SneeuwklokjeSneeuwklokjeSneeuwklokje

Welkom in het gastenboek van Anke


Hieronder staan de berichten 69 tot en met 45 van de 94 berichten.
Schrijf een berichtje voor Anke


Bericht
Lief klein meisje van me...

Vo wordt morgen begraven, zou jij goed voor hem willen zorgen hierboven? En hem goed opvangen?
Ik mis je zo erg, mijn engeltje. Al mijn gevoelens van toen jij stierf komen terug boven. Niet alleen bij mij, ook bij papa en Britt.
Britt zei dat Vo bij zusje was.... en toen hadden mama en papa nog niet gezegd dat Vo dood was. Heb jij haar dat misschien ingefluisterd, lieve schat?

Ik hou van je, mijn eerstgeborene....

Dikke kus
Mama
Geschreven door
Mama op 27 mei 2005 om 10:56 AMe-mailadres

Bericht
Ook ik heb net jullie trieste verhaal gelezen. Ook al is het nu twee jaar geleden. Er heeft me toch wel iets extra aangegrepen in jullie verhaal. Jullie spraken over het vlindertje dat jullie alle dagen zien.
Ik ben sinds 22-02-2005 voor de vierde keer mama geworden. En al van in het begin van mijn zwangerschap noemde ik haar mijn vlinderke. Zelfs op het geboortekaarte heb ik door mijn oudste dochter een vlinderke laten tekenen.
Ik weet niet of jullie hier iets aan hebben maar ik wou het toch even kwijt. Het had me zo aan gegrepen.
Heel veel sterkte nog en nog heel veel geluk met britt.
Geschreven door
cindy op 26 april 2005 om 8:44 PMe-mailadres

Bericht
Woensdag is het alweer 2 jaar geleden dat we afscheid van je namen. Men zegt dat men niet kan missen wie men niet kent, maar hoe kan men iemand niet kennen als het spiegelbeeld springlevend rondhuppelt??????? Anke, wij missen je dagelijks en al slijt het verdriet en al houdt ons verstand ons voor dat leven voor jou gelijk zou hebben gestaan met lijden, vergeten kunnen we je niet en dat willen we ook niet. Probeer van waar je ook bent, je ouders een beetje steun te geven.
kusjes,
oma en bompa
Geschreven door
Oma en Bompa op 20 april 2005 om 7:39 PMe-mailadres

Bericht
lieve ouders van britt en anke.
ik las jullie verhaal met kippenvel en met een brok in mijn keel.
ik vind het een heel verdrietig verhaal.
maar ik wens jullie veel geluk met briit.
probeer het verlies van anke een plaats te geven.
doe dit vooral met het hele gezin.
ik wens jullie ook gods zegen toe.
groetjes van sita
Geschreven door
sita op 20 maart 2005 om 6:50 PMe-mailadres

Bericht
Lieve schat van me...

gisteren had mama het moeilijk. We waren aan het eten en ineens moest ik wenen. Britt stopte met eten, keek me verdrietig aan en wreef met haar handje over mijn wangen terwijl ze mama zei. Ik vond het echt zo lief dat ze me wou troosten. TOen ik haar vroeg of ze je miste zei ze "ja, anke weg" en ze trok een lipje.
Ze kent je dus nog en ziet je, net zoals je mama en papa, heel graag.

We missen je, ons lief engeltje...

Kusje,
mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 7 maart 2005 om 1:06 PMe-mailadres

Bericht
Lieve schat van me,

het heeft weer eens gesneeuwd. Straks komt mama naar je toe om foto's te maken van je grafje in de sneeuw.
Ik mis je lieve meid
en papa en Britt missen je ook.
Als ik je zusje vraag waar je bent zegt ze "weg" en ze trekt een verdrietig gezicht...
maar je zult ook wel al gezien hebben dat ze je elke keer als we langskomen een kusje komt geven...
we zien je allemaal even graag...

dikke kus
mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 3 maart 2005 om 12:36 PMe-mailadres

Bericht
hoi anke en dominic, vreselijk jullie verhaal, ook ik ben mijn 1e verloren, dus ik weet hoe het is.ik heb alleen een kleine tip voor jullie, je zegt dat je de laatste echo foto van anke* op een kastje hebt staan, maak er een kopie van, want met de loop der jaren vervaagd de opname op echo-papier, en dan ben je de foto kwijt...
ik hoop dat jullie hier wat aan hebben
Geschreven door
chantal op 26 januari 2005 om 2:39 PMe-mailadres

Bericht
Dag lieve schat,

't is al een tijdje geleden dat mama nog iets bij je heeft geschreven he...
't is ook heel druk geweest, met die verhuis...
Maar vandaag hebben mama en papa een heel mooi kadootje gekregen van jou en je zusje...
Dikke merci, lieve schat......................

mama ziet u graag
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 19 december 2004 om 5:40 PMe-mailadres

Bericht
Dag Anke,
Je mama en papa en je zusje Britt zijn dit week-end verhuisd. Dat was een heel gedoe, maar het grootste pluspunt aan die hele verhuis is dat ze nu allemaal wat dichter bij jou zijn komen wonen. Kun je ze wat makkelijker bezoeken, hoef je niet zo ver te vliegen.
xxx
Geschreven door
Oma op 28 september 2004 om 8:17 PMe-mailadres

Bericht
Lieve schat van ons...

vandaag zouden we je film zien

zouden we

maar deden we niet... er was blijkbaar een vergissing gebeurd, ze hadden de verkeerde film opzij gelegd, jouw film vinden ze niet... misschien is hij zelfs nooit gemaakt omdat het allemaal zo hectisch was toen mama de operatie onderging...

ik heb je gemist lieve schat

ik mis je nog steeds

ik hou superveel van je!!!!

hele dikke kus

mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 16 augustus 2004 om 7:34 PMe-mailadres

Bericht
Lieve ouders van Anke* en Britt.
Ik heb alles gelezen over jullie beide meisjes en weet nu niet wat ik schrijven moet.
Een ding hoop ik van ganser harte, dat Anke nu speelt met mijn kleine Meisje* en met al die andere kindjes, die ons zo vroeg moesten verlaten en die zoveel heimwee hebben achter gelaten.
Ze mogen nu metelkaar vlinderen om elkaar heen en om ons heen.
Veel liefs en sterkte van: Nies
Geschreven door
Nies op 13 juli 2004 om 6:52 PMe-mailadres
Eigen website
http://geen.

Bericht
Lieve, lieve Anke,

een hele gelukkige verjaardag, kleine meid van ons...
we missen je zo...

we houden van je!!

superdikke knuffel en heel veel kusjes van
mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama, papa en Britt op 13 juli 2004 om 4:09 PMe-mailadres

Bericht
Lieve ouders van Britt en Anke,
O ik begrijp zo wat jullie voelen,en het is vreselijk als mensen zeggen,je hebt toch een dochter,maar jullie hadden zo verwacht om twee van die lieve meisjes groot te zien worden.
Maar lieve ouders,het geluk mocht niet helemaal er zijn voor jullie,maar die lieve kleine Anke zal als engeltje van uit de hemel altijd bij jullie zijn,en er voor waken dat het met jullie en Britt goed gaat,ik zelf heb als moeder mijn dochter verloren van 27 jaar met de geboorte van haar lief dochtertje Eline,Eline is nu vier jaar en een pracht kind dat veel op haar mama lijkt,lieve ouders als je naar Britt kijkt,dan zie je ook een evenbeeld van Anke,en dan denk je maar heel veel aan de mooie dingen die Anke jullie heeft willen geven,
Veel sterkte en kracht.
liefs van Annie
Geschreven door
Annie Kanzler op 13 juli 2004 om 01:28 AMe-mailadres

Bericht
Ik heb jullie website met tranen in de ogen gelezen. Het lijkt zo sterk op het onze, ik weet dus hoeveel pijn dit alles doet.
Onze tweeling werd prematuur geboren: twee schatten van meisjes! Lies en Nele.
Net toen wij na 5 weken dachten dat ze buiten gevaar waren ging het mis met Nele. Ik mis haar verschrikkelijk en weet nu bijna een jaar later nog geen blijf met mijn verdriet.
Alleen aan ons Liesje kan ik me optrekken terwijl ik ook dan het gemis aan haar zusje voel en de onmachtige vraag waarom. Ik kan mij inbeelden dat jullie die gevoelens wel kennen en wil jullie oprecht veel steun toewensen.
Groetjes,
Charlotte
Geschreven door
Charlotte Van Allemeersch op 9 juli 2004 om 3:59 PMe-mailadres

Bericht
Anke,

mijn liefste engeltje,
Binnenkort wordt je zusje al 1 jaar.
Al zo lang is zij ons bengeltje,
maar spijtig genoeg ben je niet meer bij haar...

Wel in ons hart, voor eeuwig en altijd,
maar niet voor de buitenwereld,
dit tot onze grote spijt.
't Is soms zo moeilijk, die wereld...

Soms verga ik van de pijn...
Mis ik je zo ontzettend hard...
Zou ik zo graag bij je willen zijn...
en dat snijdt dwars door m'n hart...

Want ik weet dat ik zonder je verder moet.
Ik moet me sterk houden voor je zus.
Nooit zal ik je kunnen kussen op je snoet,
daarom krijgt Britt dan een extra dikke kus...

In Britt's ogen zie ik jou
en ook al heb ik je niet lang gezien,
weet dat ik ontzettend veel van je hou
en dat ook jij een plaats hebt in ons gezin...

Jij bent en blijft mijn kleinste meid.
Jij hoort bij ons allemaal,
van nu tot in der eeuwigheid.
Want jij bent een deel van ons levensverhaal...

dikke knuffel,
mama
Geschreven door
mama op 30 juni 2004 om 12:46 PMe-mailadres

Bericht
Hey,heb de moed gevonden om jullie verhaal te lezen.
Vind het heel moedig van jullie dat jullie deze pagina zo verfraaid hebben.
We denken nog vaak aan Anke terug en ik hoop dat jullie weten dat wij er zijn ook om naar jullie te luisteren.
groetjes tante Melissa en peter Erik
Geschreven door
Melissa op 14 juni 2004 om 5:28 PMe-mailadres

Bericht
Lieve lieve schat!!!

we mogen de film zien van de operatie!!!!
mama en papa zijn echt superblij!!!!
We weten dat we jou op die film zullen zien sterven, maar daar kunnen we dan ook zien, hoe sterk jij was en hoe veel je van je zusje hield, zo veel dat je zelfs je eigen leven voor haar wou opgeven!!!
Op die film ga je van mijn buik recht naar mijn hart...

ik zie je graag, prutske!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 26 mei 2004 om 10:47 AMe-mailadres

Bericht
Dag schattebol,

't is al effe geleden dat ik hier nog heb geschreven, maar ik ben je echt niet vergeten hoor!!!
mama heeft nu ander werk, nog 3 weken bij HOBO werken en dan gaat mama bij Toyota werken. Daar zal ik meer centjes verdienen en kunnen mama en papa een huisje bouwen waar we samen met je zusje kunnen gaan in wonen.
ik heb nog eens een gedichtje voor je geschreven


Anke en Britt
een duo met pit...
Zo had het kunnen zijn,
maar Anke bleef voor altijd klein.

Anke koos voor een plekje tussen de sterren
hoog daarboven, heel verre...
Van daar kijkt ze over ons uit
en trekt van tijd tot tijd een rare snuit
als ze haar zusje hier bezig ziet.
Tja, Britt is soms echt kierewiet!
Ze is echt een zotte doos,
misschien dat ze daarom voor een leven bij ons koos?

Het had zo mooi kunnen zijn...
Waarom doet het toch zo'n pijn
2 kinderen te moeten scheiden,
immers, scheiden doet toch leiden????

Waarom onze meisjes niet bij elkaar kunnen vertoeven
zullen we nooit weten, maar zouden we dat hoeven?
Niemand kan z'n eigen weg voorspellen
waarom zouden we onszelf dan blijven kwellen?

Ook al is Anke niet meer hier bij ons
Ze is wel degelijk van ons
Ze blijft onze eerstgeborene
zij, als eerste uitverkoren...
Gelukkig hebben we Britt wel bij ons
Zij is ook degelijk van ons
Ze zijn voor altijd onlosmakend verbonden
zo puur en ongeschonden...

Anke en Britt,
ze blijven onze tweeling tot in der eeuwigheid
ook al zijn we Anke voorlopig even kwijt...

Ik hoop dat je het mooi vindt, schatje!!

we missen je!!

dikke kus van ons 3
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 24 mei 2004 om 3:10 PMe-mailadres

Bericht
Lieve schat,

vandaag ben je al een jaar dood, vind het zo raar dit op te schrijven... dood... 't is echt voor altijd...
ik mis je, mijn meisje!!
ik wou dat ik je terug in mijn armen kon houden. Alles wat we verleden jaar hebben meegemaakt komt nu weer terug voor ogen als een film... Alleen lijkt het in die film of ik het niet zelf meemaak, maar helaas heb ik het wel zelf meegemaalt en is het allemaal geen film, je bent er echt niet meer, lieve meid...
Britt kan staan, sinds vandaag kan ze zichzelf in haar bed en park rechttrekken, dus je zusje doet het heel erg goed.
Merci dat je jezelf hebt opgegeven voor haar, want doordat jij zo moedig was om te gaan, heb je je zusje alle kansen gegeven, die ze dan ook helemaal benut.
Ik ben trots op je, Anke!!!

Mama mist je zo fel... en papa en Britt ook natuurlijk en waarschijnlijk nog andere mensen ook, maar het voelt soms aan alsof ze niet meer over je durven of willen praten en dat doet mama heel erg veel pijn...

mama heeft gisteren nog een gedichtje voor je geschreven:

Anke
1 jaar geleden vielen we in een diep gat
1 jaar geleden schoof de grond onder ons weg
1 jaar geleden wilde ik niet verder leven

maar nu,
1 jaar later hebben we nog Britt, die ander schat
1 jaar later is zij het die haar eerste woordjes zegt
1 jaar later geloof ik weer volop in het leven

Schatje,
over 100 jaar zal ik nog altijd aan je denken
over 100 jaar zal ik nog altijd van je houden
maar over 100 jaar zal ik je nooit meer hoeven missen
want dan, lief engeltje,
dan zijn we voor altijd bij elkaar...

We houden van je, ANKE!!!!

superdikke kus van mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
papa
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 27 april 2004 om 6:27 PMe-mailadres

Bericht
Lieve schat,

gisteren had mama het zo moeilijk!! Toen was het precies een jaar geleden dat de dokter ons vertelde dat je heel erg ziek was. Mama heeft heel hard moeten wenen, maar papa is toen Britt gaan halen en zij heeft mama getroost...
Gelukkig heb ik je zusje nog, maar ik mis jou toch ook hoor, mijn klein, lief engeltje...

Anke,
mijn meisje,
ik mis je,
ik hou van je,
engeltje...

Dikke kus van mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
Mama op 26 april 2004 om 1:54 PMe-mailadres

Bericht
Dag mama en papa van Anke* en Britt,

heb net jullie verhaal gelezen, wat een verdriet, komt eruit dit verhaal, het geluk dat jullie Britt mocht blijven leven, en dat jullie Anke* een engeltje werd.
Lieve Anke, je mag trots zijn op jouw ouders hoor, dat ze zo'n mooie pagina voor jou hebben gemaakt. Pas je goed op jouw papa, mama en je zusje? Vast wel he!
Lieve anke, als je onze lennart* daar boven bij de engeltjes ziet, wil je dan tegen hem zeggen dat wij hem ook heel erg missen.

~xxx~in de wind,

groetjes van nancy, mama van Lars, Lennart* en Lindsay
Geschreven door
Nancy op 20 april 2004 om 11:47 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/LennartP

Bericht
Hallo lieve mensen, toen ik jullie verhaal las was het net alsof het mijzelf betrof. Wij hebben exact hetzelfde met onze tweeling dochters meegemaakt als jullie en wij weten dan ook precies wat er in jullie omgaat. Weg ermee met al die goedbedoelde opmerkingen van "wees blij dat je er nog 1 hebt". Degene die dit zegt is in mijn ogen nog zelf geen vader of moeder anders zeg je zoiets niet. Wat een prachtige meid is Britt en Anke was ook een prachtmeisje!!
Heel veel sterkte. Groetjes Sandra Bolhaar
Geschreven door
Sandra Bolhaar op 14 april 2004 om 8:38 PMe-mailadres

Bericht
wij leven ontzettend met je mee want wij hebben ons lieve broertje verloren jezus neemt dit kind tot zijn eigen kind enzoals jullie dat willen en anke blijf voor altijd in jullie hart en hij zou altijd bij jullie blijven veel sterkte rhonda en beaudine
Geschreven door
rhonda en beaudine op 9 april 2004 om 10:03 PMe-mailadres

Bericht
Geluk is iets dat niet tastbaar is

Ik ben gelukkig
Want ik heb werk
Ik ben gelukkig
Want ik voel liefde elke dag
Ik ben gelukkig
Want ik kan zien, ruiken,
voelen en horen
Ik ben gelukkig
Ik kan nieuwe bloemetjes zien ontluiken
En mijn dochters werden geboren.

Maar ben ik echt gelukkig?
Wat is gelukkig zijn?
Tevreden zijn met wat je hebt?
Of de ontevredenheid met wat je niet hebt de bovenhand
laten nemen?
Waardoor je ongelukkig wordt?

Ik ben ongelukkig
Want ik doe mijn werk niet zo graag
Ik ben ongelukkig
Want ik mis de liefde van mijn eerste dochter
Ik ben ongelukkig
Want ik zie slecht, ben verkouden,
Ben te dik en mijn oor is ontstoken
Diezelfde bloemetjes zullen weer verwelken
En mijn eerste dochter stierf in mijn buik.

Het leven is een eeuwige opvolging van gelukkig zijn
en ongelukkig zijn
Van tevreden zijn met wat je hebt
En ontevreden zijn met wat je niet hebt
En toch lukken we er in om redelijk gelukkig te zijn
Met alles wat we hebben
En alles wat we moeten missen

Leven is niet gemakkelijk.

ik mis je lieve schat
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 28 maart 2004 om 4:58 PMe-mailadres

Bericht
Waarom?

Niemand weet waarom
Er mensen sterven
Niemand weet waarom
Ze moeten gaan
Niemand weet waarom
Er kinderen sterven
Niemand weet waarom.
Waarom mogen ze niet blijven bestaan?

Niemand weet waarom
We niet voor ze mogen zorgen
Niemand weet waarom
We er niet voor hen kunnen zijn
Niemand weet waarom
Niet gisteren, niet vandaag, niet morgen
Niemand weet waarom.
Waarom doet het toch zo'n pijn?

De enige reden die mij aanvaardbaar lijkt
Is het houden van mijn kleine meid
Onvoorwaardelijk
Van nu tot in der eeuwigheid

Hele dikke kus van mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 28 maart 2004 om 4:58 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 12 juli 2024 2 3Berichtjes van op/voor 28 maart 2004 4Berichtjes van op/voor 10 december 2003