Stichting Lieve Engeltjes

SneeuwklokjeSneeuwklokjeSneeuwklokje

Welkom in het gastenboek van Anke


Hieronder staan de berichten 44 tot en met 20 van de 94 berichten.
Schrijf een berichtje voor Anke

Bericht
Vlindertje

Een vlindertje
Met vleugeltjes van goud
Is een vlindertje
waar iedereen van houdt

Een vlindertje
Zo klein en zo broos
Is een vlindertje
Waar ik voor koos

Een vlindertje
Dat vliegt in de lucht
Is een vlindertje
Dat liefde in mijn leven zucht

Een vlindertje
Zo klein en zo broos
Is een vlindertje
Waar ik vol liefde voor koos

Dat vlindertje
Heeft een naam
Het is Anke
En zal altijd in onze harten blijven bestaan.

Dikke kus van Mama, Papa en Brit
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 28 maart 2004 om 4:57 PMe-mailadres
Bericht
Beste Anke,

Ik ben heel lang bezig geweest om te proberen iets te schrijven aan jullie. Maar er zijn gewoon geen woorden voor. Het enigste wat ik kan zeggen is dat ik het verschrikkelijk vindt voor jullie wat jullie mee hebben moeten maken. Heel veel sterkte met het verwerken van jullie verlies, en dat jullie heel veel geluk mogen beleven aan jullie dochter.
Geschreven door
Saskia op 16 maart 2004 om 00:06 AMe-mailadres
Bericht
Wat een hartverscheurend verhaal ! Ik heb jullie leren kennen als hele lieve warme mensen op het LE weekend in Miezenbortel . Ik zie jullie verdriet en machteloosheid voor me als ik mijn ogen dicht doe...

Zouden onze Luna en jullie Anke elkaar kennen in die andere dimensie ?

Ik kan ff niet meer schrijven want ik word te emotioneel door al dat verdriet en het gemis...van jullie en onze baby...

Groetjes papa Jaap
Geschreven door
Jaap ( papa van Luna *) op 15 maart 2004 om 4:12 PMe-mailadres
Eigen website
http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/LunaK/
Bericht
Dag Anke,lief engeltje.
Wat heb je een dappere mamma en pappa!
Bescherm jij ze vanuit het hiernamaals maar goed, en ook je kleine zusje Britt.

En lieve pappa en mamma.
Wat vind ik jullie moedige mensen om jullie verdriet en blijdschap te delen met velen.
Anke blijft altijd deel uitmaken van jullie gezin, ze is in jullie harten altijd aanwezig.
Ik wens jullie een vredig en gelukkig leven, met Britt aan jullie zijde en Anke in jullie hart.

Liefs,Meia.
Geschreven door
Meia op 14 maart 2004 om 3:38 PMe-mailadres
Bericht
Hoi ik heb julie verhaal gelezen en ik krijg er echt kippevel van.Ik wil jullie bij deze nog wel condoleren met het verlies van jullie dochter Anke.Britt is een mooie dochter waar jullie erg trots op kunnen zijn.Ik hoop echt van harte dat je ooit die film mag zien.Ik vind dat het ziekenhuis dat moet doen dan verdienen jullie echt.Ik hoop dat jullie inmiddels het al gezien hebben en zo niet ik zal voor jullie duimen.Als het kan houd me op de hoogte ik leef met jullie mee dikke knuffel voor jullie en jullie dochtertje Diana.
Geschreven door
diana op 7 maart 2004 om 3:12 PMe-mailadres
Bericht
Lieve schat,
mama heeft voor jou een gedichtje geschreven dat ze waarschijnlijk ook in het gedichtenboekje van Lieve Engeltjes zullen opnemen.

Anke,
Onze kapotte engel...
Onze lieve kleine bengel...
Waarom doet leven zonder jou zo'n pijn?
Waarom kon je niet voor altijd bij ons zijn?
Gelukkig hebben we je tweelingzusje Britt
't Is echt een schattig meisje met veel pit
Maar ook zij mist je elke dag
en wij zien jou steeds in haar lach...
Als ik met Britt voor de spiegel ga staan
kan ik het niet laten, komt er telkens een traan...
Want dan zie ik wat er had moeten zijn
en dat doet altijd zoveel pijn...
Britt is jouw spiegelbeeld,
maar Britt is niet jouw evenbeeld.
Jullie zijn beiden zo uniek
en dat vinden wij juist zo sjiek...
Anke, voor altijd straal jij als een sterretje in de lucht...
terwijl Britt tot het eind van onze dagen liefde in
ons leven zucht...

ik hou van je, mijn kapotte engel
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 5 maart 2004 om 12:46 PMe-mailadres
Bericht
lieve lieve schat!!!

je grafsteentje staat er eindelijk. Het is zo ontzettend mooi geworden en helemaal alleen voor jou ontworpen door mama en papa.
Mama heeft het vlindertje dat er op staat zelf voor jou getekend.
Lieve schat, ik denk wel dat je gezien hebt dat mama er bij was toen ze de steen hebben geplaatst, zo kon mama goed in de gaten houden dat het allemaal goed gebeurde, maar alles is perfect gegaan.
Nu moet mama je steentje nog "inrichten", ga seffens naar de blokker om steentjes te halen om tussen de plantjes in je hartenbloembakje te strooien. Heb ook al een mooi engelvlindertje dat er bij komt te staan. Dat zullen we zaterdag allemaal komen doen.
Ik mis je mijn engeltje.... ik zie je graag
Je zusje kan al alleen zitten!! ze doet het echt goed hoor, 't is een flinke meid, maar ik vind het spijtig dat ik jou niet meer heb. Ach, we proberen er het beste van te maken he...

hele hele hele dikke kus van mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 5 maart 2004 om 12:42 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Anke

Ik ben een "onzichtbare" mama van een tweeling. Ricardo Bram* en Alessandra* geboren na een zwangerschap van 25 weken en 1 dag. Ik mis ze ontzettend. Maar ik weet zeker dat jullie het met z'n drietjes en alle andere engeltjes naar jullie zin hebben daar boven. Wij missen jullie allemaal ontzettend en jullie zullen altijd in ons voortleven.

Heel veel liefs,
Linda Demuru
Geschreven door
Linda op 1 maart 2004 om 11:36 PMe-mailadres
Bericht
Lieve mama en papa van Britt en *Anke,

Ik heb met ontroering jullie verhaal gelezen.
Het lijkt me heel erg 'dubbel' als het ene kindje het wel mag redden en het andere niet.
De vreugde en het verdriet, ze staan niet in verhouding tot elkaar ...
Ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken van het verdriet om *Anke.

Veel liefs van Celia
Geschreven door
Celia op 24 februari 2004 om 6:17 PMe-mailadres
Bericht
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met het verlies van Anke. Ik hoop dat het een plaatsje in jullie leven gaat krijgen, en dat britt met liefde aan haar zusje zal terug denken.
Anke is bij onze Robin*, hij is op 18 april 2003 geboren nadat bleek dat hij in mama's buik reeds was overleden.
Geschreven door
Petrie op 5 februari 2004 om 4:40 PMe-mailadres
Bericht
Ik heb je chat gelezen en Tranen in mijn ogen had.Ik weet wat je voeld,ben zelf een kindje verloren met de negen maande oud.Een verlies dat je nooit meer vergeet.Carla was haar naam.Zei is gestorven aan leukemie.
Wees sterk voor je zelf en geniet van je ander kindje.
Liefs Regina.
Geschreven door
Regina v/d Heijden op 1 februari 2004 om 4:38 PMe-mailadres
Bericht
Dag Anke,
Graag schrijf ik in jouw gastenboek. Wat ben je een mooi kindje en wat een mooi en ontroerend verhaal over jouw veel te korte leventje. Je hebt een prachtige pappa en mamma die met zoveel liefde over zo'n verdrietige gebeurtenis kunnen schrijven. En als je een ander wit vlindertje tegenkomt, dan is dat misschien wel mijn Emma, wil je haar dan een kusje van mij geven?
Heleen

Aan de ouders van Anke en Britt,
Jullie wil ik bedanken voor het delen van jullie verhaal. Ook zo mooi in het Vlaams. Zo liefdevol en openhartig, vaak denken mensen alleen maar over het levende kindje dat ik "verloren" heb maar vergeten dan dat ik een dood kindje gekregen heb en dat dat dode kindje nog iedere dag aanwezig is in mij en dat ik dat ook zo wil houden. Mooi dat jullie zo'n lief herinneringshoekje hebben en dat ook de opa's en oma's en andere familieleden de herinnering aan Anke nog dagelijks koesteren. Gniet van jullie twee meisjes, van allebei op een andere speciale manier!
groet van Heleen
Geschreven door
Heleen op 30 januari 2004 om 12:20 PMe-mailadres
Bericht
beste ouders van Anke en Britt

ik heb jullie verhaal gelezen en het is allemaal zo herkenbaar. Wij hebben hetzelfde meegemaakt en nu twee -bijna drie jaar- later doet het nog altijd even veel pijn. De pijn wordt wel anders, iets draaglijker, maar hij blijft. In augustus ben ik bevallen van twee dochters Jeanne en Louise. Een ééneiige tweeling. Na een probleemloze zwangerschap van 29 weken braken zonder enige aanleiding mijn vliezen. een dag later zijn de kindjes geboren maar Louise heeft het niet gehaald. Zij is dood geboren. Jeannen had een moeilijke start en na 63 dagen op neonatologie mocht zij eindelijk mee naar huis. Ondertussen is zij een vrolijke peuter van 2.5 jaar en alles gaat voorlopig goed.
Geen dag gaat er voorbij dat ik denk : had ik er maar twee gehad. Jeanne zien opgroeien doet me deugd maar is tegelijkertijd heel pijnlijk omdat ik er telkens mee gecronteerd wordt.

Ik vind dat jullie alles zo goed kunnen beschrijven, ik vind me er helemaal in terug.

Ondertussen hebben wij er nog een zoon bijgekregen. Hij is nu net 1 jaar geworden.

Het leven gaat verder, maar het niet gemakkelijk.

Veel moed en sterkte,
Ik ben 'blij' eindelijk eens een gelijkaardig verhaal te kunnen lezen

groetjes
anouska
Geschreven door
bultinck anoushka op 27 januari 2004 om 11:02 PMe-mailadres
Bericht
een heel droevig verhaal, dat een klein beetje goed afloopt
maar ik weet zeker anke zal steeds in jullie hart blijven voortleven. ik wens jullie verder heel veel geluk en geef al jullie liefde aan kleine britt
Geschreven door
lut op 20 januari 2004 om 9:39 PMe-mailadres
Bericht
Liefste Anke,
Ik wil gewoon even zeggen dat uw zusje het heel goed doet ze lacht heel veel maar ik zie dat ze u ook mist zoals wij allemaal doen. Ge zult altijd in mijn hartje een speciale plaats hebben net zoals u zusje. Ik heb de moet nog niet gehad om tot bij u te komen, maar met u verjaardag breng ik u een bloemetje met een beertje dat beloof ik u;
Ik weet dat mijn nicht (uw mama) en domenick (uw papa) hier heel veel steun aan hebben en daarom schrijf ik ook deze brief aan u en uw ouders en uw zusje. ik ben er wel niet goed in maar het lukt me toe en beetje.
We zullen je wel nooit zien opgroeien maar in mijn gedachten zie ik je iedere avond voor ik ga slapen en daar zie ik je ook groeien en je bent net hetzelfde als je zusje die steekt ook vanalles uit wat niet deugt.

Ik hoor nog van je
Groetjes van u zusje zijn peter (Erik)
Geschreven door
Gheselle Erik op 17 januari 2004 om 5:18 PMe-mailadres
Bericht
dag mijn lief klein engeltje,

Britt mag zaterdag weer naar huis, ze is dus sinds zondag in het ziekenhuis, heeft aan een infuusje gelegen, maar alles gaat beter met haar!! Ik ben er zeker van dat jij haar met je engelenvleugeltjes beschermt hebt!!! dank je lieve schat!!!

dikke knuffel
mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 16 januari 2004 om 10:18 AMe-mailadres
Bericht
Lieve Véronique,

Ik heb een klein kadootje voor jullie, voor kerstmis eigenlijk, maar beter laat dan nooit. Ik zal het bij ma en pa brengen, dan krijg je het wel.

Hoop dat je het mooi vindt,...

Laat je nog iets horen?

Tant Adele

PS: Hoe is het met Britt? Is ze al beter? Wij maken ons ook zorgen!
Geschreven door
Tant Adele op 15 januari 2004 om 9:23 PMe-mailadres
Bericht
Dag lieve meid...

Britt is ziek, ze geeft heel de tijd over en heeft ook felle diarree... De dokter heeft haar onderzocht en staaltjes genomen om te zien wat er scheelt. Ze vreesden voor het Rota virus. Morgen krijgen we antwoord, maar voorlopig wil ik niemand ongerust maken, maar jij mag het natuurlijk weten!!
Ik weet dat jij haar beschermengeltje bent. Weet je nog die keer dat mama en papa met Britt bij Jurgen, Tine en Femke waren?? Toen mama Britt aan Tine gaf, viel er een glazen wespenvanger naar beneden, net langs haar hoofdje. Ik ben er zeker van dat jij toen het leven van je zusje hebt gered (voor de tweede keer). Daarom ben ik er ook zeker van dat jij voor altijd van hierboven voor je zusje zult zorgen en haar beschermen voor al het kwade wat haar kan overkomen.
Dank je wel lieve schat!!

hele dikke knuffel van mama die je doodgraag ziet!!!!

PS, je steentje is bijna klaar!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 9 januari 2004 om 09:13 AMe-mailadres
Bericht
Dag onze lieve kleine schat!!!

Wij willen jou een heel gelukkig, zorgeloos nieuw jaar toewensen.
We hopen dat het daarboven tussen de wolkjes fijn is en dat je je goed amuseert. Wil je voor ons ook een hele dikke knuffel geven aan bompa, bomma, opa, oma, meke, nonk jen en aan alle mensen die wij gekend hebben en die we graag gezien hebben... We zouden je nog 1 keer een dikke knuffel willen geven. We missen je lieve schat. Daarstraks moest mama weer wenen toen ze het liedje van Marco Borsato hoorde, "afscheid nemen bestaat niet". En dat is waar, we willen geen afscheid nemen, toch niet voorgoed, want weet, ons klein engeltje, vroeg of laat zijn mama, papa en je zusje Britt weer bij je en kunnen we weer fijn samen zijn.
Tot dan zullen we in gedachten bij elkaar moeten zijn, maar dat zal wel lukken hé...

we houden allemaal heel veel van je, kapot engeltje
dikke kus van mama, papa en Britt
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama, papa en britt op 1 januari 2004 om 5:10 PMe-mailadres
Bericht
proficiat met je twee mooie dochtertjes, je lieve engeltje zal op veel liefde mogen rekenen van jullie.
de vrolijkheid van britt zal jullie altijd aan anke laten denken veel sterkte en een vrolijk kerstfeest en gelukkig nieuwjaar
Geschreven door
petra op 27 december 2003 om 10:31 AMe-mailadres
Bericht
Dag lieve Anke,
Een paar dagen geleden kregen we van je ouders een kaartje waarin ze ons prettige kerstdagen wenste en een gelukkig nieuwjaar.In de envelop stak ook een foto van je zusje.(dank je wel, Véronique!)Maar dat was nog niet alles.
Als herinnering aan jou,lieve Anke,was er een heel speciaal kaartje bij.

"Bij dit kaartje zit een lucifer,om een kaarsje te laten
branden voor ons meisje heel erg ver.
Tussen de sterren viert zij kerstfeest met al haar
vriendjes en vriendinnetjes die ook maar even hier
zijn geweest.
Laat ons zo weten dat Anke ook in jullie gedachten is.
Dat maakt het voor ons dragelijker,dat grote gemis..."

Is dat niet mooi !?!
Reken maar dat iedereen die dit kaartje ontvangen heeft een kaarsje voor je heeft laten branden!

Dikke knuffel, tant Gerda
Geschreven door
tant Gerda op 26 december 2003 om 10:38 PMe-mailadres
Bericht
Beste papa en mama van Anke en Britt,
Ook wij zijn 5 jaar geleden papa en mama geworden van een meisjestweeling waarvan wij er 1 in de zesde maand van de zwangerschap hebben verloren. Beide meiden zijn 4 dagen na de uitgerekende datum geboren. De bevalling was heel dubbel; eerst werd ons levende meisje geboren en 15 min. later kwam haar overleden zusje. Wij waren dan enigsinds voorbereid hierop maar het verdriet was er niet minder om. Ook wij kregen in de omgeving te horen; wees blij, je hebt er in ieder geval toch nog een. Je kunt dan echt merken dat deze mensen nog nooit zoiets afschuwelijks hebben meegemaakt en ze weten ook niet wat ze teweeg brengen met zo'n stomme opmerking. Onze dochter is vorige week 5 jaar geworden en iedere dag vraag ik mij af hoe haar zusje eruit zou hebben gezien. Ook vertelt onze dochter aan iedereen dat ze nog een zusje heeft maar dat zij ziek was in mama's buik en nu bij de twee opa's in de hemel is. Het gemis zal altijd blijven!(onze meiden waren trouwens twee-eiig, dat is het geluk geweest anders hadden wij ze allebei verloren). Twe jaar geleden hebben we nog een prachtige jongen erbij gekregen. Heel veel sterkte gewenst en een dikke kus voor jullie kleine meisje. Groetjes Sandra
Geschreven door
Sandra Bolhaar op 26 december 2003 om 6:37 PMe-mailadres
Bericht
Dag mijn lieve kleine schattebolleke!!!

mama heeft van haar neefje Sören een heel mooi gedichtje over jou gekregen, dat hij speciaal voor jou geschreven heeft.
Ik vond het echt zo mooi dat ik het (met zijn toestemming) aan iedereen wil laten lezen.
hier komt het, mijn lief meisje...

Eulogy for an unborn 02122003 01:11 AM

It feels strange to say goodbye
Because we never met
And we never will
At least not in this life
Maybe this just wasn't your time little girl
Still to be born
And you already gave your life to save your sister's
Your mother tells the truth
You really are an angel
Without wings fallen between feathers
Embraced by warmth and an eternal sleep
I can't seem to find a reason why you weren't given a chance
To wake up in the outside world
But I guess it wasn't meant to be written in a single word
Little girl, you were given a name
It's the proof you exist and you won't be forgotten
You've been seperated from your mother's body
But not from our hearts
You're not between us, but alive inside our memories
It feels strange to say goodbye
Because somehow I can sense you're near
But still I can't help shedding another tear

And that's why my hymn ends here

In loving memory of Anke Ramakers-Vlayen

Dit gedichtje werd met veel liefde voor Anke geschreven door Sören Daniëls. We zouden het appreciëren als het niet wordt gecopieerd...

Sören,
een hele dikke merci om je gevoelens zo prachtig te verwoorden, ik kreeg de tranen in mijn ogen toen ik het las omdat ik echt het gevoel kreeg dat je begrijpt wat wij voelen.....

Anke,
mama ziet u graag
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Geschreven door
mama op 19 december 2003 om 5:29 PMe-mailadres
Bericht
Lieve Veronique en Dominik,
Wat een mooie pagina hebben jullie voor Anke gemaakt. Tranen biggelden over mijn wangen bij het lezen ervan en zo herkenbaar. Hadden jullie haar maar even in de ogen kunnen kijken, even levend vast kunnen houden........maar het mocht niet zo zijn. Waarom??? Tja, er komt een tijd dat je er toch mee verder kunt, dat weten jullie ook. De kerstdagen zullen moeilijk zijn. Wij gaan ook de eerste kerstdagen zonder ons dochtertje in en dat wordt niet makkelijk. Britt is een mooie meid, maar het hadden Britt en Anke moeten zijn, die bij jullie zijn.
Ik wil jullie meegeven dat wij het verlies ervaren als een wond. Als je er in het begin aan zit, gaat het weer bloeden, op een gegeven moment komt er een korstje op en dan bloedt het niet zo snel meer. Nog later is het wel gevoelig als er aan dat korstje wordt gezeten, maar bloedt het niet meer en uiteindelijk is het een lidteken. Altijd gevoelig en zichtbaar bij je, maar het hoort bij je en doet niet altijd pijn. Misschien kun je er iets mee, mij geeft het wel houvast.
Ons dochtertje is in februari overleden en geboren na 41 weken zwangerschap en ze is voor mijn gevoel altijd bij me! En geniet met me mee van alle fijne dingen die ik doe. Ik kon me 5 maanden geleden nog niet voorstellen dat ik er zo'n positief gevoel bij zou hebben, maar het kan blijkbaar.
Ik hoop dat het verdriet bij jullie ook een goed plekje zal krijgen. Heel veel sterkte!!!!!!

Lieve Anke, wat hebben je ouders een mooie engelenpagina voor je gemaakt. Ik weet zeker dat je inmiddels kennis gemaakt hebt met Thummeltje*, zij is ietsje ouder dan jij en jullie spelen vast veel met elkaar op een wolkje. Wil je haar een knuffeltje geven als je haar ziet?

Ilse Colard, mamma van Thummeltje*
Geschreven door
Ilse Colard op 10 december 2003 om 9:37 PMe-mailadres
Bericht
kan me het verdriet van jullie heel goed begrijpen.
heb jullie verhaal met tranen in me ogen gelezen.
in oktober 2001 is mijn vriendin bevallen van 2 mooie meiden jennifer en esmee.Een dag na de geboorte is jennifer overleden aan een virus die ze bij zich had.
hun moeder zei net als jou gelukkig heb ik nog een.maar pas later besefte ze wat er wasd gebeurt.
ik wens jullie veel sterkte en toch een fijne toekomst met jullie britt .al blijft anke op de achtergrond en ze hoort er natuurlijk bij.

liefs evelien
Geschreven door
lieve ouders van britt en anke op 10 december 2003 om 7:03 PMe-mailadres

Ga naar pagina
1 Berichtjes van op/voor 12 juli 2024 2Berichtjes van op/voor 27 mei 2005 3 4Berichtjes van op/voor 10 december 2003