag niet zo zijn ...Lieverd mamma
mist je iedere dag een beetje meer en houd zoveel van
Zoveel verdriet zoveel pijn ..er zijn van die dagen dat ik
bij je wil zijn,Lieve schat je gaat altijd mee in mijn
hart .Hele dikke knuf en een eeuwige kus van je mamma die
je zo mist
Geschreven door
Mamma op 22 augustus 2001 om 4:06 PMe-mailadres

Bericht
Lieve kevin
al heb ik je nooit gekend
we zullen je nooit vergeten
dit gedichtje vond ik op internet
het zegt alles wat ik zeggen wil

Als sterren konden spreken
als sterren konden zien
Zouden jullie dan heel eventjes misschien
naar ons willen zwaaien
en twinkelen als groet,
Zodat wij hier beneden,
weten ... hoe het zonder jullie verder moet!

Lieve Kevin vergeten zullen we je niet
donderdag had je je 6e verjaardag moeten vieren
dan branden we speciaal een kaarsje voor jou
dikke knuffel Jootje (Jolanda) mamma van
Dani�lla, Amy&*Rachel, Beau, Fay en Leah Tijssens

Geschreven door
Jootje (Jolanda)*Rachel's mamma for ever op 20 augustus 2001 om 00:03 AMe-mailadres

Bericht
Als ik,

Als ik de zon was
kon ik mensen een beetje warmte geven.

Als ik een vogel was
kon ik de mensen in gedachten laten zweven.

Als ik een bloem was
schonk ik iedereen een lach.

Als ik de maan was
mooie dromen in de nacht.

Als ik de zee was
spoelde ik alle stranden schoon.

Maar ik ben een mens
niet zo bijzonder, slechts heel gewoon.
Geschreven door
katohya op 9 juli 2001 om 10:07 AMe-mailadres
Eigen website
http://www.falco.tvheaven.com

Bericht
wat een lieve en mooie knul kevin.
ik wens u heelveel sterkte met dit grote verlies.
hier schieten woorden te kort voor.
met tranen heb ik uw verhaal gelezen.
ik ben zelf moeder van kasper 9 jr colin 7 jr
(leukemiepatientje) en *naomi*27-6-97
heel veel sterkte met dit grote verlies van deze kanjer
Geschreven door
monique op 2 juni 2001 om 9:33 PMe-mailadres

Bericht
het eerste wat ik zeggen wil is dat tranen in mijn ogen heb
staan dat zo iets mogelijk is.
Dat wat je over komen is met je zoon is heel erg
Maar het ergste vindt ik wat er na gebeurt is.
Ik kan er echt niet bij dat zoiets mogelijk is in onze
wereld.

Ik hoop dat het je gelukt is om er mee te leren leven
wat mij haast niet mogelijk lijk omdat je denkt ik
dagelijks hier aan denkt of mee geconfronteerd wordt.

Wij zijn een gezin van 5 personen
marcel(papa) monique(mama) danielle jessica en maarten

Jessica is overleden naar haar geboorte.
Monique was 28 weken zwanger en toen zijn danielle en
jessica geboren .
danielle woog 826 gram en 33 centimeter lang en jessica was
1680 gram en 38 centimeter lang.
Wij hebben jessica laten onderzoeken naar de oorzaak van
overlijden.
Op de dag dat monique uit het radboudziekenhuis ontslagen
was is de crematie van jessica geweest.
Toen de urn thuis bij ons was leek het dat we alles weer
compleet hadden, en probeerden we ons leven weer op tepakken
Totdat we hoorden dat er in het radboudziekenhuis vreemde
dingen gebeurden.
Bij ons is nu de grote vraag wat hebben ze met jessica's
lichaam delen gedaan.
We moeten er op rekenen dat we maar (het klink erg bot)
een halve jessica gecremeerd hebben en bij ons hebben.

Danielle is door haar vroeggeboorte motorisch gehandicapt
en kan niet praten lopen ect.
We wisten dat ze een verhoogte kans had op aanvallen.
We zijn afgelopen week op ons verzoek weer in het
ziekenhuis geweest om alweer een eeg scan temaken.
Danielle heeft nu namelijk vrij continu lichte aanvallen
Het begon twee jaar geleden met het doelloos voor haar uit
staren circa 2 a 3 minuten zonder dat je met danielle
contact kon krijgen.
Maar nu zijn de aanvallen sinds twee maanden heviger
geworden.
Ik hoop dat ze hier danielle aan kunnen helpen.
Maar dat horen we nog van de kinderarts.

Wat ik ook zeggen wil is dat ik je pagina heel mooi vindt.
En dat je leven ondanks het verlies van je lieve schat
met enige vreugde verder gaat.

groetjes marcel
Geschreven door
marcel rutjes op 28 april 2001 om 11:04 PMe-mailadres

Bericht
Hoi het spijt me heel erg dat je je zoon hebt verloren Ik
weet een beetje hoe je je voelt Ik heb m'n zoon nooit
gekent maar hij heeft wel 7 maanden in m'n buik gezeten Je
kind verliezen is het ergste wat je kan overkomen.Heel veel
sterkte met dit grote verlies.Danielle
Geschreven door
danielle (17 jaar) op 28 april 2001 om 10:23 PMe-mailadres

Bericht
hoi kleine kevin
nou ja klein je bent nu al een hele knul
vandeweek is het de dag dat jij opeens je familie verliet
ik ben mischien een beetje vroeg maar moet veel aan je
denken, doordat die fatale dag steeds dichter bij komt ,als
ik bij quincy ga kijken moet ik ook ff langs jouw mannetje
lieve familie van kevin heeeeeeeeeel veeeeeeel sterkte
aankomende 28ste
niet dat niet iedere dag zonder kevin erg is maar dit is
een dag met een duidelijk rouwrandje

Geschreven door
danielle op 25 april 2001 om 9:51 PMe-mailadres

Bericht
Ongelofelijk dat ze een moeder zo kunnen vernederen
ik hoop dat je een beetje rust gevonden hebt

ben zelf moeder van 4 kinderen ons vierde kindje is na 8
maanden overleden aan wiegedood zeggen ze

Hoe kunnen zij nu bepalen dat jouw kind gestikt is
hoe kun je dat zien
kun jij mij hier misschien mee helpen want wiegedood of
stikken ik weet het verschil niet meer

veel lieve groetjes

Melika
Geschreven door
Melika op 29 maart 2001 om 10:30 PMe-mailadres

Bericht
lieve jongen dit dit is mijn allereerste mailtje en die
gaat naar jou. ik mis je nog iedere dag,ben nog steeds
trots en stapel op je.knuffel jouw oma.
Geschreven door
oma op 23 februari 2001 om 10:42 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 4 februari 2010 2 3Berichtjes van op/voor 9 februari 2001

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 4 februari 2010 2 3Berichtjes van op/voor 9 februari 2001

Schrijf een berichtje voor Kevin

Ga naar het verhaal van Kevin